Στις 3 Ιανουαρίου περίπου ώρα 02:00, οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών εξαπέλυσαν αεροπορικές επιδρομές σε πολλές τοποθεσίες σε όλη τη βόρεια Βενεζουέλα, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας, Καράκας. Βασικός σκοπός της επίθεσης ήταν η σύλληψη και απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλα Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του Σίλια Φλόρες.
Το παραμύθι περί ανέμελου περιπάτου των γκάγκστερ των ΗΠΑ στο Καράκας, ανετράπη άδοξα. Σύμφωνα με πληροφορίες από συντρόφους από τη Βενεζουέλα, την πτήση των 6 ελικοπτέρων με τους καταδρομείς της μονάδας «Δέλτα» συνόδευαν 150 αεροσκάφη των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου νεότατου αεροσκάφους ραδιοηλεκτρονικού πολέμου, το οποίο εξουδετερώνει κάθε τηλεπικοινωνία και σύστημα ραδιοεντοπισμού με παρεμβολείς σήματος σε ακτίνα 100 χιλιομέτρων.
Η επίθεση δεν ήταν τόσο εύκολη, θριαμβευτική και αναίμακτη.
- Συνολικός αριθμός νεκρών: Ο υπουργός Εσωτερικών της Βενεζουέλας, Ντιοσντάντο Καμπέγιο, δήλωσε στις 7 Ιανουαρίου 2026 ότι 100 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και περίπου άλλοι 100 τραυματίστηκαν κατά την επίθεση.
- Στρατιωτικές απώλειες: Έχει επιβεβαιωθεί ο θάνατος τουλάχιστον 56 ενστόλων, εκ των οποίων οι 32 ήταν Κουβανοί στρατιωτικοί και αστυνομικοί που βρίσκονταν στη χώρα, και οι 24 ήταν μέλη των δυνάμεων ασφαλείας της Βενεζουέλας (κυρίως της προεδρικής φρουράς).
- Απώλειες αμάχων: Αναφέρθηκαν θάνατοι αμάχων από τους βομβαρδισμούς σε αστικές περιοχές του Καράκας και της Catia La Mar, αν και ο ακριβής αριθμός τους παραμένει υπό διερεύνηση.
- Απώλειες ΗΠΑ: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε ότι δεν υπήρξαν Αμερικανοί νεκροί, ωστόσο το Πεντάγωνο επιβεβαίωσε τον τραυματισμό 7 Αμερικανών στρατιωτών, εκ των οποίων οι δύο παρέμεναν νοσηλευόμενοι μετά την επιχείρηση.
Προφανώς και υπάρχει συγκάλυψη των απωλειών των ΕΔ των ΗΠΑ στις μάχες. Όχι μόνο για λόγους δημόσιου/διεθνούς γοήτρου, συγκάλυψης της μαφιόζικης επίθεσης γκάνγκστερ με την χολιγουντιανή χρυσόσκονη μιας «αχτύπητης επιχείρησης, λαμπρής, αστραπιαίας και αναίμακτης» για τον εισβολέα. Αλλά και για τη χειραγώγηση της αμερικανικής και διεθνούς κοινής γνώμης, δεδομένου ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει το δικαίωμα διεξαγωγής πολεμικής επιχείρησης χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου, μόνο όταν η χώρα δέχεται ευθέως επίθεση.
Δημόσια παραδοχή της ύπαρξης θυμάτων θα σήμαινε μεγάλη διακινδύνευση ακόμα και διαδικασίας καθαίρεσης. Η αποσιώπηση απωλειών των ΗΠΑ χρειάζεται στον φύρερ, ώστε να καταστήσει θεσμό την μονοπρόσωπη δικαιοδοσία διεξαγωγής πολέμου από τον ίδιο… Ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος (Γ’ΠΠ) επιτάσσει νέες μορφές εργαλειοποίησης του φασισμού από τον άξονα (βλ. Για τη σχέση μεταξύ ιμπεριαλισμού και φασισμού στο Γ΄ΠΠ. Του Δ. Πατέλη).
Η βάρβαρη αυτή επιδρομή σηματοδοτεί την πρώτη εφαρμογή μιας μερικής αναπροσαρμογής τακτικής του ιμπεριαλισμού στον Γ’ΠΠ, όπως αυτή σηματοδοτείται στην τελευταία εκδοχή της «Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας» των ΗΠΑ. (βλ. Τι σηματοδοτούν οι αλλαγές στην Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας των ΗΠΑ; Του Δ. Πατέλη).
