Μετάφραση, υπομνηματισμός & επιλογή του κειμένου: Κασσιανή Αντωνοπούλου.
«Françafrique»: Ένας βασικός κρίκος του ιμπεριαλιστικού συστήματος.
Louise Montus | Παναφρικανική Ενωτική Δυναμική (Dynamique Unitaire Panafricaine).
Άρθρο που δημοσιεύτηκε στο μηνιαίο περιοδικό Platform, τεύχος Νο. 36, μήνας Μάιος.
Ορισμός της «Françafrique».
Η πρώτη σύνοδος κορυφής Γαλλίας-Αφρικής πραγματοποιήθηκε το 1973, λίγο περισσότερο από μια δεκαετία μετά τις πρώτες ανεξαρτησίες. Σκοπός ήταν η διατήρηση και η εδραίωση της επιρροής της Γαλλίας. Θα ήταν το προοίμιο για πολλές ακόμη συνόδους κορυφής, που αντανακλούσαν την άνιση σχέση μεταξύ μιας ηπείρου με 54 χώρες, έκτασης 30 εκατομμυρίων km² και 1,6 δισεκατομμυρίων κατοίκων —η οποία διαθέτει ένα ουσιαστικό μερίδιο των στρατηγικών ορυκτών και των σπάνιων γαιών του πλανήτη— και μιας μεμονωμένης χώρας (είτε πρόκειται για την Ιαπωνία, την Κίνα, την Τουρκία, τις ΗΠΑ, τη Ρωσία ή την Ιταλία) που τη συγκαλεί..
Το χαρακτηριστικό γνώρισμα της συνόδου κορυφής Γαλλίας-Αφρικής είναι ότι βασίζεται σε ένα δίκτυο πολιτικών, οικονομικών και στρατιωτικών δεσμών που αποσκοπούν στη διατήρηση της γαλλικής παρουσίας στην Αφρική. Χαρακτηρίστηκε από τον François-Xavier Verschave στο βιβλίο του του 1998 «La Françafrique, le plus long scandale de la République» ως το νεοαποικιακό μοντέλο παρέμβασης και εξάρτησης των πρώην αποικιών από τη Γαλλίας.
Πρόκειται για ένα αδιαφανές σύστημα διαφθοράς, πελατειακών σχέσεων και πολιτικών παρεμβάσεων, ένας από τους κύριους αρχιτέκτονες του οποίου ήταν ο Φοκάρ —σύμβουλος για τις αφρικανικές υποθέσεις πολλών προέδρων και Γενικός Γραμματέας για Κοινοτικές και Αφρικανικές και Μαλγασικές Υποθέσεις— μια δομή που σχεδιάστηκε από τον Σαρλ ντε Γκωλ.
Τα τελευταία 60 χρόνια, τα γαλλικά στρατεύματα έχουν διεξάγει 52 στρατιωτικές επιχειρήσεις. Η Γαλλία παρεμβαίνει πλέον στο πλαίσιο διεθνών εντολών, όπως στη Λιβύη. Αν και από το 2025 δεν υπάρχει πλέον επίσημη στρατιωτική παρουσία, η στρατιωτική συνεργασία συνεχίζεται με ποικίλες μορφές: μέσω εκπαίδευσης, πληροφοριών, πώλησης όπλων και υπεργολαβίας με άλλες δυνάμεις. Στην Ακτή Ελεφαντοστού και στο Γκαμπόν, οι γαλλικές στρατιωτικές βάσεις έχουν μετατραπεί σε κοινά στρατόπεδα. Μέχρι σήμερα, υπάρχουν 21 συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ της Γαλλίας και αφρικανικών χωρών, καθώς και 11 συμφωνίες άμυνας ή αμυντικής συνεργασίας —η μία πιο αδιαφανής από την άλλη. Περίπου 9.050 στρατιωτικοί είναι αποσπασμένοι στα λεγόμενα υπερπόντια εδάφη: τις Αντίλλες, τη Γαλλική Γουιάνα, τη Μαγιότ/Ρεϊνιόν, τη Νέα Καληδονία και την Πολυνησία.
Οι πυλώνες της «Françafrique».
