1

Τι σημαίνει πρακτικά η «αποϊμπεριαλιστικοποίηση» της Ρωσίας; Του Δ. Πατέλη

Ενεργοποιείται το «Ελεύθερο Φόρουμ των Λαών» για την «αποαποικιοποίηση»-διάλυση της Ρωσίας!

Ο Ευρωατλαντικός ιμπεριαλιστικός άξονας δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την ραγδαία μετατόπιση ισχύος εις βάρος του σε πλανητική κλίμακα. Μοιάζει με το θηρίο που έχει εγκλωβιστεί και είναι έτοιμο για τις πιο φονικές και απέλπιδες κινήσεις.

Θέτει λοιπόν ως άμεσο στόχο την διάλυση της Ρωσίας και κάθε χώρας ή συνασπισμού χωρών που ανθίσταται στην παρασιτική κυριαρχία της χρηματιστικής ολιγαρχίας του, απορρίπτει την θέση ιμπεριαλιστικής εξάρτησης-αποικιοποίησης-περιθωριοποίησης που αυτή επιφυλάσσει για την «περιφέρειά» της.

Δεν αρκείται στον οικονομικό πόλεμο, στην πολεμική περικύκλωση και στον θερμό πόλεμο εναντίον της Ρωσίας (50 χώρες-«χορηγοί» του ευρωατλαντισμού εμπλέκονται ευθέως στα πεδία των μαχών του ουκρανικού θεάτρου επιχειρήσεων).

Έχει σήμερα και την ζωτική ανάγκη εμπλοκής ανθρώπων σε μαζική κλίμακα στους σκοπούς του άξονα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και των παρατρεχάμενων.

Οργανώνει λοιπόν ιδεολογική και προπαγανδιστική εκστρατεία πολλών επιπέδων και με πολλαπλούς αποδέκτες, ώστε να αδρανοποιήσει τις όποιες αντιστάσεις των λαών, να σπείρει σύγχυση και γενικευμένη καχυποψία, ώστε να οδηγήσει στην πολύτιμη αν όχι συναίνεση, τουλάχιστον ιδιώτευση, παθητικοποίηση και αδράνεια.

Επιπλέον, επιδιώκει να εμπλέξει χειραγωγικά, να συστρατεύσει στους σκοπούς του επιτιθέμενου άξονα χιλιάδες ανθρώπων που θα αναλάβουν ενεργό ρόλο στην επίτευξη των σκοπών του στον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στο πλαίσιο αυτό, οι μυστικές υπηρεσίες του άξονα -κυρίως των ΗΠΑ- και οι ιδεολογικοί μηχανισμοί τους εξαπολύουν προπαγανδιστική εκστρατεία, τα βασικά συνθήματα/στερεότυπα της οποίας επικεντρώνουν στην προβολή της νυν Ρωσίας, σαν να είναι εξ ορισμού ένα τεράστιο, επικίνδυνο για την κοινωνία (του ευρωατλαντισμού) «αιμοσταγές, επιθετικό, ολοκληρωτικό, απολυταρχικό φόβητρο» που προκαλεί δέος. Την παρουσιάζουν λοιπόν ως «ιμπεριαλιστική» και «αποικιοκρατική» δύναμη προς εξαφάνιση! Ως εκ τούτου σπεύδουν να δημιουργήσουν «λαϊκά κινήματα» που θα αναπτύξουν «αντιιμπεριαλιστική» δράση κατά της Ρωσίας…

Στο «Φόρουμ των Ελεύθερων Λαών», το οποίο θα διεξαχθεί στην Πράγα, 22-24 Ιουλίου, προγραμματίζεται η έγκριση μιας «Διακήρυξης για την αποαποικιοποίηση της Ρωσίας».

Το φόρουμ αποσκοπεί στη «ριζική ανασυγκρότηση και στον διαρθρωτικό μετασχηματισμό της Ρωσίας», «στη μετάβαση από ένα αυταρχικό αυτοκρατορικό κράτος σε μια εθελοντική συμφωνία ελεύθερων, ανεξάρτητων και δημοκρατικών χωρών», ενημερώνουν οι διοργανωτές του Φόρουμ στο δελτίο Τύπου τους.

«Το Φόρουμ των Ελεύθερων Λαών της Ρωσίας είναι μια πλατφόρμα για τη συνένωση νέων πολιτικών ηγετών, συμμετεχόντων σε περιφερειακά και εθνικά κινήματα, ακτιβιστών πολιτών, της κοινότητας των εμπειρογνωμόνων και όλων όσοι έχουν επίγνωση της ανάγκης για αποφασιστική αποϊμπεριαλιστικοποίηση της χώρας», αναφέρει το δελτίο τύπου.

Οι διοργανωτές τονίζουν ότι «στο Πρώτο Φόρουμ, το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 8 Μαΐου στη Βαρσοβία, οι συμμετέχοντες σε αυτό, που εκπροσωπούσαν διάφορους λαούς και περιοχές της Ρωσίας, έδειξαν την εγγύτητα των θέσεών τους, τώρα ξεκινάμε κοινή, συντονισμένη εργασία».

«Σε αντίθεση με τους περίφημους “ηγέτες της ρωσικής αντιπολίτευσης”, οι οποίοι ονειρεύονται μόνο την αντικατάσταση του “κακού” τσάρου του Κρεμλίνου από έναν “καλό”, αλλά θέλουν να διατηρήσουν τον πρώην μοσχοκεντρισμό, εμείς είμαστε υποστηρικτές της ριζικής ανασυγκρότησης και του διαρθρωτικού μετασχηματισμού της Ρωσίας προς όφελος των πολυάριθμων λαών και περιφερειών της»!

Οι συμμετέχοντες στο Φόρουμ «σκοπεύουν να συζητήσουν συγκεκριμένες τεχνολογίες για τον πολιτικό μετασχηματισμό του μεταρωσικού χώρου. Συμπεριλαμβανομένης της αποστρατιωτικοποίησής του, με την πλήρη απόρριψη του πυρηνικού οπλοστασίου, το οποίο δεν συμβάλλει στην οικονομική ανάπτυξη, αλλά μόνο ξυπνά τις αυτοκρατορικές φιλοδοξίες των αρχών του Κρεμλίνου», αναφέρεται στο δελτίο τύπου.

Επίσης, οι συμμετέχοντες στο Φόρουμ «θα συζητήσουν τον αντίκτυπο της αποαποικιοποίησης και της ανασυγκρότησης της μετα-Ρωσίας στην οικοδόμηση μιας νέας αρχιτεκτονικής συλλογικής ασφάλειας στην Ευρώπη, τον Ατλαντικό και την Ασία»!

Μεταξύ των ομιλητών του Φόρουμ περιλαμβάνονται «εκπρόσωποι περισσότερων από 20 λαών και περιφερειών της Ρωσίας», καθώς και «δημόσιοι ηγέτες, πολιτικοί στοχαστές και διεθνείς εμπειρογνώμονες από την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική: Janusz Bugajski (ΗΠΑ), Pavlo Klimkin (Ουκρανία), Edward Lucas (Μεγάλη Βρετανία), Wojciech Pokora (Πολωνία), Tamila Tasheva (Ουκρανία), Andrius Almanis (Λιθουανία) ) ), Oleg Dunda (Ουκρανία), Paul Massaro (ΗΠΑ), Taras Stetskiv (Ουκρανία), Mariusz Pilis (Πολωνία), Yevhen Magda (Ουκρανία), Vadym Prokopiev (Λευκορωσία), Pavlo Zhovnirenko (Ουκρανία)».

Στο εν λόγω φόρουμ, θα συμμετάσχει και ο κ. Paul Goble, ένας Αμερικανός αναλυτής που ειδικεύεται σε εθνοτικά ζητήματα της Σοβιετικής Ένωσης και της Ρωσίας.

