image_pdfimage_print

Αντικομμουνιστική υστερία ΝΑΤΟ και μεταβολή της Ουκρανίας σε εφαλτήριο για επίθεση κατά της Ρωσίας. Μίκης Θεοδωράκης 10.6.2015

Απόσπασμα από το: «Ποια είναι η αληθινή πραγματικότητα». Κείμενο του Μίκη Θεοδωράκη 10.VI.2015 που δημοσιεύθηκε στο enallaktikos 15 Ιουνίου 2015

   «…σήμερα ζούμε μια νέα περίοδο αντικομμουνιστικής
υστερίας με επί κεφαλής το ΝΑΤΟ και τα σχέδιά του για την μεταβολή της
Ουκρανίας σε μια βάση στρατηγικής σημασίας με σκοπό να την
χρησιμοποιήσει σαν εφαλτήριο σε μια προσεχή επίθεση κατά της Ρωσίας του
Πούτιν, δηλαδή του υπ’ αριθμόν ένα εχθρού της. Θα μου πείτε ίσως, «τι
σχέση έχει η σημερινή Ρωσία με τον κομμουνισμό». Η απάντηση είναι, ότι
ανεξάρτητα από το πολιτικό και το οικονομικό σύστημα της σημερινής
Ρωσίας, οι Δυτικές δυνάμεις φοβούνται ότι στο βάθος ο ρωσικός λαός
κρύβει μέσα του τα κυρίαρχα στοιχεία της κομμουνιστικής εποχής. Κι
ανάμεσα σ’ αυτά, τον φόβο για τον επιθετικό αμερικανικό ιμπεριαλισμό,
που τον υποχρεώνει να δαπανά ένα μεγάλο μέρος του κρατικού
προϋπολογισμού για την άμυνά του με αιχμή το πυρηνικό οπλοστάσιο που
δημιουργήθηκε στη σοβιετική περίοδο και που οι σημερινοί κυβερνήτες όχι
μόνο το διατηρούν άθικτο αλλά το βελτιώνουν, ώστε να παραμένει ισάξιο αν
όχι ισχυρότερο από την πυρηνική δύναμη των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ.

   Πριν λίγο καιρό ο αιώνιος Κίσινγκερ είπε σε μια ομιλία του ότι «μόνο
με έναν πόλεμο στο Ιράν θα αναγκάσουμε τους Ρώσους να βγουν από το
καβούκι τους για να το προστατέψουν στρατιωτικά, γεγονός που θα μας
βοηθήσει να χρησιμοποιήσουμε το νέο πυρηνικό μας όπλο και να τους
εξοντώσουμε».

Σ’ αυτό το επίπεδο, δηλαδή μιας μεγάλης πολεμικής σύρραξης,
λειτουργούν σήμερα τα υψηλά στρατιωτικά και πολιτικά επιτελεία των
δυτικών και όλα τα υπόλοιπα θέματα όπως αυτό της οικονομίας που μας
ταλανίζει (και ειδικά μιας μικρής οικονομίας όπως η δική μας), είναι γι’
αυτούς δευτερευούσης σημασίας.

Άλλωστε, ο Πρόεδρος Μπους αποκάλυψε ανοιχτά τους εχθρούς των ΗΠΑ που
θα πρέπει να εξοντωθούν μετά την Σερβία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Στον
κατάλογο αναφέρονται κατά σειρά α) η Συρία, β) η βόρειος Κορέα, γ) το
Ιράν, δ) η Κίνα και τέλος ε) η Ρωσία. Σήμερα πραγματοποιείται η εξόντωση
της Συρίας, άρα θα πρέπει να συμπεράνουμε ότι το πρόγραμμα εξόντωσης
του Μπους δεν ήταν απλά λόγια, αφού σήμερα με την Συρία επιβεβαιώνεται
ότι εξέφραζε το σχέδιο των ΗΠΑ για την κατάκτηση της διεθνούς ηγεμονίας.

Αυτή τη στιγμή που γράφω αυτές τις σειρές, σίγουρα τα ανώτατα όργανα
των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ είναι σκυμμένα επάνω στους χάρτες προετοιμάζοντας
σχολαστικά τα επόμενα βήματα. Αν η Ρωσία ήταν μια νέο-καπιταλιστική
χώρα, όπως πιστεύουν μερικοί, τότε γιατί απειλούν ακόμα και με θάνατο
όποιον Έλληνα Πρωθυπουργό επιδιώκει οποιουδήποτε είδους σχέση μαζί της,
ακόμα και μόνο οικονομική, όπως έγινε και γίνεται με τους αγωγούς
πετρελαίων;

Φυσικά τα σχέδια εξόντωσης ολόκληρων λαών, όπως έγινε με την Σερβία,
το Αφγανιστάν, το Ιράκ και τώρα τη Συρία, συνδέονται άμεσα με τις
πολεμικές βιομηχανίες των πλούσιων χωρών του ΝΑΤΟ και κυρίως των ΗΠΑ,
συμβάλλοντας αποφασιστικά στην συσσώρευση κολοσσιαίων κερδών και στην
άνοδο του επιπέδου ζωής των λαών τους.