Στενοί δεσμοί με «φιλικούς» αρχηγούς κρατών —οι οποίοι, μερικές φορές, τοποθετούνται από τη Γαλλία, υποστηρίζονται ή, αντίθετα, εξαλείφονται όταν επιχειρούν να ακολουθήσουν μια πολιτική εθνικής κυριαρχίας ή να έρθουν σε σαφή ρήξη με το καπιταλιστικό σύστημα. Οι αμυντικές συμφωνίες επιτρέπουν στο Παρίσι να παρεμβαίνει στρατιωτικά για να σταθεροποιήσει ή να σώσει συμμαχικά καθεστώτα: από την Επιχείρηση Manta στο Τσαντ (1983) έως την Serval στο Μάλι (2013) —όλα υποστηριζόμενα από ανεπίσημα δίκτυα, υπηρεσίες πληροφοριών και προσωπικές σχέσεις που συμβολίζονται από την «αφρικανική ομάδα» [cellule africaine] του Ελιζέ.
Στο οικονομικό μέτωπο, οι αποικιακοί δεσμοί που επιβλήθηκαν εντός της γαλλικής σφαίρας επιρροής επέτρεψαν στις γαλλικές πολυεθνικές να εδραιωθούν σε κάθε τομέα: αγροδιατροφή, εξόρυξη πρώτων υλών, ξυλεία, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, μεταφορές, ενέργεια, νερό, φαρμακευτικές δοκιμές, εξοπλισμός αυτοκινήτων, μέσα ενημέρωσης, λογισμικό, διανομή, αεροναυπηγική, υπηρεσίες, εστίαση.
Όμιλοι όπως η Danone δραστηριοποιούνται σε τέσσερις τομείς: γαλακτοκομικά και φυτικά προϊόντα, εμφιαλωμένο νερό, ιατρική διατροφή και βρεφική διατροφή. Με παρουσία σε περισσότερες από 120 αγορές, η Danone έχει εδραιωθεί στην Ανατολική Αφρική και απέκτησε το 40% του κενυατικού ομίλου Brookside, καθώς και του αιγυπτιακού παραγωγού τυριών Halayeb. Ο όμιλος Lactalis[1] διαθέτει μονάδες παραγωγής σε 50 χώρες.
Η LVMH[2] δραστηριοποιείται σε 5 τομείς πολυτελείας —κρασιά και αποστάγματα, κοσμήματα, ρολόγια, αρώματα, καλλυντικά— και στην ένδυση πρετ-α-πορτέ (τυποποιημένα μεγέθη ρούχων έτοιμα προς πώληση) και δραστηριοποιείται σε πολλές αφρικανικές χώρες.
Η Pernod Ricard [Σ.τ.Μ.: ο δεύτερος μεγαλύτερος όμιλος παραγωγής οίνων και αλκοολούχων ποτών παγκοσμίως] έχει παρουσία σε 13 αφρικανικές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Κένυα.
Η EDF [Σ.τ.Μ.: κορυφαίος γαλλικός ενεργειακός όμιλος, θυγατρική EDF Renewables Hellas] εξάγει την τεχνογνωσία της στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας και έχει παρουσία στο Τόγκο, την Κένυα, την Ακτή Ελεφαντοστού, τη Νότια Αφρική, τη Σενεγάλη, τη Ζάμπια και το Καμερούν.
Η Énergie Africa είναι ένας από τους κορυφαίους φορείς στον τομέα του φυσικού αερίου και των ενεργειακών υπηρεσιών, με περισσότερα από 50 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική ήπειρο, παρέχοντας ενέργεια σε περισσότερες από 9 χώρες. Όταν κάποιος λάβει υπόψη ότι το ποσοστό ηλεκτροδότησης στην Υποσαχάρια Αφρική φτάνει μόλις το 34% —και σε ορισμένες χώρες μόνο το 23%— υπάρχουν όλοι οι λόγοι να αμφισβητηθεί αυτό.
Η Veolia Africa δραστηριοποιείται σε 15 αφρικανικές χώρες, διαχειριζόμενη την επεξεργασία αποβλήτων και λυμάτων και παρέχοντας πόσιμο νερό.
Μόνο το 24% του πληθυσμού έχει πρόσβαση σε πόσιμο νερό.
