Όταν προγραμματιζόταν η δημοσίευση αυτής της δήλωσης, δεν γνωρίζαμε την βίαιη σύλληψη, τον βασανισμό και την φυλάκιση του συντρόφου μας Μπούκερ Ομόλε από το φιλοιμπεριαλιστικό καθεστώς της Κένυας. Είχε προηγηθεί σειρά από απόπειρες δολοφονίας του απο δυνάμεις του βαθέως κράτους και παρακράτους, με μάχες, νεκρούς και τραυματίες. Το κείμενο επιβεβαιώνει γιατί οι νυν αποικιοκράτες και οι δωσίλογοι ντόπιοι συνεργοί τους τρέμουν τόσο τον λόγο που αρθρώνει και τις πράξεις του γενναίου Κενυάτη φιλοσόφου, κομμουνιστή και διεθνιστή ηγέτη!

 Όχι στα σιωνιστικά σχέδια ιμπεριαλιστικού εποικισμού και επαναποικιοποίησης της Κένυας!

Δήλωση σχετικά με τα σιωνιστικά σχέδια για τη δημιουργία ενός μίνι-κράτους στο έδαφος της Κένυας και τα διδάγματα από την ιστορία

Του σ. Μπούκερ Ομόλε, Γενικού Γραμματέα του Μαρξιστικού Κομμουνιστικού Κόμματος της Κένυας

Statement on Zionist Plans to Create a Mini-State in Kenya and the Lessons from History. By Booker Omole, General Secretary of the Communist Party Marxist Kenya

Μετάφραση από το αγγλικό πρωτότυπο: Κασσιανή Αντωνοπούλου

 

Σύντροφοι, εργάτες, χωρικοί και όλοι οι καταπιεσμένοι άνθρωποι της Κένυας

Ο αγώνας κατά της σιωνιστικής επέκτασης στην Κένυα είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον παγκόσμιο αγώνα των καταπιεσμένων κατά του ιμπεριαλισμού.

Αντιμετωπίζουμε ένα νέο μέτωπο ιμπεριαλιστικής και σιωνιστικής επιθετικότητας στο έδαφός μας. Η ιστορία, την οποία οι ιμπεριαλιστές και οι τοπικοί συνεργάτες τους θα ήθελαν να ξεχάσουμε, επαναλαμβάνεται. Κάποτε, το 1903, οι Βρετανοί αποικιοκράτες προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν έναν απελπισμένο εβραϊκό πληθυσμό, προσφέροντάς του γη στο τότε οροπέδιο, Uasin Gishu της Κένυας. Αυτό παρουσιάστηκε ως λύση στα φρικτά γεγονότα του πογκρόμ του Κισινιόφ και στα κύματα διώξεων που είχαν αφήσει εκατοντάδες Εβραίους νεκρούς και χιλιάδες άστεγους. Οι Βρετανοί το προβάλλαν αυτό ως ανθρωπιστική προσφορά αλλά στην πραγματικότητα ήταν μια προμελετημένη κίνηση για να επεκτείνουν τον αποικιακό τους έλεγχο, να δημιουργήσουν νέους οικισμούς που θα εξυπηρετούσαν τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα και να εδραιώσουν περαιτέρω τη λογική της αρπαγής εδαφών. Το σχέδιο αυτό, γνωστό ως Σχέδιο Ουγκάντα, αν και έφερε το όνομα της Ουγκάντα, αφορούσε εξ ολοκλήρου στο έδαφος της Κένυας. Δεν απέτυχε λόγω της ανθρώπινης καλοσύνης ή της δικαιοσύνης, αλλά λόγω των αντιφάσεων εντός του ιμπεριαλισμού, της επαγρύπνησης των Ευρωπαίων αποίκων και της ανθεκτικής δύναμης των αυτοχθόνων λαών.

https://x.com/bookerbiro/status/2023646119629111466?s=46&t=C4zaA1S4WwjdLo1rpD8Cfg

