Οι χαλκευμένες κατηγορίες κατά του κομμουνιστή ηγέτη της Κένυα, Μπούκερ Ομόλε καταρρέουν
Η αστική δικαιοσύνη κωλυσιεργεί και βασανίζει τον ατρόμητο και ακατάβλητο διωκόμενο σύντροφό μας, φιλόσοφο και κομμουνιστή ηγέτη της Κένυα, Μπούκερ Ομόλε. Ο εκφασισμός μιας τυπικής «αστικής δημοκρατίας» της Αφρικής, είναι απαραίτητο στοιχείο για την μετατροπή της χώρας σε προκεχωρημένο φυλάκιο και στρατηγικής σημασίας ορμητήριο για τους τυχοδιωκτισμούς των ιμπεριαλιστικών ενόπλων δυνάμεων (διωγμένων ταπεινωτικά από τις χώρες του ΣΑΧΕΛ) και των ΗΠΑ, ιδιαίτερα μετά την ταπεινωτική ήττα του άξονα απ’ το Ιράν και τον Άξονα της αντίστασης. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΒΟΚΟ – Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ σ. Booker Ngesa Omole ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ https://www.facebook.com/reel/966832162534735
Μετάφραση Κ. Αντωνοπούλου – Δ. Πατέλης
Ο αγώνας συνεχίζεται. Η αλήθεια συνεχίζει να αποκαλύπτεται. Οι αντιφάσεις στο στρατόπεδο του εχθρού συνεχίζουν να οξύνονται.
Στα Δικαστήρια του Μαβόκο, υπό την προεδρία της Εντιμότατης Δικαστού Μ. Νανζούσι (S.P.M), σημειώθηκε σημαντική εξέλιξη στην υπόθεση της καταγγελίας του Γενικού Γραμματέα του Μαρξιστικού Κομμουνιστικού Κόμματος της Κένυας, Μπούκερ Ομόλε, εναντίον του κράτους της Κένυας.
Ο Μπούκερ Ομόλε σε δηλώσεις του μετά την αποφυλάκιση του
Στιγμιότυπο από τις δηλώσεις του Μπούκερ Ομόλε και του συνήγορου υπεράσπισης έξω από το Δικαστήριο, παρούσια συντρόφων και μελών του Κομμουνιστικού Κόμματος Μαρξιστικής Κένυας
Η προεδρεύουσα δικαστής αποσύρθηκε επίσημα από την υπόθεση.
Η απόφαση αυτή ακολουθεί μια σειρά γεγονότων που αποκαλύπτουν, με όλο και μεγαλύτερη σαφήνεια, τον πολιτικό χαρακτήρα των κατηγοριών που απαγγέλθηκαν εναντίον του συντρόφου Omole. Το δικαστήριο είχε εκδώσει νωρίτερα κλήτευση με την οποία ζητούσε από τον Διοικητή του Σταθμού (OCS) Mlolongo, Peter Mugambi, να εμφανιστεί και να εξηγήσει τις περιστάσεις που περιβάλλουν τις χαλκευμένες κατηγορίες, καθώς και τη συνεχιζόμενη παράνομη παρακράτηση των προσωπικών αντικειμένων του κατηγορουμένου. Αυτά περιλαμβάνουν αντικείμενα τα οποία το δικαστήριο είχε ήδη διατάξει να επιστραφούν. https://x.com/communistske/status/2041836971455025249?s=46&t=C4zaA1S4WwjdLo1rpD8Cfg Ωστόσο, αψηφώντας το δικαστήριο, ο Πίτερ Μουγκάμπι δεν εμφανίστηκε.
Αυτή η απουσία δεν ήταν διαδικαστική. Ήταν πολιτική. Ήταν σκόπιμη. Ήταν πράξη περιφρόνησης, όχι μόνο έναντι του δικαστηρίου, αλλά και έναντι της ίδιας της έννοιας της δικαιοσύνης.