Η TotalEnergies είναι παρούσα στην ήπειρο εδώ και 90 χρόνια, με δραστηριότητα σε περίπου 40 χώρες. Αυτή η πολυεθνική έχει συμβάλει επανειλημμένα στην πολιτική αποσταθεροποίηση στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό ή έχει υποστηρίξει καθεστώτα που είναι τα πιο υποταγμένα στον ιμπεριαλισμό. Η Total Energies επενδύει στην παραγωγή ενέργειας με βάση τα βιοκαύσιμα, το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, το πράσινο αέριο και την ηλεκτρική ενέργεια.
Περίπου 5.000 γαλλικές εταιρείες που έχουν εγκατασταθεί στην Αφρική πραγματοποιούν κύκλο εργασιών που προσεγγίζει τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ. Παρά τον αυξημένο ανταγωνισμό, η Γαλλία παραμένει ο δεύτερος μεγαλύτερος επενδυτής στην ήπειρο μετά τη Μεγάλη Βρετανία.
Περίπου 120 γαλλικές εταιρείες έχουν εγκατασταθεί στην Κένυα και αποτελούν το σημείο εισόδου για την Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (CEA) στις αγορές της πυρηνικής ενέργειας, των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και των στρατιωτικών εφαρμογών.
Η Κένυα αποτελεί στρατηγικό κόμβο για την πρόσβαση στις αγορές της Ανατολικής Αφρικής, ιδίως στους τομείς των οπτικών ινών, των τηλεπικοινωνιών, του τουρισμού, των γεωργικών προϊόντων διατροφής, της ενέργειας, της διαχείρισης των υδάτων και της αστικοποίησης. Το 2024, μια αντιπροσωπεία 8 γαλλικών εταιρειών επισκέφθηκε το Ναϊρόμπι. Η γαλλική ομοσπονδία εργοδοτών θεωρεί την Κένυα ως κομβικό σημείο για πολυάριθμα έργα στην περιοχή —Τανζανία, Ουγκάντα, Ρουάντα, Αιθιοπία, Τζιμπουτί— χάρη στη γλωσσική γέφυρα: εκεί μιλιούνται τα αγγλικά αλλά και τα σουαχίλι. Η Δημόσια Τράπεζα Επενδύσεων υπέγραψε στρατηγικό μνημόνιο συνεργασίας με το κενυάτικο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα Equity Bank Group [Σ.τ.Μ.: Equity Group Holdings[3], από τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στην Ανατολική και Κεντρική Αφρική, ξεκίνησε το 1984 και σταδιακά εξελίχθηκε σε τραπεζικό κολοσσό]. Το 2020, ο Μακρόν είχε ενθαρρύνει τις γαλλικές εταιρείες να επενδύσουν στη χώρα. Ένας διευθυντής της Δημόσιας Τράπεζας Επενδύσεων Γαλλίας για την Ανατολική Αφρική δήλωσε: «Οι γαλλικές εταιρείες ιστορικά προτιμούσαν τη Δυτική Αφρική λόγω της γλωσσικής και νομισματικής εγγύτητας· ωστόσο, η Ανατολική Αφρική παρουσιάζει ένα αξιοσημείωτο βάθος αγοράς με ρυθμούς ανάπτυξης ανώτερους από εκείνους της Υποσαχάριας Αφρικής στο σύνολό της».
Η Κένυα υπέγραψε αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία ως άξονα διείσδυσης προς την αγγλόφωνη Αφρική.
Τέλος, ένα άλλο ουσιαστικό στοιχείο της θέσης της Γαλλίας ως ηγετικής ιμπεριαλιστικής δύναμης βασίζεται στο γεγονός ότι διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο θαλάσσιο χώρο στον κόσμο, χάρη στο διάσπαρτο αποικιακό της αυτοκρατορικό δίκτυο που αντιπροσωπεύουν τα υπερπόντια εδάφη. Η Γαλλία έχει παρουσία σε τρεις ωκεανούς: τον Ατλαντικό, τον Ειρηνικό και τον Ινδικό. Αυτός ο θαλάσσιος χώρος ξεπερνά τα 11 εκατομμύρια km² (20 φορές το μέγεθος της μητροπολιτικής Γαλλίας)[4]. Τα τελευταία χρόνια η Γαλλία έχει επεκτείνει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της —το θαλάσσιο χώρο επί του οποίου ασκεί κυριαρχικά και αποκλειστικά δικαιώματα. Ζήτησε από τα Ηνωμένα Έθνη να αναγνωρίσουν την υφαλοκρηπίδα της, επεκτείνοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα επί του θαλάσσιου πυθμένα πέρα από την ΑΟΖ, και το 2020 της δόθηκε άδεια[5] να επεκτείνει την οικονομική της ζώνη κατά 700.000 km².