Ο Paul Goble κατείχε διάφορες θέσεις με αντικείμενο την ΕΣΣΔ και τη Ρωσία επί σειρά ετών. Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του κατείχε θέσεις όπως:

Αναλυτής σοβιετικών εθνικοτήτων, στο Γραφείο Πληροφοριών και Έρευνας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στην Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (CIA),

Ειδικός σύμβουλος για τις σοβιετικές εθνότητες, στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ,

Στη «Φωνή της Αμερικής» ως ανώτατος σύμβουλος του διευθυντή,

Στο “Radio Liberty”, ως Βοηθός Διευθυντή Ραδιοφωνίας και Διευθυντής Επικοινωνίας,

Αναπληρωτής Διευθυντής του Τμήματος Έρευνας, Radio Liberty,

Ανώτερος δικηγόρος, Carnegie Endowment for International Peace…

Η ίδια η Διακήρυξη για την αποαποικιοποίηση της Ρωσίας ξεκινά με την εκτίμηση ότι «η Ρωσία είναι μια χώρα-τρομοκράτης». Στη συνέχεια περιγράφει το αναπόφευκτο του εμφυλίου πολέμου σε μια χώρα που βρίσκεται στα πρόθυρα της διάλυσης. Σε αυτό το πλαίσιο, το ΦΕΛ απευθύνει έκκληση στις εθνικές και περιφερειακές ελίτ των χωρών του ΟΗΕ να αρχίσουν να ιδρύουν σε διάφορες χώρες αυτόκλητες «εξόριστες Εθνικές Μεταβατικές Κυβερνήσεις», ώστε η διεθνής κοινότητα να μπορεί να έχει διάλογο με αυτή τη Μεταβατική Διοίκηση και όχι με τη Μόσχα.

Έχουμε εδώ λοιπόν μια βιομηχανία παραγωγής και προαγωγής πολλών «Ρώσων Γκουαϊντό» για κάθε χρήση…

Τον Νοέμβριο του 2022 το ΦΕΛ έχει ήδη προγραμματίσει τη σύγκληση μιας διεθνούς διάσκεψης «Για την ειρηνική Αποαποικιοποίηση και την Περιφερειακή Οργάνωση του Μεταρωσικού χώρου» με τη συμμετοχή των κρατών μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Η Διακήρυξη περιέχει πολλές διαφορετικές θέσεις, από την προτροπή προς τους κατοίκους των περιφερειών της Ρωσίας να ξεκινήσουν διαμαρτυρίες και δολιοφθορές κατά της σημερινής ηγεσίας, μέχρι την πρόσκληση στα έθνη του ΟΗΕ να προετοιμάσουν νέα Συντάγματα για τα «ελεύθερα κράτη» την ίδρυση των οποίων μεθοδεύουν οι διοργανωτές στην Ρωσική Ομοσπονδία. Και όντως, κατά τα φαινόμενα, η ηγεσία του ΦΕΛ δεν βλέπει την παραμικρή ειρωνεία στις δηλώσεις της.

Στη διακήρυξη εκφράζεται η ανησυχία για την «ευημερία και το μέλλον 144 εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν στη Ρωσία» δεδομένου ότι «Το σημερινό καθεστώς έχει οικοδομήσει ένα αυταρχικό σύστημα με μια ευημερούσα μητρόπολη, η οποία απομυζά πόρους από τις υποτελείς “αποικίες” και απαιτεί την επέκταση της “βάσης αποικιακής τροφοδοσίας”. Οι ακατάσχετες ορέξεις και οι επιθετικές πολιτικές του κέντρου έχουν ήδη οδηγήσει στον μεγαλύτερο πόλεμο στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και η κατάσταση επιδεινώνεται ανεξέλεγκτα. Οι τύχες των λαών απειλούνται, όχι μόνο στη Ρωσία, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ήρθε η ώρα να δράσουμε και να αλλάξουμε την κατάσταση. Σήμερα, ο φυσικός πλούτος των περιοχών, οι κόποι και τα ταλέντα των ανθρώπων στην αχανή επικράτεια εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Μόσχας. Αλλά οι λαοί της Ρωσίας έχουν το δικαίωμα για αυτοδιάθεση, για ένα αξιοπρεπές μέλλον για τους ίδιους, τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Οι άνθρωποι πρέπει να αποφασίσουν μόνοι τους και να βρουν τη θέση τους στη διεθνή κοινότητα.

Το Φόρουμ των Ελεύθερων Λαών της Ρωσίας είναι μια πλατφόρμα που φέρνει σε επαφή δημοτικούς και περιφερειακούς ηγέτες, συμμετέχοντες στα αντιπολιτευτικά κινήματα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, εκπροσώπους εθνικών κινημάτων, ακτιβιστές, την κοινότητα των εμπειρογνωμόνων και όλους εκείνους που βλέπουν την ανάγκη για άμεση μεταμόρφωση της Ρωσίας. Συζητάμε τρόπους για διαρθρωτικές αλλαγές στην κοινωνία, αναπτύσσουμε ένα σχέδιο δράσης, συγκεντρώνουμε πόρους και συντονίζουμε τις προσπάθειες για να μεγιστοποιήσουμε την αποτελεσματικότητα στην επίτευξη των στόχων μας».

Ποιοι είναι οι σκοποί αυτού του Φόρουμ;

«Ανασυγκρότηση και διαρθρωτικός μετασχηματισμός της Ρωσίας, οικονομική και πολιτική ανάπτυξη των ιστορικών και πολιτιστικών περιοχών και περιφερειών, πλήρης υλοποίηση των πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών και κοινωνική ευημερία των λαών.

Οι συμμετέχοντες στο Φόρουμ αναπτύσσουν προσεγγίσεις για τη δημιουργία μεταβατικών διοικήσεων και κυβερνήσεων στα ανεξάρτητα κράτη της μετά τον Πούτιν Ρωσίας, συζητούν την ελαχιστοποίηση των κινδύνων ανεξέλεγκτης κατάρρευσης σε βασικούς τομείς (συμπεριλαμβανομένης της αποστρατιωτικοποίησης με πλήρη εγκατάλειψη του πυρηνικού οπλοστασίου), εργάζονται προς την κατεύθυνση μιας νέας αρχιτεκτονικής συλλογικής ασφάλειας στην Ευρώπη και αναπτύσσουν πολιτικές για την ειρηνική, καλή γειτονική ύπαρξη των νέων ανεξάρτητων δημοκρατιών της Ρωσίας και των γειτονικών κρατών.

     Οι κύριοι τομείς στους οποίους εστιάζει το Φόρουμ είναι:

  • Αποϊμπεριαλιστικοποίηση και Αποαποικιοποίηση
  • Αποπουτινοποίηση και αποναζιστικοποίηση
  • Αποστρατιωτικοποίηση και αποπυρηνικοποίηση
  • Οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές

Η ανασυγκρότηση και ο διαρθρωτικός μετασχηματισμός προβλέπουν αλλαγή της διοικητικής και εδαφικής δομής της μεταπουτινικής Ρωσίας. Μετάβαση από ένα αυταρχικό αυτοκρατορικό κράτος σε μια πληθώρα ελεύθερων, ανεξάρτητων και δημοκρατικών χωρών που μπορούν να παρέχουν αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο, άνεση, δικαιώματα, ευημερία και ανάπτυξη για τους πολίτες τους, καθώς και βιώσιμη ειρήνη στην Ευρασία.

Η αποϊμπεριαλιστικοποίηση και η αποαποικιοποίηση θα επιτρέψουν σε κάθε λαό, σε κάθε περιοχή, με την ιστορία, την ταυτότητα, τον πολιτισμό και την οικονομία της, να πραγματοποιήσουν πλήρως το δικαίωμά τους για αυτοδιάθεση. Να αποκτήσουν κυριαρχία, ταυτότητα και ανεξαρτησία – πολιτική, οικονομική και πολιτιστική.

Η αποπουτινοποίηση και η αποναζιστικοποίηση είναι η μόνη ευκαιρία να νικήσουμε τη διεφθαρμένη αποικιοκρατική αυτοκρατορική ελίτ εξουσίας, η οποία καταστρέφει όλους τους διαφωνούντες και καταπνίγει κάθε προσπάθεια των λαϊκών ηγετών να αντιταχθούν όσο το δυνατόν πιο σκληρά στο εγκληματικό σύστημα. Η διαδικασία προβλέπει αμερόληπτη διερεύνηση των εγκλημάτων του καθεστώτος, δικαστήριο για τους οργανωτές, τους ιδεολόγους και απονομή δικαιοσύνης στους άμεσα εμπλεκόμενους.

Η αποστρατιωτικοποίηση και η αποπυρηνικοποίηση είναι απαραίτητες για την ελαχιστοποίηση των θυμάτων σε περίπτωση κατάρρευσης ενός δικτατορικού καθεστώτος και για την εξάλειψη όλων των κινδύνων που συνδέονται με την πιθανή χρήση των υπολειμμάτων του ρωσικού πυρηνικού οπλοστασίου σε περιφερειακές συγκρούσεις, διεθνείς τρομοκρατικές απόπειρες και άλλες απειλές για τη συλλογική ασφάλεια.