Ο συνήγορος του κατηγορουμένου, ο δικηγόρος Kioi, έθεσε ορθώς το ζήτημα και ζήτησε την έκδοση εντάλματος σύλληψης εναντίον του Πίτερ Μουγκάμπι. Ωστόσο, αντί να επιβάλει την εξουσία του έναντι ενός μη ανταποκρινόμενου στα καθήκοντά του κρατικού φορέα, το δικαστήριο δήλωσε ότι βρισκόταν σε σύγκρουση συμφερόντων και η δικαστής απέρριψε την περαιτέρω εκδίκαση της υπόθεσης.
Αυτή η αποχή πρέπει να γίνει κατανοητή για αυτό που είναι. Είναι μια αντανάκλαση των βαθιών αντιφάσεων εντός του κρατικού μηχανισμού όταν αντιμετωπίζει μια υπόθεση που δεν είναι νομική κατ’ ουσία, αλλά έχει πολιτική υπόσταση.
Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι πρόκειται για την ίδια δικαστή που είχε προηγουμένως αρνηθεί να δεχθεί ως αποδεικτικό στοιχείο μια ένορκη βεβαίωση ανάκλησης του βασικού μάρτυρα κατηγορίας, του Άντριου Άμοθ. Στην εν λόγω ένορκη βεβαίωση, ο μάρτυρας περιέγραφε λεπτομερώς πώς ο ανακριτής, κ. Μουνένε, σε συνεργασία με τον υπεύθυνο της αστυνομικής υπηρεσίας (OCS) Μουγκάμπι, σκηνοθέτησε και κατασκεύασε τις κατηγορίες, σε μια σαφή απόπειρα πολιτικής δίωξης.
Ήδη από προηγούμενες διαδικασίες είχε αρχίσει να καταρρέει η εμπλοκή του κράτους στην υπόθεση. Ο καταγγέλλων είχε υποβάλει αίτηση απόσυρσης της καταγγελίας (σ.τ.μ εκ μέρους του ιδιοκτήτη του ενοικιασμένου διαμερίσματος), ενώ βασικά στοιχεία των κατηγοριών, συμπεριλαμβανομένων των ισχυρισμών που αφορούσαν την κατάχρηση πυροβόλων όπλων, αποδείχθηκαν αβάσιμα και ασυμβίβαστα με τα γεγονότα.
Αυτό που βιώνουμε δεν είναι μια κανονική δικαστική διαδικασία.
Αυτό που βιώνουμε είναι η αποκάλυψη μιας πολιτικής δίωξης.
Μια δίωξη που δεν βασίζεται σε αποδεικτικά στοιχεία, αλλά στην καταστολή.
Μια δίωξη που δεν βασίζεται στο νόμο, αλλά στον φόβο.
Μια δίωξη που δεν βασίζεται στη δικαιοσύνη, αλλά στην απελπισία μιας άρχουσας τάξης που αντιμετωπίζει ένα ανερχόμενο επαναστατικό κίνημα.
Αλλά η ιστορία μας διδάσκει το εξής: όταν ο καταπιεστής απελπίζεται, η αλήθεια αρχίζει να διαρρέει από τις ρωγμές.
Η μη εμφάνιση του OCS.
Η απόσυρση του βασικού μάρτυρα.
Οι αντιφάσεις στο κατηγορητήριο.
Η αποχή του δικαστή.
Αυτά δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Είναι συμπτώματα μιας υπόθεσης που καταρρέει.
Ο λαός πρέπει να παραμείνει σε εγρήγορση. Το κίνημα πρέπει να παραμείνει οργανωμένο. Ο αγώνας πρέπει να ενταθεί.
Γιατί αυτή η υπόθεση δεν αφορά ένα άτομο.
Αφορά το δικαίωμα της εργατικής τάξης να οργανώνεται.
Αφορά το δικαίωμα των επαναστατών να μιλούν.
Αφορά το ίδιο το μέλλον της Κένυας.
Και η ιστορία είναι ξεκάθαρη.
Καμία καταστολή δεν έχει νικήσει ποτέ έναν λαό οργανωμένο στον αγώνα.
Κεντρική Οργανωτική Επιτροπή, Μαρξιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Κένυας.