Η θαλάσσια οικονομία αντιπροσωπεύει το 14% του ΑΕΠ της Γαλλίας, περιλαμβάνοντας τη ναυπηγική, την αλιεία και τον παράκτιο τουρισμό. Αυτό το στρατηγικό πλεονέκτημα επιτρέπει στις γαλλικές ένοπλες δυνάμεις να αναπτύσσονται σε όλες τις γωνιές του πλανήτη. Ένας ναυτικός στόλος έχει αναπτυχθεί σε παγκόσμιο επίπεδο για την προστασία των συμφερόντων της. Η Γαλλία συγκαταλέγεται στις λίγες χώρες που έχουν τη δυνατότητα να εκτοξεύουν πυρηνικούς πυραύλους από υποβρύχια. Η παρουσία της σε όλες τις θάλασσες του κόσμου διασφαλίζει τη διακίνηση του 99% των δεδομένων του διαδικτύου της.
Ο Μπολορέ[6] παραμένει το σύμβολο αυτής της αυτοκρατορίας, με παρουσία παντού στην Αφρική. Εκεί δημιούργησε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του ελέγχοντας όλα τα λιμάνια της ηπείρου —τα οποία μετεβίβασε το 2022, πραγματοποιώντας κέρδος κεφαλαίου ύψους 5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Σήμερα κυριαρχεί στον τομέα των μέσων ενημέρωσης μέσω της συνδρομητικής τηλεόρασης και του βίντεο. Διατηρεί ισχυρή παρουσία στον τομέα των φυτειών ελαιοφοινίκων και καουτσούκ. Ο Bolloré περνά από δίκη σε δίκη: θα δικαστεί στο Παρίσι για διαφθορά στο Τόγκο και στη Γουινέα για συνεργία σε κατάχρηση εμπιστοσύνης στο πλαίσιο εκλογικών εκστρατειών. Επιπλέον, μια συλλογική ομάδα 11 ΜΚΟ από 6 χώρες (Τόγκο, Γουινέα, Γκάνα, Ακτή Ελεφαντοστού, ΛΔΚ) —το Collectif Restitution pour l’Afrique, υπό την προεδρία του Jean-Jacques Lumumba (ανιψιός του Patrice Lumumba)— υπέβαλε καταγγελία κατά του ομίλου Bolloré για ξέπλυμα χρήματος που συνδέεται με τις δραστηριότητες διαχείρισης λιμένων στην Αφρική, οι οποίες διευκόλυναν τη χρηματοδότηση εκλογών και απέφεραν κολοσσιαία οικονομικά οφέλη.
Νομισματικές αλυσίδες: Το φράγκο CFA ολοκληρώνει το σύστημα της «Françafrique».
Το φράγκο CFA δημιουργήθηκε το 1945, στις 26 Δεκεμβρίου, όταν η Γαλλία επικύρωσε τις συμφωνίες του Μπρέτον Γουντς[7]. Αρχικά σήμαινε «Φράγκο των Γαλλικών Αφρικανικών Αποικιών»· σήμερα σημαίνει «Franc de la coopération financière en Afrique» (Φράγκο της Αφρικανικής Χρηματοοικονομικής Συνεργασίας). Υπάρχουν τρία φράγκα CFA: ένα για τη Δυτική Αφρική —Μπενίν, Μπουρκίνα Φάσο, Ακτή Ελεφαντοστού, Γουινέα-Μπισάου, Μάλι, Νίγηρας, Σενεγάλη, Τόγκο— τη ζώνη της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης της Δυτικής Αφρικής (WAEMU/UEMOA), με τραπεζικές συναλλαγές μέσω της BCEAO.
Ένα δεύτερο για το Καμερούν, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, το Κονγκό, το Γκαμπόν, την Ισημερινή Γουινέα, το Τσαντ —την Οικονομική και Νομισματική Κοινότητα της Κεντρικής Αφρικής (CEMAC), με τραπεζικές συναλλαγές μέσω της BEAC. Και τέλος, το φράγκο των Κομορών (Ένωση των Κομορών, δυτικά του Ινδικού ωκεανού, μεταξύ της νήσου Μαδαγασκάρης και των ανατολικών ακτών της Αφρικής).
