1

Τι σημαίνει πρακτικά η «αποϊμπεριαλιστικοποίηση» της Ρωσίας; Του Δ. Πατέλη

Ενεργοποιείται το «Ελεύθερο Φόρουμ των Λαών» για την «αποαποικιοποίηση»-διάλυση της Ρωσίας!

Ο Ευρωατλαντικός ιμπεριαλιστικός άξονας δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την ραγδαία μετατόπιση ισχύος εις βάρος του σε πλανητική κλίμακα. Μοιάζει με το θηρίο που έχει εγκλωβιστεί και είναι έτοιμο για τις πιο φονικές και απέλπιδες κινήσεις.

Θέτει λοιπόν ως άμεσο στόχο την διάλυση της Ρωσίας και κάθε χώρας ή συνασπισμού χωρών που ανθίσταται στην παρασιτική κυριαρχία της χρηματιστικής ολιγαρχίας του, απορρίπτει την θέση ιμπεριαλιστικής εξάρτησης-αποικιοποίησης-περιθωριοποίησης που αυτή επιφυλάσσει για την «περιφέρειά» της.

Δεν αρκείται στον οικονομικό πόλεμο, στην πολεμική περικύκλωση και στον θερμό πόλεμο εναντίον της Ρωσίας (50 χώρες-«χορηγοί» του ευρωατλαντισμού εμπλέκονται ευθέως στα πεδία των μαχών του ουκρανικού θεάτρου επιχειρήσεων).

Έχει σήμερα και την ζωτική ανάγκη εμπλοκής ανθρώπων σε μαζική κλίμακα στους σκοπούς του άξονα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και των παρατρεχάμενων.

Οργανώνει λοιπόν ιδεολογική και προπαγανδιστική εκστρατεία πολλών επιπέδων και με πολλαπλούς αποδέκτες, ώστε να αδρανοποιήσει τις όποιες αντιστάσεις των λαών, να σπείρει σύγχυση και γενικευμένη καχυποψία, ώστε να οδηγήσει στην πολύτιμη αν όχι συναίνεση, τουλάχιστον ιδιώτευση, παθητικοποίηση και αδράνεια.

Επιπλέον, επιδιώκει να εμπλέξει χειραγωγικά, να συστρατεύσει στους σκοπούς του επιτιθέμενου άξονα χιλιάδες ανθρώπων που θα αναλάβουν ενεργό ρόλο στην επίτευξη των σκοπών του στον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στο πλαίσιο αυτό, οι μυστικές υπηρεσίες του άξονα -κυρίως των ΗΠΑ- και οι ιδεολογικοί μηχανισμοί τους εξαπολύουν προπαγανδιστική εκστρατεία, τα βασικά συνθήματα/στερεότυπα της οποίας επικεντρώνουν στην προβολή της νυν Ρωσίας, σαν να είναι εξ ορισμού ένα τεράστιο, επικίνδυνο για την κοινωνία (του ευρωατλαντισμού) «αιμοσταγές, επιθετικό, ολοκληρωτικό, απολυταρχικό φόβητρο» που προκαλεί δέος. Την παρουσιάζουν λοιπόν ως «ιμπεριαλιστική» και «αποικιοκρατική» δύναμη προς εξαφάνιση! Ως εκ τούτου σπεύδουν να δημιουργήσουν «λαϊκά κινήματα» που θα αναπτύξουν «αντιιμπεριαλιστική» δράση κατά της Ρωσίας…

Στο «Φόρουμ των Ελεύθερων Λαών», το οποίο θα διεξαχθεί στην Πράγα, 22-24 Ιουλίου, προγραμματίζεται η έγκριση μιας «Διακήρυξης για την αποαποικιοποίηση της Ρωσίας».

Το φόρουμ αποσκοπεί στη «ριζική ανασυγκρότηση και στον διαρθρωτικό μετασχηματισμό της Ρωσίας», «στη μετάβαση από ένα αυταρχικό αυτοκρατορικό κράτος σε μια εθελοντική συμφωνία ελεύθερων, ανεξάρτητων και δημοκρατικών χωρών», ενημερώνουν οι διοργανωτές του Φόρουμ στο δελτίο Τύπου τους.