Αναφέρθηκε άραγε το «Κ»ΚΕ στην φονική εισβολή στην Βενεζουέλα των ΗΠΑ και στην αρπαγή του νομίμου προέδρου της χώρας; Εάν ναι, πως το έκανε αυτό;
«Συνελήφθη και απελάθηκε από τη Βενεζουέλα ο Μαδούρο, σύμφωνα με τον Τραμπ» μας πληροφορεί 3.1.2026 ο ιστότοπος του «Κ»ΚΕ, παραθέτοντας ασχολίαστα την «είδηση» από το Associated Press! Μόνο ανεγκέφαλα και αμόρφωτα φερέφωνα του άξονα θα ήταν ικανά να παρουσιάσουν ως «απέλαση» την ιμπεριαλιστική απαγωγή νόμιμου ηγέτη κυρίαρχης χώρας… Η απέλαση είναι η ενέργεια απομάκρυνσης ενός αλλοδαπού από ένα κυρίαρχο κράτος, είτε για λόγους δημοσίου συμφέροντος (διοικητική απέλαση) είτε ως μέτρο ασφαλείας από ποινικό δικαστήριο (δικαστική απέλαση). Πρόκειται για μέτρο που επιβάλλεται μόνο σε ξένους υπηκόους για λόγους που σχετίζονται με την εθνική ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη. Με την διατύπωση αυτή οι συντάκτες εκ των πραγμάτων αναγνωρίζουν τον εισβολέα των ΗΠΑ ως νόμιμη αρχή της Βενεζουέλας που απελαύνει!
Θα μπορούσε να πει κανείς, ότι οι συντάκτες απλώς παρέθεσαν την κατάσταση «σύμφωνα με τον Τραμπ». Έστω. Τότε γιατί δεν σχολίασαν στοιχειωδώς αυτή την «άποψη του Τραμπ»; Φοβήθηκαν να την βεβηλώσουν; Στην πολιτική, η απουσία σχολίου/τοποθέτησης συνιστά ήδη τοποθέτηση επί της άποψης που παρατίθεται. Τοποθέτηση κατ’ αρχήν θετική.
Η ενοχική συμπεριφορά που ακολούθησε με τις άγαρμπες «διορθώσεις» επιβεβαιώνει την παραπάνω κρίση. Μετά από το πάνδημο κράξιμο, αντικατέστησαν το νομικο-πολιτικό ρήμα «απελάθηκε» με το «ουδέτερο» χωροταξικό «απομακρύνθηκε», αρχικά στον τίτλο, και αργότερα στο δημοσίευμα (1).
Σε ανακοίνωσή του την ίδια ημέρα, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του «Κ»ΚΕ 3.1.2026 περί Βενεζουέλας σημειώνει μεταξύ άλλων:«Οι ΗΠΑ αιματοκυλούν και την Βενεζουέλα. […]. Η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ έχει ως πραγματικό στόχο να υφαρπάξει τον ενεργειακό πλούτο της χώρας και να ευθυγραμμίσει την περιοχή με τα οικονομικά και γεωπολιτικά τους συμφέροντα, απέναντι στους ανταγωνιστές τους, Ρωσία και Κίνα»! Δηλαδή, το επίσημο «Κ»ΚΕ δικαιολογεί πρακτικά την εισβολή των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την «ανατροπή της κυβέρνησης Μαδούρο» ως εύλογη κατά τα λοιπά «απάντηση στους ανταγωνιστές τους, Ρωσία και Κίνα» στο πλαίσιο των
αναμενόμενων «ενδοϊμπεριαλιστικών συγκρούσεων» για την υφαρπαγή ενεργειακού πλούτου κ.λπ.! Μια απάντηση που επετεύχθη απλώς «ανατρέποντας την κυβέρνηση Μαδούρο»!
Δεν είδε και δεν άκουσε το Γραφείο Τύπου του «Κ»ΚΕ τίποτε για τις σφοδρές και θανατηφόρες μάχες με σκοπό την αρπαγή/απαγωγή του ηγέτη της Βολιβαριανής Επανάστασης και Προέδρου της χώρας Μαδούρο! Είτε -ακόμα χειρότερο- την θεωρεί δικαιολογημένη και ανάξια λόγου μιας και «ο Μαδούρο είχε διαλέξει ιμπεριαλιστές-ληστές συμπαρατασσόμενος με Ρωσία, Κίνα κ.λπ.»! Ο παραλογισμός αυτών των ισχυρισμών είναι καταφανής. Εάν με δεδομένες τις στενές οικονομικές, διπλωματικές, πολιτικές και στρατιωτικές-τεχνικές σχέσεις με τον πόλο του αντιιμπεριαλισμού είχε σήμερα αυτήν την τύχη ο πρόεδρος Μαδούρο πόσο πιο σύντομα θα είχε γίνει αυτή η ιμπεριαλιστική επέμβαση εάν δεν υπήρχαν καν οι σχέσεις αυτές; Ρητορικό το ερώτημα.