Αυτά τα 3 αποικιακά νομίσματα δεν είναι μετατρέψιμα μεταξύ τους, ούτε οπουδήποτε αλλού —σα να θέλουν να εμποδίσουν τους λαούς αυτών των διαφορετικών περιοχών να εμπορεύονται μεταξύ τους.
Είναι εγγυημένα από αποθέματα χρυσού. Το 2024, η αξία των αποθεμάτων χρυσού της BCEAO ξεπέρασε τα 2.500 δισεκατομμύρια φράγκα CFA —τα οποία φυλάσσονται εκτός Αφρικής, στην Τράπεζα της Γαλλίας, όπου διατηρείται το 50% των συναλλαγματικών αποθεμάτων.
Το φράγκο CFA τυπώνεται στη Σαμαλιέρ από την Τράπεζα της Γαλλίας από τη δημιουργία του. Η Αφρική δε διαχειρίζεται τα αποθέματά της όπως κρίνει σκόπιμο και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να χαράξει μια οικονομική πολιτική προς όφελος των λαών της. Ένα από τα βασικά στοιχεία της κυριαρχίας είναι η κοπή του δικού σου νομίσματος και ο έλεγχος του δικού σου πλούτου.
Η προϋπόθεση για τη διασφάλιση της επιβίωσης του ιμπεριαλισμού: η υποδούλωση των λαών.
Μία από τις εγγυήσεις για τη διατήρηση του νεοαποικιακού συστήματος στην υπηρεσία του ιμπεριαλισμού και του καπιταλισμού είναι η υποδούλωση των λαών: η παρεμπόδιση της έκφρασής τους, της διαδήλωσής τους, της οργάνωσής τους, της ελεύθερης σκέψης τους και της διαμόρφωσης εναλλακτικών λύσεων έναντι του καπιταλισμού. Αυτό συμβαίνει σε σχεδόν ολόκληρη την ήπειρο, όπου η καταστολή, οι φυλακίσεις, οι δολοφονίες και η βία παραμένουν όπλα μαζικής αποτροπής για την καταστολή κάθε προσδοκίας για την οικοδόμηση λαϊκών κινημάτων και της δράσης αντιιμπεριαλιστικών, προοδευτικών, επαναστατικών και αριστερών οργανώσεων που εργάζονται για την οικοδόμηση λαϊκών εναλλακτικών λύσεων στο καπιταλιστικό σύστημα.
Στην Τανζανία: Η Σαμία Σουλού Χασάν εξασφάλισε την επανεκλογή της τον Νοέμβριο του 2025 μετά από αιματηρή καταστολή που άφησε περισσότερους από 1.000 νεκρούς και οδήγησε σε πολυάριθμες συλλήψεις.
Στην Κένυα: Τον Ιούνιο του 2024, οι αρχές κατέστειλαν διαδηλώσεις ενάντια στο υψηλό κόστος ζωής και τις αυξήσεις φόρων, στο πλαίσιο του Νομοσχεδίου για τον Προϋπολογισμό του 2024 με πρωτοφανή βία. Ο Πρόεδρος Γουίλιαμ Ρούτο διέταξε τη χρήση πραγματικών πυρομαχικών εναντίον των διαδηλωτών —ο απολογισμός: περισσότεροι από 40 νεκροί, 361 τραυματίες και πάρα πολλές συλλήψεις.
Στο Καμερούν: Μετεκλογική βία τον Οκτώβριο του 2025, που ακολούθησε ειρηνικές διαδηλώσεις, είχε ως αποτέλεσμα σχεδόν 100 νεκρούς και περισσότερους από 2.000 συλληφθέντες, οι περισσότεροι από τους οποίους κρατούνται στις φυλακές του καθεστώτος. Όλες οι διαδηλώσεις παραπέμπονται σε στρατιωτικά δικαστήρια, τα οποία έχουν αντικαταστήσει τα πολιτικά δικαστήρια. Πριν από δύο εβδομάδες, μια συνταγματική μεταρρύθμιση θέσπισε τη θέση του αντιπροέδρου με σκοπό τη διατήρηση της εξουσίας και μετά την αποχώρηση του Μπια.