«Το Φόρουμ των Ελεύθερων Λαών της Ρωσίας είναι μια πλατφόρμα για τη συνένωση νέων πολιτικών ηγετών, συμμετεχόντων σε περιφερειακά και εθνικά κινήματα, ακτιβιστών πολιτών, της κοινότητας των εμπειρογνωμόνων και όλων όσοι έχουν επίγνωση της ανάγκης για αποφασιστική αποϊμπεριαλιστικοποίηση της χώρας», αναφέρει το δελτίο τύπου.

Οι διοργανωτές τονίζουν ότι «στο Πρώτο Φόρουμ, το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 8 Μαΐου στη Βαρσοβία, οι συμμετέχοντες σε αυτό, που εκπροσωπούσαν διάφορους λαούς και περιοχές της Ρωσίας, έδειξαν την εγγύτητα των θέσεών τους, τώρα ξεκινάμε κοινή, συντονισμένη εργασία».

«Σε αντίθεση με τους περίφημους “ηγέτες της ρωσικής αντιπολίτευσης”, οι οποίοι ονειρεύονται μόνο την αντικατάσταση του “κακού” τσάρου του Κρεμλίνου από έναν “καλό”, αλλά θέλουν να διατηρήσουν τον πρώην μοσχοκεντρισμό, εμείς είμαστε υποστηρικτές της ριζικής ανασυγκρότησης και του διαρθρωτικού μετασχηματισμού της Ρωσίας προς όφελος των πολυάριθμων λαών και περιφερειών της»!

Οι συμμετέχοντες στο Φόρουμ «σκοπεύουν να συζητήσουν συγκεκριμένες τεχνολογίες για τον πολιτικό μετασχηματισμό του μεταρωσικού χώρου. Συμπεριλαμβανομένης της αποστρατιωτικοποίησής του, με την πλήρη απόρριψη του πυρηνικού οπλοστασίου, το οποίο δεν συμβάλλει στην οικονομική ανάπτυξη, αλλά μόνο ξυπνά τις αυτοκρατορικές φιλοδοξίες των αρχών του Κρεμλίνου», αναφέρεται στο δελτίο τύπου.

Επίσης, οι συμμετέχοντες στο Φόρουμ «θα συζητήσουν τον αντίκτυπο της αποαποικιοποίησης και της ανασυγκρότησης της μετα-Ρωσίας στην οικοδόμηση μιας νέας αρχιτεκτονικής συλλογικής ασφάλειας στην Ευρώπη, τον Ατλαντικό και την Ασία»!

Μεταξύ των ομιλητών του Φόρουμ περιλαμβάνονται «εκπρόσωποι περισσότερων από 20 λαών και περιφερειών της Ρωσίας», καθώς και «δημόσιοι ηγέτες, πολιτικοί στοχαστές και διεθνείς εμπειρογνώμονες από την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική: Janusz Bugajski (ΗΠΑ), Pavlo Klimkin (Ουκρανία), Edward Lucas (Μεγάλη Βρετανία), Wojciech Pokora (Πολωνία), Tamila Tasheva (Ουκρανία), Andrius Almanis (Λιθουανία) ) ), Oleg Dunda (Ουκρανία), Paul Massaro (ΗΠΑ), Taras Stetskiv (Ουκρανία), Mariusz Pilis (Πολωνία), Yevhen Magda (Ουκρανία), Vadym Prokopiev (Λευκορωσία), Pavlo Zhovnirenko (Ουκρανία)».

Στο εν λόγω φόρουμ, θα συμμετάσχει και ο κ. Paul Goble, ένας Αμερικανός αναλυτής που ειδικεύεται σε εθνοτικά ζητήματα της Σοβιετικής Ένωσης και της Ρωσίας.

Ο Paul Goble κατείχε διάφορες θέσεις με αντικείμενο την ΕΣΣΔ και τη Ρωσία επί σειρά ετών. Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του κατείχε θέσεις όπως:

Αναλυτής σοβιετικών εθνικοτήτων, στο Γραφείο Πληροφοριών και Έρευνας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στην Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (CIA),

Ειδικός σύμβουλος για τις σοβιετικές εθνότητες, στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ,

Στη «Φωνή της Αμερικής» ως ανώτατος σύμβουλος του διευθυντή,

Στο “Radio Liberty”, ως Βοηθός Διευθυντή Ραδιοφωνίας και Διευθυντής Επικοινωνίας,