Το λεγόμενο Σχέδιο Ουγκάντα του 1903 και του 1905 μας παρέχει μια προειδοποίηση για επαγρύπνηση. Η γη αυτή απείχε μακράν του να είναι ακατοίκητη. Ήταν ο προγονικός βοσκότοπος των λαών Μαασάι και Νάντι. Εκεί είχαν χτίσει τις ζωές και τις κοινωνίες τους, για αυτό και την υπερασπίστηκαν με αγώνες και είχαν βαθείς  πνευματικούς και πολιτισμικούς δεσμούς  με το έδαφός τους. Ωστόσο, οι Βρετανοί, με την αλαζονεία τους, βάλθηκαν να διαγράψουν την παρουσία αυτών των κοινοτήτων από τον χάρτη των προτεραιοτήτων. Μεταχειρίστηκαν τη γη ως εμπόρευμα που έπρεπε να προσφερθεί σε ξένους εποίκους με το πρόσχημα της φιλανθρωπίας. Όταν η σιωνιστική επιτροπή έφτασε το 1905 για να επιθεωρήσει τη γη, βρήκε το οροπέδιο απομονωμένο και εχθρικό σε σχέση με τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Αντιμετώπισαν επικίνδυνα άγρια ζώα, κλίμα με το οποίο δεν ήταν εξοικειωμένοι και πάνω απ’ όλα, ανθρώπους που ήδη υπερασπίζονταν τα σπίτια τους. Η βρετανική προσπάθεια να δημιουργηθεί ένας οικισμός στην Κένυα δεν ήταν απλώς ανέφικτη αλλά βασιζόταν στην εξάλειψη του λαού της Κένυας και στην υπόθεση ότι τα ευρωπαϊκά και ξένα συμφέροντα υπερισχύουν της κυριαρχίας των αφρικανικών κοινοτήτων.

Σήμερα, σχεδόν έναν αιώνα και ένα τέταρτο αργότερα, ένα παρόμοιο σχέδιο ανακύπτει στο Νακούρου. Υπάρχουν σχέδια για την ενοικίαση γης στο Ισραήλ με σκοπό τη δημιουργία ενός οικισμού που θα χρηματοδοτηθεί από την Standard Bank της Νότιας Αφρικής. Αυτή η πρωτοβουλία, με τη γλωσσική περιβολή της ανάπτυξης και της επένδυσης, είναι στην πραγματικότητα μια προσπάθεια να επαναληφθεί η ίδια λογική που οδήγησε στο Σχέδιο Ουγκάντα. Επιδιώκει να καθιερώσει τον ξένο έλεγχο επί της γης της Κένυας, να εκτοπίσει τις εργατικές μάζες και να δημιουργήσει ένα προηγούμενο για περαιτέρω καταπατήσεις. Δεν πρόκειται για εμπόριο, γεωργία ή ανθρωπισμό. Πρόκειται για τη στρατηγική εμφύτευση της σιωνιστικής επιρροής στο αφρικανικό έδαφος. Πρόκειται για μια δοκιμή της ικανότητας των ιμπεριαλιστικών και αποικιοκρατικών δυνάμεων να προωθήσουν τα εδαφικά τους σχέδια υπό το πρόσχημα της νομιμότητας, της χρηματοδότησης και της χειραγώγησης των μέσων ενημέρωσης. Πρόκειται για την κανονικοποίηση της παρουσίας σιωνιστικών οικισμών σε μη παλαιστινιακό έδαφος ως προετοιμασία για μεγαλύτερες φιλοδοξίες.

Σύντροφοι, πρέπει να αναγνωρίσουμε τη συνέχεια της ιμπεριαλιστικής στρατηγικής. Οι ίδιες δυνάμεις που ενορχήστρωσαν το Σχέδιο Ουγκάντα σήμερα συμμαχούν με το Ισραήλ, τη διεθνή χρηματοοικονομική κοινότητα και τις τοπικές ελίτ των κομπραδόρων για να δημιουργήσουν ένα ορμητήριο στο Νακούρου. Ακριβώς όπως οι Βρετανοί χειραγωγούσαν το σιωνιστικό κίνημα το 1903, έτσι και οι σύγχρονοι ιμπεριαλιστές εκμεταλλεύονται νομικούς και οικονομικούς μηχανισμούς για να αποκτήσουν τον έλεγχο γης που δεν τους ανήκει. Το σχέδιο Νακούρου είναι μια επανάληψη της ιστορίας με σύγχρονη μορφή. Πρέπει να εξετάσουμε προσεκτικά τα μοτίβα για να οπλίσουμε τις μάζες με επαναστατική διαύγεια.