Στο Τόγκο: Η συνταγματική μεταρρύθμιση του Απριλίου 2024 επέτρεψε στον Πρόεδρο Φορέ Γκνασίνγκμπε να αναλάβει την προεδρία του Συμβουλίου των Υπουργών χωρίς περιορισμούς θητείας —μια μετάβαση από προεδρικό σε κοινοβουλευτικό καθεστώς μετά από συνταγματική τροποποίηση.
Στο Μπενίν: Μια συνταγματική μεταρρύθμιση προσαρμοσμένη στις ανάγκες του Πατρίς Ταλόν προέβλεπε τη δημιουργία Γερουσίας και την παράταση της εκλογικής θητείας από 5 σε 7 έτη.
Πώς να χτίσουμε προοπτικές.
Παρά όλα αυτά τα εμπόδια, οι εργάτες, οι αγρότες και η νεολαία κινητοποιούνται σε κλαδικό επίπεδο. Το καθήκον που μας αναλογεί είναι ένας συντονισμένος αγώνας για να χαλαρώσει η πίεση της καταστολής και να αγωνιστούμε για τους πολιτικούς κρατούμενους και την απελευθέρωσή τους. Ο αγώνας πρέπει να ξεκινήσει, να σχεδιαστεί και να οργανωθεί σε παν-αφρικανική κλίμακα. Οι δράσεις πρέπει να συντονίζονται σε ολόκληρη την ήπειρο και να διεξάγονται εκστρατείες. Ο αγώνας για τα αιτήματα πρέπει να ενταθεί κατά των νεοαποικιακών καθεστώτων. Ο αντιιμπεριαλιστικός διεθνισμός πρέπει να ενισχυθεί μέσω της αμφισβήτησης και της δράσης ενάντια στα ιμπεριαλιστικά κράτη. Πρέπει να δημιουργηθούν εργαλεία για τον σκοπό αυτό, σε επίπεδο ενημέρωσης, μαχητικής αλληλεγγύης, άσκησης πίεσης σε εκλεγμένους αξιωματούχους και κυβερνήσεις. Πρέπει να δημιουργηθεί η σύνδεση μεταξύ του μαχητικού Παναφρικανισμού και του αντιιμπεριαλιστικού διεθνισμού. Η υποστήριξη των αγώνων στην ήπειρο πρέπει να καταστεί αποτελεσματική. Πρέπει να πολλαπλασιάσουμε τις κοινές δράσεις μέσω συναντήσεων όπως αυτή —ενημερώνοντας ξανά και ξανά, καταγγέλλοντας τον ιμπεριαλισμό σε όλες τις πτυχές του, καταγγέλλοντας την υποστήριξη προς τις δικτατορίες.
Να καταγγέλλουμε, να ενημερώνουμε, να συντονίζουμε, να δείχνουμε αλληλεγγύη, να οργανώνουμε —αυτά είναι τα καθήκοντα που μας αναλογούν, προκειμένου να ενισχύσουμε τους αγώνες μας και να χαλαρώσουμε τη λαβή, ώστε να επιτρέψουμε στις προοδευτικές και επαναστατικές δυνάμεις να κάνουν το έργο τους.
[1] Κορυφαία γαλακτοβιομηχανία παγκοσμίως που ιδρύθηκε το 1933 στη Γαλλία, με έδρα το Λαβάλ, παραμένει οικογενειακή επιχείρηση και κατέχει την 10η θέση παγκοσμίως ανάμεσα στις εταιρείες τροφίμων. Διαθέτει περισσότερα από 270 εργοστάσια σε 51 χώρες. Δημοφιλή προϊόντα στην ελληνική αγορά αποτελούν τα τυριά President, Galbani και Rondelé. Έλεγχοι που διεξήχθησαν το 2018 την έφεραν αντιμέτωπη με κατηγορίες για μολυσμένα βρεφικά γάλατα από σαλμονέλα.