Αναπληρωτής Διευθυντής του Τμήματος Έρευνας, Radio Liberty,

Ανώτερος δικηγόρος, Carnegie Endowment for International Peace…

Η ίδια η Διακήρυξη για την αποαποικιοποίηση της Ρωσίας ξεκινά με την εκτίμηση ότι «η Ρωσία είναι μια χώρα-τρομοκράτης». Στη συνέχεια περιγράφει το αναπόφευκτο του εμφυλίου πολέμου σε μια χώρα που βρίσκεται στα πρόθυρα της διάλυσης. Σε αυτό το πλαίσιο, το ΦΕΛ απευθύνει έκκληση στις εθνικές και περιφερειακές ελίτ των χωρών του ΟΗΕ να αρχίσουν να ιδρύουν σε διάφορες χώρες αυτόκλητες «εξόριστες Εθνικές Μεταβατικές Κυβερνήσεις», ώστε η διεθνής κοινότητα να μπορεί να έχει διάλογο με αυτή τη Μεταβατική Διοίκηση και όχι με τη Μόσχα.

Έχουμε εδώ λοιπόν μια βιομηχανία παραγωγής και προαγωγής πολλών «Ρώσων Γκουαϊντό» για κάθε χρήση…

Τον Νοέμβριο του 2022 το ΦΕΛ έχει ήδη προγραμματίσει τη σύγκληση μιας διεθνούς διάσκεψης «Για την ειρηνική Αποαποικιοποίηση και την Περιφερειακή Οργάνωση του Μεταρωσικού χώρου» με τη συμμετοχή των κρατών μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Η Διακήρυξη περιέχει πολλές διαφορετικές θέσεις, από την προτροπή προς τους κατοίκους των περιφερειών της Ρωσίας να ξεκινήσουν διαμαρτυρίες και δολιοφθορές κατά της σημερινής ηγεσίας, μέχρι την πρόσκληση στα έθνη του ΟΗΕ να προετοιμάσουν νέα Συντάγματα για τα «ελεύθερα κράτη» την ίδρυση των οποίων μεθοδεύουν οι διοργανωτές στην Ρωσική Ομοσπονδία. Και όντως, κατά τα φαινόμενα, η ηγεσία του ΦΕΛ δεν βλέπει την παραμικρή ειρωνεία στις δηλώσεις της.

Στη διακήρυξη εκφράζεται η ανησυχία για την «ευημερία και το μέλλον 144 εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν στη Ρωσία» δεδομένου ότι «Το σημερινό καθεστώς έχει οικοδομήσει ένα αυταρχικό σύστημα με μια ευημερούσα μητρόπολη, η οποία απομυζά πόρους από τις υποτελείς “αποικίες” και απαιτεί την επέκταση της “βάσης αποικιακής τροφοδοσίας”. Οι ακατάσχετες ορέξεις και οι επιθετικές πολιτικές του κέντρου έχουν ήδη οδηγήσει στον μεγαλύτερο πόλεμο στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και η κατάσταση επιδεινώνεται ανεξέλεγκτα. Οι τύχες των λαών απειλούνται, όχι μόνο στη Ρωσία, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ήρθε η ώρα να δράσουμε και να αλλάξουμε την κατάσταση. Σήμερα, ο φυσικός πλούτος των περιοχών, οι κόποι και τα ταλέντα των ανθρώπων στην αχανή επικράτεια εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Μόσχας. Αλλά οι λαοί της Ρωσίας έχουν το δικαίωμα για αυτοδιάθεση, για ένα αξιοπρεπές μέλλον για τους ίδιους, τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Οι άνθρωποι πρέπει να αποφασίσουν μόνοι τους και να βρουν τη θέση τους στη διεθνή κοινότητα.

Το Φόρουμ των Ελεύθερων Λαών της Ρωσίας είναι μια πλατφόρμα που φέρνει σε επαφή δημοτικούς και περιφερειακούς ηγέτες, συμμετέχοντες στα αντιπολιτευτικά κινήματα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, εκπροσώπους εθνικών κινημάτων, ακτιβιστές, την κοινότητα των εμπειρογνωμόνων και όλους εκείνους που βλέπουν την ανάγκη για άμεση μεταμόρφωση της Ρωσίας. Συζητάμε τρόπους για διαρθρωτικές αλλαγές στην κοινωνία, αναπτύσσουμε ένα σχέδιο δράσης, συγκεντρώνουμε πόρους και συντονίζουμε τις προσπάθειες για να μεγιστοποιήσουμε την αποτελεσματικότητα στην επίτευξη των στόχων μας».