Οι οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές θα πρέπει να αποτρέψουν την κατάρρευση των νομικών και οικονομικών θεσμών κατά τη διάρκεια της μετάβασης, προς αποφυγή της καταστροφής των πολιτών και να εγγυηθούν τη βιωσιμότητα της συνεργασίας μεταξύ των νέων πολιτικών και οικονομικών φορέων. Δημοκρατίες, ενώσεις, ομοσπονδίες, συνομοσπονδίες – οι πολίτες κάθε περιοχής θα βρουν τη μορφή ρύθμισης για τη γη τους που τους ταιριάζει καλύτερα».

Εδώ διαπιστώνουμε ότι τα πάντα μεθοδεύονται βάσει της πεπατημένης του Ψυχρού Πολέμου σε κινήσεις που συνιστούν συνεπή συνέχεια του “παλιού καλού” αντισοβιετισμού/αντικομμουνισμού.

Οι ΗΠΑ δεν κρίνουν καν σκόπιμο να τηρήσουν κάποια προσχήματα, να συγκαλύψουν το γεγονός ότι στόχος τους είναι η αποδόμηση – διάλυση της Ρωσίας κάνοντας χρήση των εθνικών γραμμών ρήξης.

Ως εκ τούτου, φυσικά, στόχος των ΗΠΑ δεν είναι απλώς η «νίκη της Ουκρανίας» είτε η «ανατροπή του καθεστώτος στη Μόσχα». Αυτά δεν είναι τίποτε άλλο από απλά μέσα προς επίτευξη του κύριου στόχου – της εξάλειψης της Ρωσίας ως κυρίαρχου κράτους με τα σημερινά της σύνορα, ώστε να μη συνιστά πλέον υποκείμενο της παγκόσμιας πολιτικής.

Έτσι καθίσταται σαφής η συνέχεια του εδώ και πάνω από τρείς δεκαετίες διεξαγόμενου πολέμου, των επεμβάσεων, υπονομευτικών επιχειρήσεων, πραξικοπημάτων, των επιχειρήσεων αλλαγής καθεστώτος κ.λπ. στην επικράτεια της πάλαι ποτέ Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών.

Η μεθόδευση εκ μέρους του Ευρωατλαντικού ιμπεριαλιστικού άξονα του διαμελισμού και της πλήρους διάλυσης της ΕΣΣΔ, για την «Περιφερειακή Οργάνωση του Μετασοβιετικού χώρου» έχει σήμερα …φυσική συνέχεια την διάλυση πλέον και της εναπομείνασας Ρωσίας, προς επίτευξη μιας «Περιφερειακής Οργάνωσης του Μεταρωσικού χώρου».

Η μεταμοντέρνα χρήση των όρων «αποιμπεριαλιστικοποίηση» και «αποαποικιοποίηση» δεν είναι τυχαία.

Συνάδει πλήρως με διαδεδομένες εκδοχές αγοραίου αντιεπιστημονικού «αντιιμπεριαλισμού» των ημερών μας και καταδεικνύει ανάγλυφα ποια ακριβώς θέση και ποιο ρόλο επιφυλάσσει στους φορείς του ο επιτιθέμενος Ευρωατλαντικός άξονας.

Έρχεται να επενδύσει ιδεολογικά την απευθυνόμενη σε ποικίλους χρήσιμους ηλίθιους προπαγάνδιση της άθλιας φασιστικής πρακτικής που ασκεί ο ιμπεριαλισμός για την αποικιοποίηση των κρατικών μορφωμάτων που προέκυψαν από την αντεπανάσταση στην ΕΣΣΔ και πρωτίστως του μόνου από αυτά που διαθέτει τα σοβιετικά οπλικά & αμυντικά κληροδοτήματα και πραγματικές δυνατότητες επανασυσπείρωσης του μετασοβιετικού χώρου: της Ρωσίας.

Εξυπακούεται ότι η ιδεολογική χρήση αυτών των όρων απ’ τους κρατικούς και διακρατικούς μηχανισμούς του ιμπεριαλισμού «ακονίζεται» για το σύνολο των αντιπάλων του επιτιθέμενου Ευρωατλαντικού άξονα, και ιδιαίτερα για την Λ.Δ. Κίνας και τις άλλες χώρες του πρώιμου σοσιαλισμού.

«Ακονίζονται» και οι άθλιες φασιστικές πρακτικές που ασκούνται και επενδύονται ιδεολογικά με παρόμοιους όρους και ρητορική.

Όσο η αριστερά απομακρύνεται από την επαναστατική θεωρία και μεθοδολογία, όσο σπέρνει σύγχυση με απανωτές αναθεωρήσεις του μαρξισμού-λενινισμού, που καθιστούν ανέφικτη την επιστημονική διακρίβωση του νυν σταδίου του ιμπεριαλισμού και του χαρακτήρα του πολέμου, προετοιμάζει το έδαφος για την μαζική πρόσληψη παρόμοιων ιδεολογικών χειραγωγήσεων και για την αποδοχή των εγκληματικών φασιστικών πρακτικών του ιμπεριαλισμού με όρους «κανονικότητας» ή/και «κινήματος».

Καταδεικνύεται λοιπόν για άλλη μια φορά ανάγλυφα ο χαρακτήρας αυτού του πολέμου:

Είναι ένας πόλεμος, επεισόδιο του οποίου είναι η σημερινή σύρραξη με την ναζιστική Ουκρανία, δηλαδή με την Αμερικανο-ΝΑΤΟική πολεμική μηχανή.

Ένας πόλεμος, τον οποίο η προπαγανδιστική μηχανή του Ευρωατλαντισμού προβάλλει ως δήθεν «απαράδεκτη εισβολή» με όρους αστικών στερεοτύπων διεθνούς δικαίου του ισχυρού, ώστε να συγκαλύψει την ουσία, το ταξικό του περιεχόμενο, τα διακυβεύματά του.

Ένας πόλεμος στον οποίο σύρθηκε πλέον αναγκαστικά και η νεοπαγής αστική τάξη της Ρωσίας ως ασθενής και ευάλωτος κρίκος, για λόγους υπαρξιακής αγωνίας, όταν -ενδεχομένως με μοιραία καθυστέρηση- της έδωσαν να καταλάβει ότι της επιφυλάσσεται η ίδια μοίρα με αυτή των Σαντάμ Χουσεΐν, Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς και Μουαμάρ Καντάφι.

Είναι κλιμάκωση του ίδιου πολέμου, επεισόδιο του οποίου ήταν και η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, όπως πολύ σωστά τότε κατανοούσαν οι απανταχού κομμουνιστικές και οι αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις και αγωνίζονταν, διαβλέποντας σαφώς ότι επόμενος στόχος ήταν έκτοτε η διάλυση πλέον της Ρωσίας και κάθε κεντρομόλου βάσης/τάσης επανολοκλήρωσης του μετασοβιετικού χώρου.

Είναι ο ίδιος πόλεμος που ο Ευρωατλαντικός άξονας δρομολόγησε και εξαπέλυσε παράλληλα με τις αντεπαναστάσεις σε ΕΣΣΔ και ευρωπαϊκές χώρες του πρωίμου σοσιαλισμού, προς άμεση διάλυση/κατακερματισμό του μετασοβιετικού & μετασοσιαλιστικού χώρου στην Ευρώπη, προς καθυπόταξη/αποικιοποίηση κάθε ανθιστάμενης χώρας/κινήματος στον πλανήτη. Ένας πόλεμος τον οποίο εντείνει σήμερα ο άξονας με όρους υπαρξιακής αγωνίας και καταφανούς απώλειας της κυριαρχίας του, ιδιαίτερα λόγω της αλματώδους προόδου της Λ.Δ. Κίνας και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών, σειράς χωρών αντιαποικιοκρατικού & αντιιμπεριαλιστικού προσανατολισμού.

Φυσικά ο Γ’ Παγκόσμιος πόλεμος δεν είναι μια επανέκδοση του Α’ είτε του Β’, και η νυν Ρωσία της κεφαλαιοκρατικής παλινόρθωσης δεν είναι η ΕΣΣΔ. Ωστόσο, η Ρωσία σήμερα λειτουργεί εκ των πραγμάτων ως ο κοινωνικοοικονομικά ασθενής κρίκος (αν και πανίσχυρη σε στρατηγικό οπλοστάσιο ως κληροδότημα της ΕΣΣΔ) του άλλου πόλου, ως αναγκαία αμυντική ασπίδα της Λ.Δ. Κίνας και των υπολοίπων συνιστωσών του.