Τα διδάγματα της ιστορίας είναι σαφή. Πρώτον, η γη δεν είναι ένα εμπόρευμα που μπορεί να εκμισθωθεί ή να πωληθεί από τους ιμπεριαλιστές. Η γη είναι η ζωή του λαού. Οι Μαασάι και οι Νάντι το 1905 υπερασπίστηκαν το έδαφός τους από την βρετανική εισβολή. Κατάλαβαν, όπως και εμείς πρέπει να καταλάβουμε, ότι η επιβολή κατοχής επί της γης είναι κατοχή της ίδιας της ζωής. Είχαν ήδη υποστεί αιώνες στέρησης αλλά παρέμειναν σταθεροί. Στο Νακούρου, όπως και στο Ουασίν Γκίσου, οι μάζες της Κένυας πρέπει να καταλάβουν ότι οι ξένες αποικίες είναι μια προσβολή της κυριαρχίας και του μέλλοντός μας. Είναι το πρώτο βήμα για τη δημιουργία ενός παλαιστινιακού σεναρίου εδώ στην Κένυα. Βήμα – βήμα, η γη εκμισθώνεται, εμφανίζονται μικροί οικισμοί εποίκων, ακολουθεί η υποδομή, ενώ οι τοπικές κοινότητες περιθωριοποιούνται, εκτοπίζονται και σιωπούν.

Δεύτερον, το σχέδιο Νακούρου πρέπει να εξεταστεί σε σχέση με τον σημερινό αγώνα των Παλαιστινίων. Η δημιουργία του Ισραήλ στην Παλαιστίνη το 1948 βασίστηκε στην ίδια λογική της καταπάτησης εκτάσεων, της επέκτασης των εποίκων και εκδίωξης από τις εστίες τους των αυτόχθονων πληθυσμών. Εκατομμύρια Παλαιστίνιοι εκδιώχθηκαν, χωριά καταστράφηκαν και οι ζωές τους τέθηκαν υπό ξένη κυριαρχία. Το σχέδιο Νακούρου αντικατοπτρίζει αυτή την τροχιά. Δεν είναι θέμα τοπικής ανάπτυξης. Είναι θέμα ιμπεριαλιστικού πειράματος, ένα πεδίο δοκιμών για στρατηγικές υφαρπαγής που έχουν ήδη προκαλέσει τεράστια δεινά στην Παλαιστίνη. Βλέπουμε τις ίδιες τακτικές: ψέματα στα μέσα ενημέρωσης, παρουσίαση της κατοχής ως ανάπτυξης και χρήση χρηματοπιστωτικών μέσων και ξένων συμμαχιών για τη νομιμοποίηση της κατάσχεσης γης. Ο οικισμός Νακούρου αποτελεί μέρος μιας παγκόσμιας στρατηγικής για την αποδυνάμωση της κυριαρχίας των εθνών και τη δημιουργία ενός ασφαλούς περιβάλλοντος για τις σιωνιστικές εδαφικές φιλοδοξίες.

Τρίτον, ο ρόλος των χρηματοπιστωτικών μέσων και των τραπεζών δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Η Standard Bank της Νότιας Αφρικής, μέσω του υποκαταστήματός της στην Κένυα, δεν χρηματοδοτεί απλώς τη γεωργία. Υποστηρίζει τον ξένο έλεγχο της γης της Κένυας. Αυτή είναι η σύγχρονη όψη του ιμπεριαλισμού. Ακριβώς όπως το βρετανικό αποικιακό γραφείο το 1903 χρησιμοποίησε προσφορές γης και υποδομές για να χειραγωγήσει τους πληθυσμούς, οι σύγχρονες τράπεζες είναι όργανα οικονομικής κυριαρχίας. Δάνεια, μισθώσεις και νομικές συμβάσεις χρησιμοποιούνται ως όπλα για να εξασφαλίσουν εδάφη για ξένες δυνάμεις. Οι εργαζόμενες μάζες πρέπει να διακρίνουν πίσω από τη γλώσσα των επενδύσεων και της ανάπτυξης την πραγματική πρόθεση: τη δημιουργία θυλάκων που εξυπηρετούν ξένα συμφέροντα σε βάρος της κυριαρχίας της Κένυας.