Ποιοι είναι οι σκοποί αυτού του Φόρουμ;

«Ανασυγκρότηση και διαρθρωτικός μετασχηματισμός της Ρωσίας, οικονομική και πολιτική ανάπτυξη των ιστορικών και πολιτιστικών περιοχών και περιφερειών, πλήρης υλοποίηση των πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών και κοινωνική ευημερία των λαών.

Οι συμμετέχοντες στο Φόρουμ αναπτύσσουν προσεγγίσεις για τη δημιουργία μεταβατικών διοικήσεων και κυβερνήσεων στα ανεξάρτητα κράτη της μετά τον Πούτιν Ρωσίας, συζητούν την ελαχιστοποίηση των κινδύνων ανεξέλεγκτης κατάρρευσης σε βασικούς τομείς (συμπεριλαμβανομένης της αποστρατιωτικοποίησης με πλήρη εγκατάλειψη του πυρηνικού οπλοστασίου), εργάζονται προς την κατεύθυνση μιας νέας αρχιτεκτονικής συλλογικής ασφάλειας στην Ευρώπη και αναπτύσσουν πολιτικές για την ειρηνική, καλή γειτονική ύπαρξη των νέων ανεξάρτητων δημοκρατιών της Ρωσίας και των γειτονικών κρατών.

     Οι κύριοι τομείς στους οποίους εστιάζει το Φόρουμ είναι:

  • Αποϊμπεριαλιστικοποίηση και Αποαποικιοποίηση
  • Αποπουτινοποίηση και αποναζιστικοποίηση
  • Αποστρατιωτικοποίηση και αποπυρηνικοποίηση
  • Οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές

Η ανασυγκρότηση και ο διαρθρωτικός μετασχηματισμός προβλέπουν αλλαγή της διοικητικής και εδαφικής δομής της μεταπουτινικής Ρωσίας. Μετάβαση από ένα αυταρχικό αυτοκρατορικό κράτος σε μια πληθώρα ελεύθερων, ανεξάρτητων και δημοκρατικών χωρών που μπορούν να παρέχουν αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο, άνεση, δικαιώματα, ευημερία και ανάπτυξη για τους πολίτες τους, καθώς και βιώσιμη ειρήνη στην Ευρασία.

Η αποϊμπεριαλιστικοποίηση και η αποαποικιοποίηση θα επιτρέψουν σε κάθε λαό, σε κάθε περιοχή, με την ιστορία, την ταυτότητα, τον πολιτισμό και την οικονομία της, να πραγματοποιήσουν πλήρως το δικαίωμά τους για αυτοδιάθεση. Να αποκτήσουν κυριαρχία, ταυτότητα και ανεξαρτησία – πολιτική, οικονομική και πολιτιστική.

Η αποπουτινοποίηση και η αποναζιστικοποίηση είναι η μόνη ευκαιρία να νικήσουμε τη διεφθαρμένη αποικιοκρατική αυτοκρατορική ελίτ εξουσίας, η οποία καταστρέφει όλους τους διαφωνούντες και καταπνίγει κάθε προσπάθεια των λαϊκών ηγετών να αντιταχθούν όσο το δυνατόν πιο σκληρά στο εγκληματικό σύστημα. Η διαδικασία προβλέπει αμερόληπτη διερεύνηση των εγκλημάτων του καθεστώτος, δικαστήριο για τους οργανωτές, τους ιδεολόγους και απονομή δικαιοσύνης στους άμεσα εμπλεκόμενους.

Η αποστρατιωτικοποίηση και η αποπυρηνικοποίηση είναι απαραίτητες για την ελαχιστοποίηση των θυμάτων σε περίπτωση κατάρρευσης ενός δικτατορικού καθεστώτος και για την εξάλειψη όλων των κινδύνων που συνδέονται με την πιθανή χρήση των υπολειμμάτων του ρωσικού πυρηνικού οπλοστασίου σε περιφερειακές συγκρούσεις, διεθνείς τρομοκρατικές απόπειρες και άλλες απειλές για τη συλλογική ασφάλεια.