Ωστόσο, αδιαμφισβήτητη καθοριστική σημασία -με όρους τακτικής της αναμέτρησης- για την έκβαση του Γ’ Π.Π., για την επιβίωση της ανθρωπότητας και για την ίδια την προοπτική του επαναστατικού κινήματος, έχουν 2 παράμετροι του ρόλου της Ρωσίας έχουν:

  1. η συντριβή του 1ου ναζιστικού κρατικού μορφώματος της χούντας του Κιέβου και
  2. οι μέγιστες δυνατές φθορές και καταστροφές δυνάμεων του άξονα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ στην Ουκρανία και παντού.

Συνιστά μείζον σφάλμα η αγνόηση αυτών των τακτικών παραμέτρων σήμερα. Επιπλέον, συνιστά ποταπή αθλιότητα/προβοκάτσια στην υπηρεσία του άξονα η προσπάθεια αήθους συκοφαντικής δυσφήμισης της όποιας αναφοράς σε αυτούς τους όρους τακτικής της αναμέτρησης με δήθεν «ταύτιση με το καθεστώς Πούτιν»…

Όπως διαπιστώσαμε και από την δράση του παραπάνω «Φόρουμ», είναι άκρως βολικές και χρήσιμες για τον επιτιθέμενο Ευρωατλαντισμό οι «ίσες αποστάσεις», οι αναφορές που θέτουν στο κάδρο της βάρβαρης επίθεσης ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και τον πόλο της αντίστασης, αμαυρώνοντάς τον ως συλλήβδην εξ ίσου «ιμπεριαλιστικό και επιθετικό/ληστρικό», διευκολύνοντας τον πραγματικό ιμπεριαλισμό στην προπαγάνδα και στην αποδοχή των φασιστικών και απάνθρωπων πρακτικών του.

Εκείνο που προέχει για την προπαγανδιστική μηχανή του επιτιθέμενου άξονα είναι η κάθε μορφής «καταδίκη του “ρωσικού ιμπεριαλισμού” και της επιθετικότητάς του στην Ουκρανία» σήμερα, του «κινεζικού ιμπεριαλισμού και της επιθετικότητάς του» στην Ταιβάν και στον Ινδο-Ειρηνικό αύριο, και κάθε «επιθετικότητας» (της Λ.Δ. Κορέας, της Λ.Δ. Βιετνάμ, του Λάος, της Κούβας, της Νικαράγουα, της Βενεζουέλας, της Βολιβίας, του Ιράν, της Υεμένης, των Ινδιών, των Νήσων του Σολομώντος κ.ο.κ.)…

Η ρητορική των «ίσων αποστάσεων» λειτουργεί ως «ζώνη της εγγύτερης ανάπτυξης» (Βιγκότσκι), ως ενδιάμεσος αναγκαίος σταθμός στην πορεία της αποδόμησης των βαθύτατων αντιιμπεριαλιστικών – κομμουνιστικών παραδόσεων & αναφορών μερίδας του πληθυσμού, προς επίτευξη της σταδιακής μετάβασης στον ακραιφνή Ευρωατλαντισμό.

Η οριοθετική γραμμή του αυθεντικού αντιιμπεριαλισμού των ημερών μας τίθεται από την μαχητική διεκδίκηση:

ΑΜΕΣΗΣ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΝΑΤΟ-ΕΕ και η ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ

ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ ΚΑΘΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΣΜΟΥΣ & ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΚΑΘΕ ΧΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ  

ΞΗΛΩΜΑΤΟΣ-ΕΚΔΙΩΞΗΣ ΤΩΝ ΑμερικανοΝΑΤΟικών ΒΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

ΗΤΤΑΣ & ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ ΠΑΝΤΟΥ

Αυτό είναι το κύριο στη συγκυρία ΜΕΙΖΟΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ & ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΘΗΚΟΝ.

 

Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν:

DECOLONIZATION OF RUSSIA TO BE DISCUSSED AT UPCOMING HELSINKI COMMISSION BRIEFING

“Supporters of radical transformation of Russia” will gather in Prague

FREE NATIONS OF RUSSIA FORUM

“Форум свободных народов”

 




Διακρίβωση της διάγνωσης μετά την έναρξη της επιχείρησης. Κοινή δήλωση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων (συντάχθηκε από το ΚΕΚΡ από κοινού με τους Κομμουνιστές του Ντονμπάς και της Ουκρανίας)

Διακρίβωση της διάγνωσης μετά την έναρξη της επιχείρησης.
Κοινή δήλωση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων (συντάχθηκε από το ΚΕΚΡ από κοινού με τους Κομμουνιστές του Ντονμπάς και της Ουκρανίας)

Τέσσερις μήνες έχουν περάσει από την έναρξη της ανοιχτά διακηρυγμένης στρατιωτικής επιχείρησης των ενόπλων δυνάμεων της Ρωσίας και των στρατών των δημοκρατιών του Ντονμπάς κατά του ναζιστικού καθεστώτος της Ουκρανίας. Αν και ο πόλεμος των ναζί του Κιέβου εναντίον των εξεγερμένων δημοκρατιών, της ΛΔ Ντονιέτσκ και της ΛΔ Λουγκάνσκ, συνεχίζεται στην πραγματικότητα από το 2014 και είχε ήδη στοιχίσει περίπου 15.000 ζωές μέχρι τις αρχές του 2022, αποδείχθηκε πολύ δύσκολο για όλους μας να κάνουμε μια ακριβή διάγνωση των πραγματικών αιτιών της τραγωδίας που βιώνουμε με βάση τα εξωτερικά παρατηρήσιμα συμπτώματα. Η ποικιλομορφία των απόψεων έδωσε αφορμή για πολλές συζητήσεις και οδήγησε ορισμένα κόμματα σε αντίθετα συμπεράσματα.

Σήμερα, στις αναλύσεις μας, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε πληροφορίες σχετικά με τις πρακτικές ενέργειες των αντιμαχόμενων πλευρών, των συμμάχων και των εταίρων τους, σχετικά με τα αποτελέσματα αυτών των ενεργειών, σχετικά με τις διαθέσεις των λαών τόσο στις αντιμαχόμενες χώρες όσο και σε άλλες χώρες του κόσμου. Αυτό, μεταφορικά μιλώντας, μπορεί να συγκριθεί με την διακρίβωση της διάγνωσης μετά την έναρξη μιας χειρουργικής επέμβασης. Το απόστημα έσπασε, ποια είναι η αιτία που το προκάλεσε; Πόσο επικίνδυνη είναι η κατάσταση; Μήπως έχει αρχίσει η μόλυνση του αίματος και η εξάπλωση της νόσου σε άλλα όργανα; Είναι κατάλληλο το χειρουργικό και θεραπευτικό σχέδιο που επιλέχθηκε; Και ποιες είναι οι προοπτικές;

Το πρώτο πράγμα που κάνει εντύπωση είναι η διαφορά στις τεχνικές μάχης. Ενώ οι ένοπλες δυνάμεις της Ρωσίας και του Ντονμπάς ενεργούν με εξαιρετική εστίαση στον ένοπλο αντίπαλο, προσπαθώντας με κάθε τρόπο να αποφύγουν την άμεση βλάβη του άμαχου πληθυσμού, όπως σημειώνουν ρωσικά και ξένα μέσα ενημέρωσης, οι δυνάμεις του καθεστώτος του Κιέβου χρησιμοποιούν την ακριβώς αντίθετη τακτική. Χρησιμοποιούν τον άμαχο πληθυσμό ως ανθρώπινη ασπίδα. Χρησιμοποιούν ανθρώπους ως ομήρους, για παράδειγμα, στη Μαριούπολη στο εργοστάσιο Αζόφσταλ. Οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΟυΕΔ), κυρίως το πυροβολικό, εγκαθίστανται παντού σε κατοικημένες περιοχές και βομβαρδίζουν τον εχθρό από εκεί, υπολογίζοντας στο γεγονός ότι τα ρωσικά στρατεύματα δεν θα πυροβολήσουν σε σπίτια με ανθρώπους.

Δεύτερον, οι βομβαρδισμοί πόλεων στο Ντονμπάς και συγκεκριμένα κατοικημένων περιοχών, ιδίως του Ντονιέτσκ, από πυροβολικό μεγάλου βεληνεκούς από τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν πολλαπλασιαστεί και έχουν γίνει τακτικό φαινόμενο. Υπάρχουν συχνά παραδείγματα των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων που βομβαρδίζουν το έδαφός τους προκειμένου να κατηγορήσουν τον εχθρό για αυτά τα εγκλήματα. Απολύτως ειρηνικοί άνθρωποι υποφέρουν και πεθαίνουν καθημερινά.