[2] Η LVMH Moët Hennessy Louis Vuitton είναι ο κορυφαίος παγκόσμιος όμιλος πολυτελών προϊόντων, με έδρα το Παρίσι. Ιδρύθηκε το 1987 και διαθέτει περισσότερα από 75 διάσημα εμπορικά σήματα (Maisons), καταγράφοντας έσοδα που ξεπερνούν τα 80 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Ελέγχεται κατά κύριο λόγο από την οικογένεια Αρνό (Arnault), με τον Μπερνάρ Αρνό να κατέχει τη θέση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου. Ο όμιλος κατέχει εμβληματικά brands σε 6 κύριους τομείς:
- Μόδα & Δερμάτινα Είδη: Louis Vuitton, Christian Dior, Fendi, Celine, Loewe, Kenzo, Givenchy.
- Ρολόγια & Κοσμήματα: Tiffany & Co., Bulgari, TAG Heuer, Hublot, Zenith.
- Κρασιά & Οινοπνευματώδη: Moët & Chandon, Dom Pérignon, Veuve Clicquot, Hennessy.
- Αρώματα & Καλλιεργητικά Είδη: Parfums Christian Dior, Guerlain, Givenchy Parfums.
- Επιλεκτική Λιανική Πώληση: Sephora, DFS (Duty Free Stores), Le Bon Marché.
- Άλλες Δραστηριότητες: Ξενοδοχεία πολυτελείας (Belmond, Cheval Blanc), μέσα ενημέρωσης (Les Échos) και γιοτ (Royal Van Lent / Feadship). https://www.lvmh.com/en
Ο γαλλικός κολοσσός πολυτελείας LVMH (Moët Hennessy Louis Vuitton) έχει έντονη και εξαιρετικά κερδοφόρα δραστηριότητα στην Ελλάδα, η οποία σημειώνει σημαντική άνοδο τα τελευταία χρόνια, ξεπερνώντας το φράγμα των €77 εκατ. σε ετήσιες πωλήσεις.
[3] https://africanfinancials.com/company/ke-eqty/
[4] https://maritimelimits.gouv.fr/sites/default/files/2023-03/Superficies_espaces_maritimes_En_230126.pdf
[5] https://demaribus.net/2020/06/11/france-continental-shelf-extension-authorized-by-the-clcs/
[6] Ο Όμιλος Bolloré είναι ένας από τους μεγαλύτερους και παλαιότερους γαλλικούς πολυεθνικούς ομίλους (ιδρύθηκε το 1822). Ελέγχεται από την ομώνυμη οικογένεια και έχει εξελιχθεί από μια μικρή βιομηχανία χαρτιού σε έναν παγκόσμιο βιομηχανικό και οικονομικό κολοσσό. Τομείς δραστηριοτήτων: Μεταφορές & Logistics, ΜΜΕ & Επικοινωνία, Αποθήκευση Ενέργειας & Ηλεκτροκίνηση.
Οι καταγγελίες αφορούν την περίοδο 2009–2010. Η θυγατρική εταιρεία επικοινωνιών Havas, η οποία τότε ανήκε στον Όμιλο Bolloré, φέρεται να παρείχε υπηρεσίες εκλογικής συμβουλευτικής στον Faure Gnassingbé, υποψήφιο για επανεκλογή ως Πρόεδρος του Τόγκο, σε τιμές σημαντικά χαμηλότερες από τις τιμές της αγοράς. Σε αντάλλαγμα, ο Όμιλος Bolloré φέρεται να εξασφάλισε ευνοϊκούς όρους για τη διαχείριση του λιμανιού της Λομέ μέσω της Bolloré Africa Logistics.
https://www.rfi.fr/en/france/20260508-how-africa-helped-forge-french-billionaire-vincent-bollore-s-empire-of-influence
[7] «Η Συμφωνία του Μπρέτον Γουντς (1944) καθόρισε τη μεταπολεμική παγκόσμια οικονομία, συνδέοντας τα εθνικά νομίσματα με το δολάριο ΗΠΑ και το τελευταίο με τον χρυσό. Δημιούργησε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και την Παγκόσμια Τράπεζα, καταργήθηκε όμως το 1971 επί προεδρίας Νίξον. Την Ελλάδα εκπροσώπησε ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Κυριάκος Βαρβαρέσος, ενώ τις υπηρεσίες του στην ελληνική αποστολή προσέφερε ο νεαρός και φέρελπις οικονομολόγος Ανδρέας Γ. Παπανδρέου, που εκείνη την περίοδο παρεπιδημούσε στις Ηνωμένες Πολιτείες.».
https://www.sansimera.gr/articles/950
https://www.sansimera.gr/biographies/606