Συμπληρώνει μάλιστα ότι «Ο λαός της Βενεζουέλας είναι αυτός που μπορεί να καθορίσει τις εξελίξεις στην χώρα του προς όφελός του και να δώσει αποφασιστική απάντηση στους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ». Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Σε πληθώρα άρθρων και ομιλιών στελεχών του, αλλά και με βάση την στάση του εκεί «αδελφού του» φραξιονιστικού μορφώματος (γνωστού στη Βενεζουέλα και διεθνώς ως φράξια Φιγκέρα), το «Κ»ΚΕ έχει χαρακτηρίσει τον Μαδούρο παράνομο «σοσιαλδημοκράτη δικτάτορα», που «κυβερνά με νόθες εκλογές», «που ασκεί διώξεις κατά των κομμουνιστών», που «ξεπουλά τη χώρα στους ιμπεριαλιστές» κ.ο.κ., εν ολίγοις, σε αγαστή ομοφωνία με το κατηγορητήριο των οργάνων των ΗΠΑ, πρακτικά θεωρεί ότι «ο δικτάτορας Μαδούρο πρέπει να ανατραπεί διότι στερείται νομιμότητας»!
Ειρήσθω εν παρόδω, το αληθινό και μαζικό Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας (σε αντίθεση με την «αδελφή» του «Κ»ΚΕ φράξια Φιγκέρα), είναι το 2ο σε ψήφους κοινοβουλευτικό κόμμα της χώρας και συμμετέχει στο κυβερνών μέτωπο.
Εάν όμως ο Μαδούρο «πρέπει να ανατραπεί διότι στερείται νομιμότητας», όσα έκαναν οι ΗΠΑ που εισέβαλλαν στη χώρα και τον απήγαγαν, μάλλον δικαιολογούνται! Η μόνη «διαφωνία» κατά βάση, έγκειται σε μια διαδικαστικού χαρακτήρα λεπτομέρεια: «ποιος δικαιούται να καθορίζει τις εξελίξεις στην χώρα», δηλαδή, ποιος είναι θεμιτό να πραγματοποιήσει την ανατροπή, οι ΗΠΑ ή μήπως η ντόπια αντιπολίτευση, δηλαδή, οι πράκτορες των ΗΠΑ; Οι ηγέτες αυτής της «δημοκρατικής αντιπολίτευσης» καλούσαν εμμονικά τις ΗΠΑ «να επέμβουν και να αποκαταστήσουν την τάξη»; Εδώ το «Κ»ΚΕ πήρε ξεκάθαρη «επαναστατική στάση» επί της διαδικασίας και όχι επί της ουσίας: Ναι μεν στην ανατροπή Μαδούρο, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τον άξονα, με μια υποσημείωση – η ανατροπή να γίνει από την «ντόπια αντιπολίτευση» πρακτόρων των ΗΠΑ! Ε, να μην έρχονται οι ΗΠΑ και παίρνουν τη δουλειά απ’ τα χέρια της «τίμιας και άδολης ντόπιας αντιπολίτευσης»!…
Με καθυστέρηση-μουγκαμάρα 3 ημερών, και μετά το πάνδημο κράξιμο, ο ιστότοπος του γραφειοκρατικού ιερατείου εδέησε να γράψει: «32 Κουβανοί στρατιώτες έπεσαν στην μάχη με τους εισβολείς στη Βενεζουέλα». Κάτω απ’ τον τίτλο, αρκέστηκε και πάλι στην αναδημοσίευση ασχολίαστα την είδησης από το Associated Press… Βλέπετε, τα αστικά ΜΜΕ είναι πιο αξιόπιστα για την γραφειοκρατία μας από τις εκτιμήσεις των επαναστατικών δυνάμεων. Ενδεχομένως αυτή η …ερωτική σχέση με την αξιοπιστία του Associated Press να χρήζει ειδικής κλινικής μελέτης…
Ούτε κουβέντα για την σημασία της θυσίας των 32 Κουβανών στη μάχη για την υπεράσπιση του προέδρου της Βενεζουέλας. Είναι καταφανές ότι ο γραφειοκρατικός μηχανισμός υποφέρει και θα υποφέρει από σοβαρή δυσανεξία/δυσκοιλιότητα, μέχρι να καταλήξει σε κάποιο «νέο» αληθοφανές μίγμα σάπιου σανού που θα σερβίρει στο ποίμνιό του, πασχίζοντας να συμβιβάσει το αδυσώπητο γεγονός του κουβανέζικου διεθνισμού με την αρλούμπα της «ιμπεριαλιστικής πυραμίδας» του…
Με ακόμα μεγαλύτερη καθυστέρηση, 07/01/2026 – 13:07 εδέησε το διαβόητο για την αποστασία του και τον υπονομευτικό – διασπαστικό του ρόλο στο Παγκόσμιο Κομμουνιστικό Κίνημα «Τμήμα Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ» να αναφερθεί στην εμπλοκή της Κούβας!