Τρίτον, εκπρόσωποι των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων σχεδιάζουν και επιχειρούν να πραγματοποιήσουν διάφορες πράξεις δολιοφθοράς σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις υψηλού κινδύνου, από εγκαταστάσεις φυσικού αερίου και χημικών μέχρι πυρηνικά εργοστάσια, προκειμένου να προκαλέσουν καταστροφές μεγάλης κλίμακας με μεγάλο αριθμό ανθρώπινων θυμάτων και να κατηγορήσουν τον εχθρό γι’ αυτό.

Τέταρτον, οι εθνικιστικές μονάδες με απροκάλυπτα ναζιστικά σύμβολα και συνθήματα είναι ιδιαίτερα βίαιες στις ενέργειές τους εναντίον αμάχων. Αυτοί οι άνθρωποι θεωρούν τους εαυτούς τους φασίστες και παρουσιάζονται ανοιχτά ως τέτοιοι στον κόσμο.

Πέμπτον, η στάση των αντιμαχόμενων πλευρών απέναντι στους αιχμαλώτους είναι εντελώς διαφορετική. Οι ένοπλες δυνάμεις της Ρωσίας και του Ντονμπάς τηρούν εγκρατή στάση, σεβόμενες τους κανόνες της Σύμβασης της Γενεύης. Την ίδια στιγμή, από την άλλη πλευρά, ακούμε απροκάλυπτες εκκλήσεις Ουκρανών αξιωματούχων για ακρωτηριασμό αιχμαλώτων πολέμου και βλέπουμε βίντεο στα ουκρανικά τηλεοπτικά κανάλια όπου ναζί αντιμετωπίζουν με ιδιαίτερο σαδισμό τραυματίες ή αιχμαλώτους Ρώσους και στρατιώτες του Ντονμπάς.

Έκτον, η Ουκρανία ήδη τροφοδοτείται με όπλα από σχεδόν δύο δεκάδες χώρες του συγκροτημένου υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στρατιωτικού συνασπισμού, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων βαρέως πυροβολικού και πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς, αρμάτων μάχης και τεθωρακισμένων οχημάτων. Το ύψος αυτής της “βοήθειας” ανέρχεται ήδη σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια και συνεχίζει να αυξάνεται.

Έβδομον, στην Ουκρανία, το ναζιστικό καθεστώς χρησιμοποιεί ενεργά ξένους μισθοφόρους από πολλές χώρες του κόσμου. Η κύρια ροή αυτών των ηθικών αποβρασμάτων προς την Ουκρανία προήλθε από την Πολωνία, τη Ρουμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά, τη Γεωργία και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ήδη περισσότεροι από δύο χιλιάδες από αυτούς τους φονιάδες βρήκαν το τέλος τους στα εδάφη του Ντονμπάς και της Ουκρανίας.

Όγδοο, από τα χείλη ανισόρροπων πολιτικών στο Κίεβο και ορισμένων δυτικών εταίρων τους ακούγονται ευχές και προτάσεις για την απόκτηση πυρηνικών όπλων εκ μέρους της Ουκρανίας. Κατά συνέπεια, παρόμοιες φρενήρεις και προκλητικές ιδέες για την ανάγκη να εξαπολυθεί μια μέρα ένα πυρηνικό χτύπημα αντιποίνων στα κέντρα λήψης αποφάσεων ακούγονται κατά καιρούς από Ρώσους δημοσιογράφους και πολιτικούς.

Ένατο, και στα δύο στρατόπεδα των αντιμαχόμενων μερών (Ρωσία-ΝΑΤΟ) υπάρχουν ήδη ανοιχτά φωνές προπαγάνδας που σκέφτονται, με την κατάλληλη ευκαιρία, να αποσπάσουν κάποια κομμάτια από την Ουκρανία ή τη Ρωσία για τον εαυτό τους. Στην Πολωνία ορισμένοι κύκλοι ονειρεύονται την Υπερκαρπαθία και τη Δυτική Ουκρανία. Στη Ρωσία, υπάρχουν εκείνοι που επιθυμούν να επιλύσουν το ζήτημα της επιστροφής των ιστορικών εδαφών. Στην ΕΕ, ορισμένοι θέτουν το ζήτημα της αναγκαιότητας απόσπασης της περιοχής του Καλινινγκράντ από τη Ρωσική Ομοσπονδία. Αυτά είναι σημάδια μιας πιθανής εξέλιξης προς έναν πολύ μεγαλύτερο πόλεμο.

Δέκατον, και από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές (Ρωσία και Ουκρανία), ακόμη και από τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα (Ρωσία με τους συμμάχους και Ουκρανία με το ΝΑΤΟ), με διαφορετικούς αλλά σαφείς τρόπους υπάρχει μια αυξανόμενη τάση προς τον αντικομμουνισμό και τη λεγόμενη επίσημη αποκομμουνιστικοποίηση. Δεδομένου ότι ο αντικομμουνισμός είναι εγγενές χαρακτηριστικό του φασισμού, πρέπει να επισημανθεί ο κίνδυνος αύξησης του φασισμού και στα δύο στρατόπεδα και στον κόσμο γενικότερα.

Ενδέκατον, δεν διαφαίνεται κοντινό τέλος του συνεχιζόμενου πολέμου για καμία από τις δύο πλευρές. Οι δυτικοί εταίροι ωθούν το ουκρανικό καθεστώς σε πόλεμο μέχρι τέλους (“μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό”). Οι ρωσικές αρχές δεν έχουν κανένα συγκεκριμένο σχέδιο για το πώς θα επιτύχουν την αποναζιστικοποίηση και την αποστρατιωτικοποίηση με την εγκαθίδρυση μιας σταθερής τάξης σε μια τεράστια περιοχή με πολλά εκατομμύρια ανθρώπους. Είναι πολύ πιθανό ότι οι στόχοι αυτοί ήταν περισσότερο διακηρυγμένοι παρά λεπτομερώς σχεδιασμένοι από την αρχή.

Από όλα τα παραπάνω μπορούν να εξαχθούν τα ακόλουθα συμπεράσματα:

– Ο πόλεμος έχει διιμπεριαλιστικό χαρακτήρα, που προκαλείται από τον ανταγωνισμό μεταξύ των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, με επικεφαλής τις ΗΠΑ, για την παγκόσμια κυριαρχία και την επιθυμία να καταστείλουν τις αυξανόμενες δυνάμεις του ρωσικού ιμπεριαλισμού, που υποστηρίζονται από τη Λευκορωσία, εν μέρει από την Κίνα και άλλους συμμάχους. Η αφορμή για τον πόλεμο είναι αναμφίβολα η νέα, ιδιαίτερα οξεία οικονομική κρίση που βιώνει το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα.

– Για τον λαό των δημοκρατιών του Ντονμπάς, ο πόλεμος είναι δίκαιος και απελευθερωτικός.

– Για τη Ρωσία, ο πόλεμος, αν και ιμπεριαλιστικός, έχει σε μεγάλο βαθμό αμυντικό χαρακτήρα, υπερασπιζόμενος έναντι της πιθανής απειλής του ΝΑΤΟ. Το ρωσικό κράτος υπερασπίζεται, φυσικά, τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης του, της μεγαλοαστικής τάξης.

– Στην Ουκρανία υπάρχουν απροκάλυπτα φασιστικές δυνάμεις, οι οποίες δρομολογήθηκαν και υποστηρίζονται από τη Δύση, η οποία στην πραγματικότητα διεξάγει ήδη πόλεμο με τη Ρωσία με τα χέρια της Ουκρανίας.

– Σήμερα, οι χώρες του ΝΑΤΟ με επικεφαλής τις Ηνωμένες Πολιτείες ασκούν ουσιαστικά μια φασιστική εξωτερική πολιτική. Δεν προμηθεύουν απλώς όπλα στην Ουκρανία, προμηθεύουν όπλα, ενθαρρύνουν και βοηθούν πραγματικούς φασίστες να σκοτώνουν ανθρώπους. Δηλαδή, η ίδια η Δύση επιδεικνύει πλέον μια ανοιχτά φασιστική ουσία.

– Τα κομμουνιστικά και εργατικά κόμματα του κόσμου, κυρίως των εμπόλεμων χωρών, συμπεριλαμβανομένων των χωρών του ΝΑΤΟ, και των συμπαθούντων, πρέπει να καταστήσουν αυτή την κατάσταση σαφή στους εργαζόμενους των χωρών τους. Αναμφίβολα, οι κοινές προσπάθειες όλων των κομμάτων πρέπει να κατευθυνθούν προς την καταστολή του φασισμού στην Ουκρανία και στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Πρόκειται σε γενικές γραμμές για έναν αγώνα για να αποτραπεί η πιθανότητα κλιμάκωσης της σύγκρουσης σε έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο.