Εκείνο όμως που με ανησυχεί περισσότερο, είναι η «εισβολή» των
Αμερικανών και των Ευρωπαίων συμμάχων τους στην Ουκρανία, γιατί με αυτήν
επιδιώκεται να μεταφερθεί η πολεμική σύγκρουση στα σύνορα της Ρωσίας.
Τι θα γίνει άρα γε, εάν ο ουκρανικός στρατός με την εκπαίδευση και τον
οπλισμό των ΗΠΑ επιτεθεί στην Κριμαία είτε ακόμα και στην ίδια τη Ρωσία
με πρόσχημα την προσπάθεια των Ρωσόφιλων κατοίκων που μάχονται για την
αυτονομία τους και βρίσκονται στα σύνορα με τη Ρωσία;

Μήπως η προπαγάνδα ότι στην ένοπλη άμυνα των Ρωσόφιλων κατοίκων
συμμετέχουν και Ρώσοι στρατιώτες, δεν δείχνει ολοφάνερα ότι ψάχνουν να
βρουν το πρόσχημα για μια ενδεχόμενη επίθεση κατά της ίδιας της Ρωσίας;

Η γνώμη μου είναι ότι οι Αμερικανοί που επιδιώκουν την πλανητική
κυριαρχία, βιάζονται, ίσως γιατί βλέπουν ότι η Ρωσία και η Κίνα
αναπτύσσουν με γρήγορους ρυθμούς το αμυντικό τους οπλοστάσιο, οπότε
αύριο-μεθαύριο θα είναι αργά για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να ολοκληρώσουν τα σχέδιά τους για την παγκόσμια κυριαρχία τους.

Νομίζω ότι μόνο έτσι, με την ανάλυση αυτή, εξηγείται η τόσο μεγάλη
αντίθεσή τους σε κάθε ενέργεια, σε κάθε πράξη και πάνω απ’ όλα σε κάθε
πολιτική ιδεολογία που βάζει εμπόδια στα σχέδιά τους.
Όπως και σε κάθε κόμμα και κάθε Λαό που τολμά να προβάλει τον
αντιαμερικανισμό του. Και φυσικά πρώτα και κύρια στον Κομμουνισμό και
στην Αριστερά.

Ήδη ο Ελληνικός Λαός πρέπει να θεωρείται και να αντιμετωπίζεται ως
εχθρός, δεδομένου ότι έδειξε την αντίθεσή του στις δυνάμεις του Πολέμου
και ιδιαίτερα σε όλες τις περιπτώσεις που οι δυνάμεις αυτές προσπαθούσαν
με πολεμικά μέσα να εξοντώσουν έναν ολόκληρο Λαό. Όταν οι Ευρωπαίοι
τους χειροκροτούσαν, ο Ελληνικός Λαός φανέρωνε την αντίθεσή του με
μαζικές συγκεντρώσεις. Έδειχνε χωρίς φόβο ότι είναι στο πλευρό των
θυμάτων καταδικάζοντας τους θύτες. Δηλαδή τους Αμερικανούς, τους
Άγγλους, τους Γάλλους, τους Γερμανούς και κάθε Ευρωπαίο που έπαιρνε
μέρος στη σφαγή παιδιών, γυναικών και γενικά ολόκληρων Λαών που επέλεγαν να εξοντώσουν.

Αν θεωρήσουμε την ιδεολογία των υπευθύνων για την εξόντωση των Λαών
ως Αντιδραστική-Δεξιά, τότε θα πρέπει να χαρακτηρίσουμε όσους Έλληνες
τους αντιστρατεύονται και τους καταδικάζουν, ως Προοδευτικούς –
Αριστερούς…

[…] Για να σωθεί λοιπόν ο Λαός μας
χρειάζεται μια υπεύθυνη πολιτική με στρατηγικό στόχο την κατάκτηση της
Εθνικής μας Ανεξαρτησίας. Και το κυριότερο: η κύρια δύναμη για να σωθεί ο
Λαός είναι ο ίδιος ο Λαός. Εφ’ όσον οι πρωτοπόρες κοινωνικές και
πολιτικές δυνάμεις τον διαφωτίσουν, για να τον πείσουν για τη βεβαιότητα
της νίκης που θα πρέπει να βασίζεται:

Πρώτον: στην οργάνωσή του μέσα σε ένα Ενιαίο Πατριωτικό και Ταξικό Μέτωπο, όπως εκείνο του ΕΑΜ.

Δεύτερον: στην εκμετάλλευση του εθνικού μας πλούτου και

Τρίτον: σε νέες συμμαχίες με Κράτη που θα μας αντιμετωπίζουν ισότιμα και
όχι εχθρικά, όπως γίνεται από το 1821 με τους άσπονδους φίλους μας, που
μας αντιμετωπίζουν σαν αποικία τους και βρίσκονται πίσω από όλες τις
μεγάλες εθνικές μας καταστροφές.

Με τα κράτη αυτά και συγκεκριμένα με τη Ρωσία και την Κίνα, θα μας
συνδέσουν κοινά συμφέροντα, όταν με το σύστημα των κοινοπραξιών τους
προτείνουμε να συνεκμεταλλευτούμε το σύνολο του εθνικού μας πλούτου.
Στην πραγματικότητα η εκμετάλλευση αυτή θα είναι για τη χώρα μας η κύρια
αναπτυξιακή μας πολιτική, που θα μας οδηγήσει στην οικονομική μας
αυτονομία, που αποτελεί το θεμέλιο της Εθνικής Ανεξαρτησίας και της
Εθνικής Αναγέννησης.

[…]

10.VI.2015,

Μίκης Θεοδωράκης

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.