Τι λέει σε αυτή την ανακοίνωση;
1. Καταδικάζει τις «νέες προκλητικές απειλές που εκτοξεύει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός ενάντια στον λαό της Κούβας και τους άλλους λαούς, σε κατάσταση αποθράσυνσης μετά την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Βενεζουέλα»,
2. Εκφράζει «αλληλεγγύη στον λαό και το ΚΚ της Κούβας και τα θερμά συλλυπητήριά του για τους 32 Κουβανούς μαχητές που έχασαν τη ζωή τους από τα πυρά της στρατιωτικής μηχανής των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της επίθεσης στη Βενεζουέλα» και
3. Αναφέρει ότι «Ο λαός και το ΚΚ της Κούβας, […] θα αντιπαλέψουν τις υπονομευτικές ενέργειες και τις κάθε είδους δυσκολίες που δημιουργεί η κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας [δηλαδή «όλων των ιμπεριαλιστών»: ΗΠΑ, Λ.Δ. Κίνας, Ρωσίας, Ιράν κ.λπ.- σημ. Δ.Π.] στην περιοχή της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής».
Παραπάνω είδαμε πως δικαιολογεί το «Κ»ΚΕ την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Βενεζουέλα.
Το πιο σημαντικό βέβαια δεν είναι αυτά που διαλαλεί το έγγραφο παρελκυστικά, αλλά εκείνο που δεν τολμά να αναφέρει καν αυτή η ανακοίνωση, αυτό που αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι η εκ του περισσού γραφειοκρατία: Τι ακριβώς έκαναν εκεί στη Βενεζουέλα οι Κουβανοί ήρωες, τι ήταν αυτό για το οποίο πήγαν σε αυτή την ειδική αποστολή οι Ένοπλες Δυνάμεις της Σοσιαλιστικής Κούβας, πληρώνοντας τον βαρύ φόρο αίματος των 32 παλικαριών τους;
Οι κομμουνιστές και ο λαός της Κούβας έπραξαν το αυτονόητο καθήκον τους: προασπίστηκαν την αντιιμπεριαλιστική βολιβαριανή επαναστατική διαδικασία. Αυτό έκαναν από την αρχή της ανάληψης εξουσίας από τους τσαβιστές:
- Με χιλιάδες γιατρούς και νοσηλευτές συγκρότησαν και ενίσχυσαν το σύστημα υγείας της χώρας, αναλαμβάνοντας την εκπαίδευση χιλιάδων πολιτών της Βενεζουέλας σε ειδικότητες της ιατρικής και της νοσηλευτικής,
- Με χιλιάδες εκπαιδευτικούς έφεραν σε πέρας ένα μοναδικό έργο εξάλειψης του αναλφαβητισμού και αναδιοργάνωσης του εκπαιδευτικού συστήματος,
- Με χιλιάδες στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων ασφαλείας συνέβαλλαν στην εκπαίδευση και αναδιοργάνωση των αντίστοιχων θεσμών της Βενεζουέλας.
Στο πλαίσιο αυτής την διεθνιστικής αλληλεγγύης η Βενεζουέλα ανταποδίδει στο νησί της ελευθερίας, αναλαμβάνοντας το κύριο βάρος της τροφοδοσίας του σε πετρέλαιο. Αυτή την τροφοδοσία έσπευσαν να διακόψουν πρωτίστως οι ΗΠΑ με τον ναυτικό αποκλεισμό και τις απαγωγές δεξαμενόπλοιων.