– Οι κομμουνιστές της Ρωσίας, της Ουκρανίας, του Ντονμπάς, της Λευκορωσίας και οι σύμμαχοί τους πρέπει να υποστηρίξουν τις ενέργειες για την καταστολή του φασισμού και την απελευθέρωση του Ντονμπάς και της Ουκρανίας από αυτόν, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να ξεκαθαρίσουν την ενοχή τόσο του ρωσικού όσο και του ουκρανικού καπιταλισμού και το ρόλο της αντεπανάστασης που έλαβε χώρα στην Σοβιετική Ένωση σε αυτή την τραγική εξέλιξη.

– Οι κομμουνιστές όλων των χωρών πρέπει από κοινού να προπαγανδίσουν και να οργανώσουν τον αγώνα για το σοσιαλισμό ως το μόνο δυνατό τρόπο για να καταστραφεί ο φασισμός και να δημιουργηθεί ένας κόσμος χωρίς πολέμους.

Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!

Η δήλωση υποστηρίζεται από τα κόμματα:
– Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας
– Κομμουνιστική Εργατική Οργάνωση της ΛΔ Λουγκάνσκ (ΚΕΟ ΛΔ Λουγκάνσκ)
– Εργατικό Μέτωπο του Ντονμπάς (ΛΔ Ντονιέτσκ)
– Ένωση Κομμουνιστών της Ουκρανίας  (Με ανακοίνωσή της η Ένωση Κομμουνιστών της Ουκρανίας αναφέρει ότι η υπογραφή της βρίσκεται στο κείμενο αυτό ως αποτέλεσμα τεχνικού σφάλματος, http://solidnet.org/article/Union-of-Communists-of-Ukraine-Statement-672022/)
– Εργατικό Μέτωπο της Ουκρανίας
– Κομμουνιστικό Κόμμα του Αζερμπαϊτζάν (κι εδώ αφαιρέθηκε η υπογραφή)
– Λευκορωσική δημοκρατική Οργάνωση του ΚΚΣΕ

(Δήλωση ανοιχτή για υπογραφή από άλλα κόμματα και οργανώσεις)

Πηγή: https://rkrp-rpk.ru/2022/07/06/%D1%83%D1%82%D0%BE%D1%87%D0%BD%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5-%D0%B4%D0%B8%D0%B0%D0%B3%D0%BD%D0%BE%D0%B7%D0%B0-%D0%BF%D0%BE%D1%81%D0%BB%D0%B5-%D0%BD%D0%B0%D1%87%D0%B0%D0%BB%D0%B0-%D0%BE%D0%BF%D0%B5%D1%80/




Οι κομμουνιστές δεν καταπίνουν αμάσητο ό,τι τους σερβίρεται. Του Δημήτρη Πατέλη

Οι κομμουνιστές δεν καταπίνουν αμάσητο ό,τι τους σερβίρεται. Του Δημήτρη Πατέλη

Σκέψεις αισιόδοξα τραγικές με απλά λόγια:

Οι κομμουνιστές δεν καταπίνουν αμάσητο ό,τι τους σερβίρεται.

Ψάχνουν, ερευνούν αναζητούν την αλήθεια στα πάντα. Δεν παραδέχονται την ύπαρξη απαγορευμένων για συζήτηση θεμάτων.

Αυτοί που ακολουθούν τέτοιες αρχές στη ζωή τους, ακόμα και αν δεν ξέρουν τι θα πει κομμουνισμός, θα τον αντιληφθούν και θα συστρατευτούν στον αγώνα.

Δεν υπάρχουν αθώες ειδήσεις που πλασάρονται από όργανα του ταξικού εχθρού, του κεφαλαίου, ώστε να τις παίρνουμε όπως σερβίρονται σαν αληθινές.

Αν αυτές ξαναδημοσιεύονται ασχολίαστες σε κομμουνιστική εφημερίδα (έντυπη ή ηλεκτρονική) αυτό είναι επικίνδυνο.

Αν ξαναδημοσιεύονται σε μόνιμη στήλη της κομμουνιστικής εφημερίδας που έχει τίτλο-ταμπέλα, τότε δεν είναι απλώς ασχολίαστες αστικές «ειδήσεις».

Όπως π.χ. σε ένα μαγαζί με πινακίδα «Φαρμακευτικά-θεραπευτικά φυτά και βότανα», το αφεντικό βάζει στα ράφια του χασίσι, με ταμπελίτσα «πιες το, το συνιστά και ο τρανός ειδικός παρλαπίπας».

Αυτός που δεν ξέρει, θα πιστέψει μονομιάς ότι ο μαγαζάτορας ξέρει, τα λέει με ειδικούς, άρα το χασίσι είναι θεραπευτικό και καλό.

Αυτός που κάτι ξέρει για το χασίσι, θα αρχίσει να αναρωτιέται.

Αν γίνει και σωστή διαφήμιση από τηλεόραση, διαδίκτυο κ.λπ., τότε και αρκετοί απ’ αυτούς που είχαν τις αμφιβολίες τους θα αρχίσουν να αναρωτιούνται: «ρε μπας και κάνει καλό; Να πάρω να δοκιμάσω; Να δώσω στα παιδιά μου;» κ.λπ.

Έτσι και στην εφημερίδα. Αν πολλές «ειδήσεις» πλασάρονται κάτω από μια ταμπέλα, κάποιο λάκκο έχει η φάβα:

  1. Τις έχει ξεδιαλέξει για να τις χώσει εκεί ο μαγαζάτορας και ο ειδικός ανάμεσα σε άλλες, και σου λέει: «ρούφα, έχει ψωμί».
  2. Σου τις σερβίρει στο ράφι μιας μόνιμης στήλης/ρουμπρίκας, με κάποια ταμπέλα που έχει γράψει, άρα,
  3. Σου λέει: «εγγυημένο πράμα, χρειαζούμενο, γιατί το ράφι αυτό βάζει ότι λέει η ταμπέλα των ειδικών 29 κατασκευαστών αλήθειας. Αυτοί ξέρουν! Έτσι να το δεις και εσύ», και
  4. Κάθε φορά που εσύ τσιμπάς πράμα απ’ αυτό το ράφι, είναι σα να σου λέει: «είδες; Στα έλεγα εγώ που ξέρω! Έτσι έχουν τα πράγματα, γιατί στο είπα απ’ την αρχή και στο έγραψα στην ταμπέλα για να μη μπερδεύεσαι! Δουλεύω εγώ για πάρτη σου, πριν από σένα για σένα!».

Αγάλι-αγάλι λοιπόν, εσύ θα το πιστέψεις το πράμα, όχι μόνο την «είδηση» αλλά και όλο το πακέτο της ταμπέλας και αυτών που την γράψανε για πάρτη σου. Με το πολύ το κυρ’ ελέησον, τι θα κάνεις -αν δεν βαρεθείς- θα το χάψεις, θα το συνηθίσεις, λέγοντας «καλά παιδιά είναι, αυτοί τα ξέρουν καλύτερα από μένα».

Με τον καιρό θα πάρεις μαγαζάτορα και «ειδικούς» για «συλλογικά σοφούς», «μάστορες στη σωστή ταμπέλα και στη σωστή πραμάτεια», θα σου γίνει συνήθεια η ταμπέλα. Έτσι, δεν θα ψωνίζεις μόνο, δεν θα καταπίνεις αμάσητη την πραμάτεια που σου σερβίρουν, αλλά θα σε τσαντίζει και όποιος τολμήσει να πει το παραμικρό που δεν χωράει στις αγαπημένες σου ταμπέλες και στην πραμάτεια τους.

Άμα αρχίσεις και εσύ όχι μόνο να διαλαλείς την πραμάτεια αλλά και να τραμπουκίζεις τους αμφισβητίες, θα σε αγαπήσει ο μαγαζάτορας και οι «ειδικοί» που έχει στη δούλεψή του για να σκαρώνουν ταμπέλες για πάρτη του/σου.

Αυτό σου ανοίγει δρόμους ακόμα και για σταδιοδρομία στο μαγαζί… Άμα νομίζεις ότι έτσι έχεις περάσει και εσύ με τη σωστή μεριά της πιάτσας και το πάρεις ζεστά, νοιώθεις και συ μια σιγουριά: είσαι στο σωστό μαγαζί, ενώ όλοι οι άλλοι «δεν ξέρουν τι τους γίνεται», «έχουν λάθος γραμμή», «είναι εχθροί, πράκτορες, προβοκάτορες κ.λπ.».