Οι οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές θα πρέπει να αποτρέψουν την κατάρρευση των νομικών και οικονομικών θεσμών κατά τη διάρκεια της μετάβασης, προς αποφυγή της καταστροφής των πολιτών και να εγγυηθούν τη βιωσιμότητα της συνεργασίας μεταξύ των νέων πολιτικών και οικονομικών φορέων. Δημοκρατίες, ενώσεις, ομοσπονδίες, συνομοσπονδίες – οι πολίτες κάθε περιοχής θα βρουν τη μορφή ρύθμισης για τη γη τους που τους ταιριάζει καλύτερα».

Εδώ διαπιστώνουμε ότι τα πάντα μεθοδεύονται βάσει της πεπατημένης του Ψυχρού Πολέμου σε κινήσεις που συνιστούν συνεπή συνέχεια του “παλιού καλού” αντισοβιετισμού/αντικομμουνισμού.

Οι ΗΠΑ δεν κρίνουν καν σκόπιμο να τηρήσουν κάποια προσχήματα, να συγκαλύψουν το γεγονός ότι στόχος τους είναι η αποδόμηση – διάλυση της Ρωσίας κάνοντας χρήση των εθνικών γραμμών ρήξης.

Ως εκ τούτου, φυσικά, στόχος των ΗΠΑ δεν είναι απλώς η «νίκη της Ουκρανίας» είτε η «ανατροπή του καθεστώτος στη Μόσχα». Αυτά δεν είναι τίποτε άλλο από απλά μέσα προς επίτευξη του κύριου στόχου – της εξάλειψης της Ρωσίας ως κυρίαρχου κράτους με τα σημερινά της σύνορα, ώστε να μη συνιστά πλέον υποκείμενο της παγκόσμιας πολιτικής.

Έτσι καθίσταται σαφής η συνέχεια του εδώ και πάνω από τρείς δεκαετίες διεξαγόμενου πολέμου, των επεμβάσεων, υπονομευτικών επιχειρήσεων, πραξικοπημάτων, των επιχειρήσεων αλλαγής καθεστώτος κ.λπ. στην επικράτεια της πάλαι ποτέ Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών.

Η μεθόδευση εκ μέρους του Ευρωατλαντικού ιμπεριαλιστικού άξονα του διαμελισμού και της πλήρους διάλυσης της ΕΣΣΔ, για την «Περιφερειακή Οργάνωση του Μετασοβιετικού χώρου» έχει σήμερα …φυσική συνέχεια την διάλυση πλέον και της εναπομείνασας Ρωσίας, προς επίτευξη μιας «Περιφερειακής Οργάνωσης του Μεταρωσικού χώρου».

Η μεταμοντέρνα χρήση των όρων «αποιμπεριαλιστικοποίηση» και «αποαποικιοποίηση» δεν είναι τυχαία.

Συνάδει πλήρως με διαδεδομένες εκδοχές αγοραίου αντιεπιστημονικού «αντιιμπεριαλισμού» των ημερών μας και καταδεικνύει ανάγλυφα ποια ακριβώς θέση και ποιο ρόλο επιφυλάσσει στους φορείς του ο επιτιθέμενος Ευρωατλαντικός άξονας.

Έρχεται να επενδύσει ιδεολογικά την απευθυνόμενη σε ποικίλους χρήσιμους ηλίθιους προπαγάνδιση της άθλιας φασιστικής πρακτικής που ασκεί ο ιμπεριαλισμός για την αποικιοποίηση των κρατικών μορφωμάτων που προέκυψαν από την αντεπανάσταση στην ΕΣΣΔ και πρωτίστως του μόνου από αυτά που διαθέτει τα σοβιετικά οπλικά & αμυντικά κληροδοτήματα και πραγματικές δυνατότητες επανασυσπείρωσης του μετασοβιετικού χώρου: της Ρωσίας.

Εξυπακούεται ότι η ιδεολογική χρήση αυτών των όρων απ’ τους κρατικούς και διακρατικούς μηχανισμούς του ιμπεριαλισμού «ακονίζεται» για το σύνολο των αντιπάλων του επιτιθέμενου Ευρωατλαντικού άξονα, και ιδιαίτερα για την Λ.Δ. Κίνας και τις άλλες χώρες του πρώιμου σοσιαλισμού.