Τέταρτον, η ντόπια και διεθνής συνενοχή είναι κεντρικής σημασίας. Οι ομάδες που υποστηρίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν ήδη εκφράσει την οργή τους αλλά αυτές οι προειδοποιήσεις από μόνες τους δεν αρκούν. Η πραγματική επαγρύπνηση απαιτεί μαζική κινητοποίηση, επαναστατική οργάνωση και προθυμία να αντιμετωπιστούν άμεσα τα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Η ιστορία του Νακούρου και του Ουασίν Γκίσου μας διδάσκει ότι η παθητική παρατήρηση ενθαρρύνει την προώθηση της καταπάτησης. Η αντίσταση των Μαασάι και των Νάντι, η αντίθεση των εποίκων στα Λευκά Υψίπεδα και η τελική απόρριψη του Σχεδίου Ουγκάντα εξαρτήθηκαν όλες από τον ενεργό αγώνα και την πολιτική σαφήνεια.

Σύντροφοι, πρέπει να καταλάβουμε ότι ο σιωνισμός είτε στην Παλαιστίνη είτε στην Κένυα είναι ένα σχέδιο εποικισμού και αποικιοποίησης. Δεν είναι ανθρωπιστικό. Δεν είναι μια καλοπροαίρετη κοινότητα. Είναι μια πολιτική δύναμη που έχει σχεδιαστεί για να επεκτείνει τον εδαφικό έλεγχο, να εκμεταλλεύεται τους αυτόχθονες πληθυσμούς και να εδραιώνει την ιμπεριαλιστική εξουσία. Ο οικισμός του Νακούρου είναι απλώς το πρώτο κεφάλαιο μιας ιστορίας που, αν δεν ελεγχθεί, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε εκτεταμένη υφαρπαγή. Έχουμε δει αυτό το μοτίβο στην Παλαιστίνη. Το έχουμε δει ιστορικά στην Αφρική και σε άλλες αποικιοκρατούμενες περιοχές. Δεν θα επιτρέψουμε να επαναληφθεί εδώ.

Ας αντλήσουν οι μάζες της Κένυας διδάγματα από τον αγώνα των Παλαιστινίων. Η αντίσταση των Παλαιστινίων είναι ηρωική και παγκόσμια. Δεν αγωνίζονται μόνο για τη γη, αλλά και για το δικαίωμα να υπάρχουν ως λαός υπό τη δική τους κυριαρχία. Στο Νακούρου, ο λαός της Κένυας πρέπει να αναγνωρίσει ότι οι ξένοι οικισμοί επιτίθενται στο δικαίωμά μας να υπάρχουμε ως κυρίαρχο έθνος. Είναι μια προσπάθεια να κατακερματίσουν τις κοινότητές μας, να υπονομεύσουν την γεωργία μας και να εδραιώσουν την ξένη επιρροή με το πρόσχημα της ανάπτυξης. Ο ιμπεριαλισμός κινείται σε κύκλους και το Νακούρου είναι ένα ακόμη πεδίο μάχης σε αυτόν τον παγκόσμιο αγώνα.

Καλούμε τους εργάτες και τους αγρότες της Κένυας να κινητοποιηθούν. Καλούμε τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, τους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα επαναστατικά στελέχη να αναγνωρίσουν το σχέδιο Νακούρου ως ιμπεριαλιστικό πείραμα. Ας μην ξεγελιέται κανείς από τη γλώσσα της οικονομίας, της νομιμότητας ή των επενδύσεων. Ας μην γίνει κανείς συνένοχος στην αρπαγή της κενυάτικης γης προς όφελος ξένων δυνάμεων. Πρέπει να αποκαλύψουμε τα σιωνιστικά και ιμπεριαλιστικά σχέδια στα σχολεία μας, στις κοινότητές μας, στα μέσα ενημέρωσης και στις πολιτικές μας οργανώσεις.