Τότε δεν σε απασχολεί καν τι είναι η αλήθεια, τι σημαίνει η κομμουνιστική επιστήμη, πως γίνεται η επιστημονική θεωρία χωρίς την οποία η πράξη είναι τυφλή όπως έλεγε κάποιος περίεργος Λένιν. Δεν ανησυχείς, δεν αναζητάς σαν επαναστάτης, αλλά καταπίνεις αμάσητα σαν πιστός και σαν πελάτης…

Αν π.χ. σερβίρεται μια είδηση που λέει ότι τα ναζίδια του Κιέβου (αγαπημένα όργανα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ) απαγορεύουν την ρωσική γλώσσα, τη λογοτεχνία, τη μουσικής κ.λπ. και ετοιμάζουν φωτιές που θα καίνε απαγορευμένα βιβλία στις πλατείες, εσύ βλέπεις την είδηση.

Βλέπεις ότι την βάλανε κάτω απ’ την ταμπέλα: «ΚΛΙΜΑΚΩΝΕΤΑΙ Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ – ΡΩΣΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ. ΜΑΙΝΕΤΑΙ Η ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ».

Τι θα σκεφτείς σαν τακτικός πελάτης μαγαζιού μαθημένος στη δύναμη της «σωστής» ταμπέλας;

Το πιο πιθανό είναι να αναρωτηθείς: «Τι να σου κάνουν και αυτοί οι δύστυχοι οι Ουκρανοί, αθώα θύματα της «ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ» την ώρα που «ΜΑΙΝΕΤΑΙ Η ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ» και «τους την πέσανε μπαμπέσικα τα θηρία, οι αιμοσταγείς ιμπεριαλιστές – ληστές;»… Μάλλον καλά κάνανε και πήρανε τέτοια απόφαση. Αλλά και λάθος να είναι, τι να σου κάνουν οι δύσμοιροι στην απελπισία τους; Δικαιολογούνται!».

Όταν θα δεις φωτιές βιβλίων στις πλατείες, θα λες «το περίμενα έτσι που πήγαν τα πράγματα».

Μόνο που «Εκεί που καίνε βιβλία, θα κάψουν στο τέλος και ανθρώπους» όπως έλεγε προφητικά στον καιρό του ο Γερμανός ποιητής Heinrich Heine. Αυτό είναι νόμος της ιστορίας. Οι Ουκρανοί ναζί καίνε ανθρώπους συστηματικά στο Ντονμπάς και αλλού από το 2014.

Από τότε κάποιοι μας έλεγαν να κρατάμε «ίσες αποστάσεις», «να μη μπαίνουμε κάτω από ξένες σημαίες»… Ίσες αποστάσεις ανάμεσα σ’ αυτόν που καίει βιβλία και ανθρώπους και τα θύματά του;

Μπορεί να έρθει η σειρά η δική σου στην φωτιά ή του παιδιού σου, αλλά εσύ δεν θα έχεις την ικανότητα να σκέφτεσαι σωστά με την καρδιά και τον νου, γιατί θα έχεις παραιτηθεί από την ίδια την ικανότητα να σκέφτεσαι.

Θα την έχεις προ πολλού χάσει μιας και την έχεις αναθέσει στη «συλλογική σοφία» εκείνων που σε έπεισαν ότι «σκέφτονται και πράττουν το σωστό πριν από σένα για σένα».

Δε βαριέσαι…

Το μαγαζί να είναι καλά…

Συνοψίζοντας σε αυστηρότερα θεωρητική προσέγγιση:

Η διαφωνία είναι θεμιτή επί όλων των θεμάτων που αφορούν την στρατηγική και τακτική, την θεωρία και πράξη του επαναστατικού κινήματος. Δεν υπάρχουν θέματα-ταμπού για τους κομμουνιστές.

Παραπάνω, εξετάσαμε απλώς το εξής αυτονόητο για τις πρακτικές της δημοσιογραφίας/προπαγάνδας θέμα:

όταν σε ένα έντυπο ή/και ηλεκτρονικό ΜΜΕ παρατίθενται ειδήσεις ή «ειδήσεις» κάτω από μια μόνιμη στήλη/ρουμπρίκα, αυτές έχουν ένα χαρακτήρα επιλογής και ερμηνείας του φορέα του ΜΜΕ.

Δεν είναι απλά, ψυχρά και ουδέτερα πληροφοριακά παρατιθέμενες, αλλά είναι έμφορτες συγκεκριμένης εκ προοιμίου νοηματοδότησης εκ μέρους της «γραμμής» των υπευθύνων του μέσου, καθ’ ότι έχουν:

  1. Επιλεγεί από το πλήθος των πληροφοριών ή «πληροφοριών» ως έγκυρες,
  2. Ταξινομηθεί στην ταξινομική κατηγορία της μόνιμης στήλης/ρουμπρίκας,
  3. Είναι εκ προοιμίου σχολιαστεί/ταξινομηθεί άρα χαρακτηριστεί ως αναγκαίες να θεωρηθούν υπό το πρίσμα-κατεύθυνση, υπό την γραμμή/ερμηνεία/προσανατολισμό ανάγνωσής τους που δίνει η στήλη/ρουμπρίκα και
  4. Η κάθε μία από αυτές συνιστά μιαν επιπλέον «επιβεβαίωση» ή/και τελετουργική «επαλήθευση» της «ορθότητας» του «συμπεράσματος»/αξιολογικής κρίσης της στήλης/ρουμπρίκας στην οποία παρατίθενται άρα «εγγράφονται».

Η συστηματικά επαναλαμβανόμενη ενστάλαξη/εγχάραξη αυτού του στερεοτύπου παγιώνεται στο επίπεδο του υποσυνείδητου θυμικού και στη συνέχεια λειτουργεί σε επίπεδο εξαρτημένου αντανακλαστικού ως αυταπόδεικτο συνδηλωτικό στοιχείο διαχωριστικής γραμμής ημετέρων και αλλοτρίων…

Επομένως, η προπαγανδιστική λειτουργία της επαναλαμβανόμενης καθημερινά πρόσληψης στο ως άνω πλαίσιο, με όρους μηχανισμού υποσυνείδητης επιβολής/υποβολής στερεοτύπου, είναι αποδεδειγμένα εξαιρετικά αποτελεσματική.

Ως εκ τούτου, π.χ. και η είδηση περί ναζιστικής απαγόρευσης της ρωσικής γλώσσας, λογοτεχνίας, μουσικής και του εν γένει πολιτισμού από την χούντα του Κιέβου θα μπορούσε και ίσως θα όφειλε να αναγνωστεί ως «φυσικό επακόλουθο» της «ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ» δεδομένου ότι «ΜΑΙΝΕΤΑΙ Η ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ»…

Στην περίπτωσή μας η στήλη/ρουμπρίκα δεν αφορά ούτε τον καιρό, ούτε και τα «κοσμικά γεγονότα». Είναι σαφέστατη:

«ΚΛΙΜΑΚΩΝΕΤΑΙ Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ – ΡΩΣΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ. ΜΑΙΝΕΤΑΙ Η ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ».

Δεν χρειάζεται διατριβή στην σημειολογία για να γίνει αντιληπτό αυτό.

Τα υπόλοιπα, και κυρίως, ο βαθμός αληθείας του περιεχομένου του «συμπεράσματος» / αξιολογικής κρίσης της στήλης/ρουμπρίκας, για τους κομμουνιστές δεν εναπόκεινται στην αποκλειστική a priori ευχέρεια της όποιας νυν αρχισυνταξίας ή οποιασδήποτε άλλης εκάστοτε ηγεσίας ή αρχής, αλλά οφείλει να είναι ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑΣ.

Αυτό είναι ένα ουσιώδες κριτήριο που διαχωρίζει τους κομμουνιστές από τα αστικά κόμματα και τις θρησκευτικές αιρέσεις.