«Ακονίζονται» και οι άθλιες φασιστικές πρακτικές που ασκούνται και επενδύονται ιδεολογικά με παρόμοιους όρους και ρητορική.

Όσο η αριστερά απομακρύνεται από την επαναστατική θεωρία και μεθοδολογία, όσο σπέρνει σύγχυση με απανωτές αναθεωρήσεις του μαρξισμού-λενινισμού, που καθιστούν ανέφικτη την επιστημονική διακρίβωση του νυν σταδίου του ιμπεριαλισμού και του χαρακτήρα του πολέμου, προετοιμάζει το έδαφος για την μαζική πρόσληψη παρόμοιων ιδεολογικών χειραγωγήσεων και για την αποδοχή των εγκληματικών φασιστικών πρακτικών του ιμπεριαλισμού με όρους «κανονικότητας» ή/και «κινήματος».

Καταδεικνύεται λοιπόν για άλλη μια φορά ανάγλυφα ο χαρακτήρας αυτού του πολέμου:

Είναι ένας πόλεμος, επεισόδιο του οποίου είναι η σημερινή σύρραξη με την ναζιστική Ουκρανία, δηλαδή με την Αμερικανο-ΝΑΤΟική πολεμική μηχανή.

Ένας πόλεμος, τον οποίο η προπαγανδιστική μηχανή του Ευρωατλαντισμού προβάλλει ως δήθεν «απαράδεκτη εισβολή» με όρους αστικών στερεοτύπων διεθνούς δικαίου του ισχυρού, ώστε να συγκαλύψει την ουσία, το ταξικό του περιεχόμενο, τα διακυβεύματά του.

Ένας πόλεμος στον οποίο σύρθηκε πλέον αναγκαστικά και η νεοπαγής αστική τάξη της Ρωσίας ως ασθενής και ευάλωτος κρίκος, για λόγους υπαρξιακής αγωνίας, όταν -ενδεχομένως με μοιραία καθυστέρηση- της έδωσαν να καταλάβει ότι της επιφυλάσσεται η ίδια μοίρα με αυτή των Σαντάμ Χουσεΐν, Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς και Μουαμάρ Καντάφι.

Είναι κλιμάκωση του ίδιου πολέμου, επεισόδιο του οποίου ήταν και η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, όπως πολύ σωστά τότε κατανοούσαν οι απανταχού κομμουνιστικές και οι αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις και αγωνίζονταν, διαβλέποντας σαφώς ότι επόμενος στόχος ήταν έκτοτε η διάλυση πλέον της Ρωσίας και κάθε κεντρομόλου βάσης/τάσης επανολοκλήρωσης του μετασοβιετικού χώρου.

Είναι ο ίδιος πόλεμος που ο Ευρωατλαντικός άξονας δρομολόγησε και εξαπέλυσε παράλληλα με τις αντεπαναστάσεις σε ΕΣΣΔ και ευρωπαϊκές χώρες του πρωίμου σοσιαλισμού, προς άμεση διάλυση/κατακερματισμό του μετασοβιετικού & μετασοσιαλιστικού χώρου στην Ευρώπη, προς καθυπόταξη/αποικιοποίηση κάθε ανθιστάμενης χώρας/κινήματος στον πλανήτη. Ένας πόλεμος τον οποίο εντείνει σήμερα ο άξονας με όρους υπαρξιακής αγωνίας και καταφανούς απώλειας της κυριαρχίας του, ιδιαίτερα λόγω της αλματώδους προόδου της Λ.Δ. Κίνας και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών, σειράς χωρών αντιαποικιοκρατικού & αντιιμπεριαλιστικού προσανατολισμού.

Φυσικά ο Γ’ Παγκόσμιος πόλεμος δεν είναι μια επανέκδοση του Α’ είτε του Β’, και η νυν Ρωσία της κεφαλαιοκρατικής παλινόρθωσης δεν είναι η ΕΣΣΔ. Ωστόσο, η Ρωσία σήμερα λειτουργεί εκ των πραγμάτων ως ο κοινωνικοοικονομικά ασθενής κρίκος (αν και πανίσχυρη σε στρατηγικό οπλοστάσιο ως κληροδότημα της ΕΣΣΔ) του άλλου πόλου, ως αναγκαία αμυντική ασπίδα της Λ.Δ. Κίνας και των υπολοίπων συνιστωσών του.

