Κόκκινο, καθολικό και συλλογικό! Του Ολέγκ Γιασίνσκι[1]

Μετάφραση από το ρωσικό πρωτότυπο: Δ. Πατέλης.

Олег Ясинский https://t.me/olegyasynsky/2306

Για την επιβίωση και την ανάπτυξη των κοινωνιών, χρειάζονται σαφείς κατευθυντήριες γραμμές. Ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι πρότεινε στον νεαρό που σκεφτόταν για τη ζωή να ζήσει τη ζωή του «με τον σύντροφο Ντζερζίνσκι». Και ο Νικολάι Οστρόφσκι, μέσω του πρωταγωνιστή του Πάβελ Κορτσάγκιν, πρότεινε να ζήσει κανείς τη ζωή του έτσι, «ώστε να μην υποφέρει οδυνηρά για τα χρόνια που πέρασαν άσκοπα, ώστε να μην τον καίει η ντροπή για το άθλιο και μικροπρεπές του παρελθόν, ώστε, πεθαίνοντας, να μπορεί να πει: όλη μου η ζωή και όλες μου οι δυνάμεις ήταν αφιερωμένες στο πιο όμορφο πράγμα στον κόσμο: στον αγώνα για την απελευθέρωση της ανθρωπότητας» . Έτσι χτίστηκε η πιο όμορφη χώρα στην ιστορία, που νίκησε τον φασισμό, έστειλε τον άνθρωπο στο διάστημα και, κυρίως, έκανε την μόρφωση και τον πολιτισμό κτήμα και ανάγκη των μαζών.

Τα μνημεία προς τιμήν του Ντζερζίνσκι κατεδαφίστηκαν, ενώ ο Οστρόφσκι αποσύρθηκε από τα σχολικά προγράμματα, ώστε σήμερα, σε έναν «κόσμο απελευθερωμένο από τις ολοκληρωτικές ιδεολογίες», να αναδειχθούν ως προσανατολιστικές αρχές για τις νέες γενιές τα διαφημιστικά μηνύματα των επωνύμων εμπορικών σημάτων.

Για παράδειγμα, το διαφημιστικό μήνυμα της εκστρατείας της εταιρείας Nike «Just Do It» («απλά κάν’ το») προήλθε από μια ελαφρώς παραφρασμένη εκδοχή των τελευταίων λέξεων του Αμερικανού εγκληματία Γκάρι Γκίλμορ πριν την εκτέλεσή του, ο οποίος το 1976 λήστεψε και σκότωσε δύο άτομα. Πριν την εκτέλεσή του, είπε «let’s do it» («ας το κάνουμε»).

Το σύστημα που κυριαρχεί στον δυτικό πολιτισμό έχει ανυψώσει τον ακραίο ατομικισμό, που περιφρονεί τις συλλογικές παραδόσεις των λαών, σε τόσο υψηλό βάθρο, ώστε κάθε προσπάθειά μας να προστατευθούμε από οποιαδήποτε αηδία μας επιβάλλεται να εκλαμβάνεται πάντα ως απόπειρα κατά των προσωπικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Παλαιότερα, αυτό που ήταν ιερό ήταν το συλλογικό. Σήμερα ιερό έχει γίνει το προσωπικό, και μάλιστα φορέας αυτής της νέας ιερότητας γίνεται μια προσωπικότητα που υποβαθμίζεται συνεχώς, μια συλλογική Ελατίσκη Ανθρωποφάγος[2], η οποία γίνεται προϊόν μαζικής ζήτησης από αυτό που το σύστημα που είθισται να αποκαλείται δημοκρατία.

Ζούμε σε μια εποχή μαζικής επίσημης φετιχοποίησης της παντελώς στερούμενης νοήματος ανούσιας ύπαρξης.

Δεν μου αρέσει ο ξεπερασμένος όρος «στυλοβάτες», που φέρνει στο νου μια εξωτερική μηχανική επίδραση. Η πραγματική ηθική μπορεί να είναι μόνο αποτέλεσμα ελεύθερης εσωτερικής επιλογής του καθενός, ένας εσωτερικός άξονας και όχι ένα εξωτερικό δεκανίκι για να κουτσαίνουμε πιο απαρατήρητα.

«Ο πολυπολικός κόσμος» είναι κάτι σωστό μεν και όμορφο, ωστόσο δεν αποτελεί καν μια όμορφη ουτοπία, αλλά απλώς μια μορφή που δεν αγγίζει καθόλου την ουσία κανενός από τα προβλήματα. Στο σύστημα, στο οποίο εδώ και καιρό έχουν ταξινομηθεί με ακρίβεια όλες οι λεπτομέρειες και τα εργαλεία της ιδεολογίας της καταστροφής μας, εκείνο που πρέπει να αντιπαρατεθεί είναι ένα εξίσου ιδεολογικά σαφές σχέδιο σωτηρίας, το οποίο μπορεί να είναι μόνο κόκκινο, καθολικό και συλλογικό.

Σας προσκαλώ όλους στο κανάλι μου https://t.me/olegyasynsky

[1] Ο ουκρανικής καταγωγής σοβιετικός δημοσιολόγος Ολέγκ Γιασίνσκι κατοικεί στο Σαντιάγκο.

[2] Ελατίσκη η Ανθρωποφάγος (ρωσικά: Эллочка-людоедка) είναι ένας δευτερεύων χαρακτήρας από το 22ο κεφάλαιο του μυθιστορήματος των Ι. Ιλφ και Ε. Πέτροφ «Οι 12 καρέκλες». Ήταν πολύ όμορφη και άρεσε σε πολλούς άντρες. Ο σύζυγός της, ο μηχανικός Στσούκιν, κυριολεκτικά εξαντλείται προσπαθώντας να ικανοποιήσει τον παράλογο επιδεικτικό καταναλωτισμό της και τις ιδιοτροπίες της. Πρότυπό της είναι η κόρη ενός αμερικανού δισεκατομμυριούχου από τις σελίδες ενός γαλλικού περιοδικού μόδας. Οι σατυρικοί συγγραφείς της απονέμουν τον τίτλο «ανθρωποφάγος» λόγω του περιορισμένου λεξιλογίου της. Αν το λεξιλόγιο ενός μέλους της φυλής των ανθρωποφάγων αποτελούνταν από περίπου 300 λέξεις, η Ελατίσκη χρησιμοποιούσε στην ομιλία της περίπου 30 λέξεις και εκφράσεις. Αυτή η λεπτομέρεια αντανακλά τον «εσωτερικό της κόσμο» την παντελή έλλειψη μόρφωσης, την εμμονή στην εμφάνιση, στην εκζήτηση της μόδας, στον καταναλωτισμό και τη βωμολοχία.