«Ουκρανία, παγκόσμιος πόλεμος και επαναστατικό κίνημα». 1. Εισήγηση: Δημήτρης Πατέλης

«Ουκρανία, παγκόσμιος πόλεμος και επαναστατικό κίνημα». 1. Εισήγηση: Δημήτρης Πατέλης

Εκδήλωση του Ομίλου Επαναστατικής Θεωρίας. 20.3.2022

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

00:00:00 Εισαγωγή Τ. Μεϊμάρη

00:01:50 Περιεχόμενα Εισήγησης. Αγοραίες, επιφανειακές, ανιστορικές, παρελκυστικές/αντιδραστικές αντιλήψεις για τον πόλεμο

00:08:50 Η μαρξιστική-λενινιστική διαλεκτική για την αναγκαιότητα σφαιρικής προσέγγισης των μεγάλων ιστορικών φαινομένων από τη σκοπιά της θεωρίας & μεθοδολογίας του Οργανικού Όλου

00:15:15 Το νέο στάδιο του ιμπεριαλισμού/της κεφαλαιοκρατίας και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του 00:30:30

Άνοδος και πτώση των Σοσιαλιστικών επαναστάσεων & αλληλεπίδραση τους με τον κόσμο του κεφαλαίου

00:35:40 Παραδοσιακά Ιμπεριαλιστικά κέντρα

00:37:39 Γιατί η γεωπολιτική δεν είναι επιστήμη;

00:41:57 Τεράστιες μετατοπίσεις ισχύος

00:45:02 Ανεπίλυτες αντιφάσεις του πρώιμου σοσιαλισμού

00:46:50 Επιπτώσεις της αντεπανάστασης/διάλυσης της ΕΣΣΔ – Δομή Ρ.Ο.

00:53:28 Θέση και ρόλος της Λ.Δ. Κίνας (ΛΔΚ) στο παγκόσμιο ιστορικό γίγνεσθαι

01:01:15 Δογματικές, ανιστορικές, αντιδιαλεκτικές προσεγγίσεις του πρώιμου σοσιαλισμού

01:03:28 Οικονομική ανάπτυξη της ΛΔΚ & σχεδιοποιημένη οικονομία

01:10:51 Επιτεύγματα του πρώιμου σοσιαλισμού και αντιμετώπιση της πανδημίας

01:16:15 Δομή της ΛΔΚ & αστική τάξη

01:17:48 Χαρακτήρας της σημερινής σύρραξης & ιστορικό βάθος

01:28:43 Νέος πόλος: Λ.Δ. Κίνας, Ρωσία χώρες των πρώιμων σοσιαλιστικών & αντιιμπεριαλιστικών επαναστάσεων. Τεχνολογίες πολέμου, ασύμμετρη υπεροχή στη βάση των κληροδοτημάτων της ΕΣΣΔ & Οικονομική ισχύς.

01:33:59 Σημερινή σύρραξη – παρακμή του ιμπεριαλισμού – οικονομική και πανδημική κρίση & ανάγκη “επανεκκίνησης”

01:40:42 Πραξικόπημα στην Ουκρανία, εκναζισμός αντικομμουνισμός & αντιρωσισμός

01:45:08 Ρωσικά τελεσίγραφα προς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ από 15/12/21 & κίνδυνος πυρηνικού ολέθρου

01:51:40 Γιατί στην Ουκρανία; Διώξεις & ρατσισμός, πόλεμος στο Ντονμπάς & Κριμαία

01:56:34 Εργαλειοποίηση, χειραγώγηση & καθυστερημένη αναγνώριση των Λ.Δ. Ντονμπάς, συνθήκες του Μινσκ, κίνδυνος απόκτησης πυρηνικών όπλων από την Ουκρανία

01:59:13 Τακτική Ε.Δ. Ουκρανίας-ΝΑΤΟ και Ρωσίας

02:01:47 Πόλεμος του επιτιθέμενου Ευρωατλαντικού άξονα εναντίον όσων δεν υποτάσσονται & ασθενής κρίκος

02:03:41 Ιστορική ιδιοτυπία της νεοπαγούς ρωσικής αστικής τάξης & αστικά ιδεολογήματα

02:07:18 Ποιες ταξικές δυνάμεις, με ποια μέσα/τρόπους και ιδεολογία είναι ικανές να προβούν σε “αποναζιστικοποίηση” του 1ου Ευρωατλαντικού ναζιστικού κράτους στην Ευρώπη του 21ου αι.; Πόση συνέπεια μπορεί να διακρίνει τον “αντιιμπεριαλισμό” της αστικής τάξης; Καθήκοντα που η ρωσική αστική τάξη είναι ανίκανη να διεκπεραιώσει & επαναστατική προοπτική

02:08:56 Επίλογος: προοπτική για το μέλλον & επαναστατικά καθήκοντα

Είναι άραγε η σημερινή σύρραξη στην Ουκρανία αποτέλεσμα κάποιας αιφνίδιας επίθεσης-εισβολής βάσει της αυθαιρεσίας ενός επηρμένου απολυταρχικού ηγέτη;

Αποτελεί άραγε η σύρραξη αυτή ήσσονος σημασίας περιφερειακή σύγκρουση ή μήπως συνδέεται με μείζονος κλίμακας και σημασίας αντιφάσεις και προοπτικές;

Ποια μπορεί και πρέπει να είναι η στάση του επαναστατικού κινήματος απέναντι σε αυτή τη σύρραξη;

Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα και σε άλλα που συνδέονται με αυτά δεν βρίσκεται στην επιφάνεια, ούτε μπορεί να προκύψει εκ του προχείρου βάσει στερεοτύπων του κοινού νου, αστικής «ειδησεογραφίας» και συνθημάτων του συρμού.

Απαιτείται ενδελεχής έρευνα στη βάση της σύγχρονης επαναστατικής θεωρίας και μεθοδολογίας.

Απαιτείται η διακρίβωση του χαρακτήρα της εποχής του σύγχρονου σταδίου της κεφαλαιοκρατίας/ιμπεριαλισμού, της ανυπέρβλητης χρονίζουσας δομικής του κρίσης και της συγκυρίας.

Απαιτείται επιπλέον εξέταση του εν εξελίξει Παγκόσμιου θερμού Ιμπεριαλιστικού Πολέμου από την άποψη των ριζικών αλλαγών που έχουν επέλθει στους παγκόσμιους συσχετισμούς δυνάμεων, ιδιαίτερα τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, μετά την ήττα του πρώιμου σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ και την Ευρώπη και την ραγδαία ενδυνάμωση της Λ.Δ. Κίνας, άλλων χωρών του πρώιμου σοσιαλισμού και του αντιιμπεριαλιστικού/αντιαποικιοκρατικού μετώπου.

Απαιτείται λοιπόν επιστημονική εκτίμηση του χαρακτήρα αυτού του εν εξελίξει πολέμου, των αντιφάσεων που έρχεται να επιλύσει/διευθετήσει, των εμπλεκομένων σε αυτόν δυνάμεων και των προοπτικών που αυτές πρεσβεύουν (με όρους πρωτίστως μαρξιστικής πολιτικής οικονομίας), ανίχνευση του πρωτοφανούς κινδύνου ολοσχερούς καταστροφής/εξάλειψης της ανθρωπότητας, αλλά και του νέου φάσματος δημιουργικών δυνατοτήτων που εμπεριέχει.

Ο πόλεμος περνά στην φάση της ραγδαίας κλιμάκωσής του στην Ευρώπη και στον κόσμο, επιφέροντας ριζικές αλλαγές. Αδράνεια και συνέχεια στάσεων και δράσεων βάσει της πεπατημένης ρουτίνας και στερεοτύπων του παρελθόντος συνιστά θανατηφόρο κίνδυνο για το επαναστατικό κίνημα και την ανθρωπότητα!

Όπως και στα προηγούμενα δύο συναρτώμενα με δομικές συστημικές κρίσεις κύματα Παγκοσμίων πολέμων, έτσι και σήμερα, ο Μεγάλος Ιμπεριαλιστικός Πόλεμος αναδεικνύει πιο ανάγλυφα τις ανεπίλυτες αντιφάσεις του παγκόσμιου κεφαλαιοκρατικού συστήματος, τους πλέον ασθενείς κρίκους κυριαρχίας του, άρα και το πρωτοφανές επαναστατικό δυναμικό που διαμορφώνεται και ωριμάζει, την προοπτική του ΕΠΟΜΕΝΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΩΝ ΠΡΩΙΜΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ.

Από αυτή την άποψη, όπως και στους προηγούμενους Παγκοσμίους πολέμους, το μέλλον ανήκει στις δυνάμεις εκείνες του επαναστατικού κινήματος που θα απεμπλακούν έγκαιρα από άγονες παρελκυστικές και επικίνδυνες αγκυλώσεις, σε εκείνες που θα σταθούν ικανές να διαγνώσουν επιστημονικά τις ριζικά νέες δυνατότητες της επαναστατικής προοπτικής και να εμπλακούν με τον βέλτιστο τρόπο στην θεωρητική και πρακτική-οργανωτική ανασυγκρότηση αντίστοιχου της εποχής ρωμαλέου νικηφόρου επαναστατικού κινήματος.