Ωστόσο, αδιαμφισβήτητη καθοριστική σημασία -με όρους τακτικής της αναμέτρησης- για την έκβαση του Γ’ Π.Π., για την επιβίωση της ανθρωπότητας και για την ίδια την προοπτική του επαναστατικού κινήματος, έχουν 2 παράμετροι του ρόλου της Ρωσίας έχουν:

  1. η συντριβή του 1ου ναζιστικού κρατικού μορφώματος της χούντας του Κιέβου και
  2. οι μέγιστες δυνατές φθορές και καταστροφές δυνάμεων του άξονα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ στην Ουκρανία και παντού.

Συνιστά μείζον σφάλμα η αγνόηση αυτών των τακτικών παραμέτρων σήμερα. Επιπλέον, συνιστά ποταπή αθλιότητα/προβοκάτσια στην υπηρεσία του άξονα η προσπάθεια αήθους συκοφαντικής δυσφήμισης της όποιας αναφοράς σε αυτούς τους όρους τακτικής της αναμέτρησης με δήθεν «ταύτιση με το καθεστώς Πούτιν»…

Όπως διαπιστώσαμε και από την δράση του παραπάνω «Φόρουμ», είναι άκρως βολικές και χρήσιμες για τον επιτιθέμενο Ευρωατλαντισμό οι «ίσες αποστάσεις», οι αναφορές που θέτουν στο κάδρο της βάρβαρης επίθεσης ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και τον πόλο της αντίστασης, αμαυρώνοντάς τον ως συλλήβδην εξ ίσου «ιμπεριαλιστικό και επιθετικό/ληστρικό», διευκολύνοντας τον πραγματικό ιμπεριαλισμό στην προπαγάνδα και στην αποδοχή των φασιστικών και απάνθρωπων πρακτικών του.

Εκείνο που προέχει για την προπαγανδιστική μηχανή του επιτιθέμενου άξονα είναι η κάθε μορφής «καταδίκη του “ρωσικού ιμπεριαλισμού” και της επιθετικότητάς του στην Ουκρανία» σήμερα, του «κινεζικού ιμπεριαλισμού και της επιθετικότητάς του» στην Ταιβάν και στον Ινδο-Ειρηνικό αύριο, και κάθε «επιθετικότητας» (της Λ.Δ. Κορέας, της Λ.Δ. Βιετνάμ, του Λάος, της Κούβας, της Νικαράγουα, της Βενεζουέλας, της Βολιβίας, του Ιράν, της Υεμένης, των Ινδιών, των Νήσων του Σολομώντος κ.ο.κ.)…

Η ρητορική των «ίσων αποστάσεων» λειτουργεί ως «ζώνη της εγγύτερης ανάπτυξης» (Βιγκότσκι), ως ενδιάμεσος αναγκαίος σταθμός στην πορεία της αποδόμησης των βαθύτατων αντιιμπεριαλιστικών – κομμουνιστικών παραδόσεων & αναφορών μερίδας του πληθυσμού, προς επίτευξη της σταδιακής μετάβασης στον ακραιφνή Ευρωατλαντισμό.

Η οριοθετική γραμμή του αυθεντικού αντιιμπεριαλισμού των ημερών μας τίθεται από την μαχητική διεκδίκηση:

ΑΜΕΣΗΣ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΝΑΤΟ-ΕΕ και η ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ

ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ ΚΑΘΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΣΜΟΥΣ & ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΚΑΘΕ ΧΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ  

ΞΗΛΩΜΑΤΟΣ-ΕΚΔΙΩΞΗΣ ΤΩΝ ΑμερικανοΝΑΤΟικών ΒΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

ΗΤΤΑΣ & ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ ΠΑΝΤΟΥ

Αυτό είναι το κύριο στη συγκυρία ΜΕΙΖΟΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ & ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΘΗΚΟΝ.

 

Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν:

DECOLONIZATION OF RUSSIA TO BE DISCUSSED AT UPCOMING HELSINKI COMMISSION BRIEFING

“Supporters of radical transformation of Russia” will gather in Prague

FREE NATIONS OF RUSSIA FORUM

“Форум свободных народов”