Ας μας καθοδηγήσουν τα διδάγματα του 1903 και του 1905. Η γη ανήκει σε όσους την καλλιεργούν, σε όσους την υπερασπίζονται και σε όσους ζουν πάνω της. Οι ξένες δυνάμεις δεν έχουν κανένα δικαίωμα να μισθώνουν, να αγοράζουν ή να εγκαθίστανται σε κενυατικό έδαφος. Το έργο του Νακούρου δεν είναι μια ουδέτερη επένδυση. Είναι μια επίθεση εναντίον του κενυατικού λαού, μια επέκταση των ίδιων ιμπεριαλιστικών στρατηγικών που δημιούργησαν το Ισραήλ και μια προειδοποίηση για το τι θα συμβεί αν δεν δράσουμε.

 

Ο αγώνας ενάντια στη σιωνιστική επέκταση στην Κένυα είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον παγκόσμιο αγώνα των καταπιεσμένων ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον αγώνα για την Παλαιστίνη. Ακριβώς όπως ο παλαιστινιακός λαός αντιστέκεται στην αρπαγή της γης του και στην καταστροφή των κοινοτήτων του, έτσι και ο λαός της Κένυας πρέπει να αντισταθεί στην ενθάρρυνση της εισβολής των ξένων εποίκων. Η αλληλεγγύη προς την Παλαιστίνη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την υπεράσπιση της κυριαρχίας της Κένυας. Ο οικισμός του Νακούρου δεν είναι μόνο ένα τοπικό ζήτημα.

Είναι ένα ζήτημα διεθνούς αντιιμπεριαλιστικού αγώνα.

 

Σύντροφοι, το σχέδιο Νακούρου πρέπει να σταματήσει. Πρέπει να αποκαλυφθεί. Πρέπει να βρει αντίσταση. Η γη ανήκει στον λαό της Κένυας. Η ιστορία του Σχεδίου Ουγκάντα μας διδάσκει ότι οι ξένες δυνάμεις θα δοκιμάζουν πάντα την επαγρύπνησή μας. Η ιστορία της Παλαιστίνης μας διδάσκει ότι οι ανεξέλεγκτοι οικισμοί εποίκων φέρνουν βία, εκτοπισμό και καταστροφή. Το μέλλον του έθνους μας εξαρτάται από τη διαύγεια, το θάρρος και την οργάνωση της εργατικής τάξης, των αγροτών και όλων των επαναστατικών δυνάμεων.

Ας είναι ξεκάθαρο αυτό στις μάζες. Ο ιμπεριαλισμός, ο σιωνισμός και οι ξένες χρηματοπιστωτικές δυνάμεις συσπειρώνονται στην κοινή επιδίωξή τους να καταλάβουν την κενυατική γη. Δεν θα σταματήσουν στο Νακούρου. Θα επιδιώξουν να επεκτείνουν την επιρροή τους όπου είναι δυνατόν. Καθήκον μας είναι να αναγνωρίσουμε την απειλή, να κινητοποιήσουμε τον λαό και να διασφαλίσουμε ότι η κενυατική γη θα παραμείνει υπό κενυατικό έλεγχο. Ο οικισμός στο Νακούρου είναι η πρώτη προειδοποίηση. Ας γίνει λοιπόν ο τελευταίος τους «ευσεβής πόθος».

Από τις μάζες προς τις μάζες, από τη γη προς τον λαό, ας μας καθοδηγήσει το επαναστατικό πνεύμα.

Ο αγώνας για το Νακούρου είναι αγώνας για την Κένυα.

Ο αγώνας για την Κένυα είναι μέρος του παγκόσμιου αγώνα για δικαιοσύνη.

Δεν θα υποχωρήσουμε.

Δεν θα διαπραγματευτούμε την κυριαρχία μας.

Θα αντισταθούμε σε κάθε προσπάθεια να επαναληφθεί η παλαιστινιακή τραγωδία στο έδαφός μας.

 

Μπούκερ Ομόλε

Γενικός Γραμματέας, Μαρξιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Κένυας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μην παραλείψετε να δείτε