Το ίδιο έπραξε και τώρα ο λαός της Κούβας αποφασιστικά, σε μια φάση κρίσιμης κλιμάκωσης του Γ’ΠΠ, όταν η χρηματιστική ολιγαρχία του ιμπεριαλιστικού άξονα ανοίγει ένα νέο θέατρο επιχειρήσεων. Ο άξονας του ιμπεριαλισμού με επικεφαλής τις ΗΠΑ, μετά την Ουκρανία, την Παλαιστίνη, το Ιράν, την Υεμένη και όλη την Δυτική Ασία, τις χώρες του Σαχέλ και όλη την Αφρική, την Υπερκαυκασία κ.λπ., επιτίθεται τώρα ωμά και ληστρικά και στη Βενεζουέλα, θέτοντας στο στόχαστρο Κούβα, Κολομβία, Νικαράγουα, Μεξικό , την Καραϊβική και όλους τους λαούς της Λατινικής Αμερικής.
Το βαθύτατο ταξικό χαρακτηριστικό του Γ’ΠΠ απ’ τη σκοπιά των προοδευτικών δυνάμεων, αυτό που επισταμένως συγκαλύπτει η γραφειοκρατία του «Κ»ΚΕ, είναι το επιτακτικό καθήκον της συντριβής της μονοκρατορίας του ιμπεριαλιστικού άξονα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Σιωνισμού, είναι ο επαναπροσδιορισμός του παγκόσμιου συσχετισμού δυνάμεων με συρρίκνωση των δυνατοτήτων του ιμπεριαλισμού να αντλεί υπεραξία από την παγκόσμια εργατική τάξη με τη μορφή των μονοπωλιακών υπερκερδών (βασικό όχημα των οποίων είναι ο έλεγχος των χρηματοπιστωτικών ροών και συναλλαγών μέσω του παγκοσμίου νομίσματος), με αποκοπή του Μονοπωλιακού Κεφαλαίου από τις περιφερειακές και παγκόσμιες πηγές του παρασιτισμού του. Αυτό είναι το αλφάβητο του λενινισμού στις συνθήκες του ιμπεριαλισμού και του Γ’ΠΠ, σε συνθήκες γενικής κρίσης του παγκόσμιου κεφαλαιοκρατικού συστήματος! (Τα τρία συστατικά και οι τρεις κινητήριες δυνάμεις του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος. Δ. Πατέλης).
Είναι ακριβώς αυτή η ωμή και βάρβαρη επιθετικότητα που θέτει επιτακτικά το καθήκον της συσπείρωσης όλων των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων, όλων των δυνάμεων του αντιιμπεριαλισμού, με πρωτοπόρο τον ρόλο του παγκόσμιου πρώιμου σοσιαλισμού και των κομμουνιστών! (βλ. Πτυχές του εθνικού ζητήματος και του αντιιμπεριαλισμού κατά τον Γ΄ ΠΠ. Δ. Πατέλης).
Σε αυτό ακριβώς το καθήκον ανταποκρίθηκαν ηρωικά και ένοπλα οι σύντροφοί μας από την Σοσιαλιστική Κούβα στην Βενεζουέλα, όπως έπραξαν και οι (εξ ίσου απεχθείς για κάθε πουλημένη γραφειοκρατία) σύντροφοί μας από την Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας στο Κουρσκ!
Αυτό ακριβώς προσπαθεί να συγκαλύψει με δόλιο και κουτοπόνηρο τρόπο η εκ του περισσού γραφειοκρατία με μισόλογα και απροκάλυπτη απάτη! Με απίστευτα καθυστερημένα αντανακλαστικά, μετά το πάνδημο κράξιμο και για την μουγκαμάρα, βγάζει μια ανακοίνωση που δεν λέει κουβέντα για το παραπάνω κεντρικό καθήκον στο οποίο ανταποκρίθηκαν ηρωικά οι Κουβανοί.
Για τους γραφειοκράτες τα 32 παλικάρια της Κούβας απλώς «έχασαν τη ζωή τους από τα πυρά της στρατιωτικής μηχανής των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της επίθεσης στη Βενεζουέλα». Εδώ, δεν υπάρχει επιτιθέμενος ιμπεριαλιστικός άξονας στον Γ’ΠΠ, δεν υπάρχουν οι ανειρήνευτες αντιφάσεις που γενούν και φουντώνουν τον πόλεμο, δεν υπάρχουν τα στρατόπεδα αυτού του πολέμου, δεν υπάρχει το ενιαίο αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο στο οποίο συμμετέχει γενναία και πολεμικά η Κούβα κ.λπ., αλλά κάποια απρόσωπη «στρατιωτική μηχανή των ΗΠΑ», που άνοιξε πυρά κατά τη διάρκεια μιας …τυχαίας επίθεσης στην Βενεζουέλα, όπου τυχαία βρέθηκαν και οι Κουβανοί!
Γιατί το κάνει αυτό; Διότι δεν την παίρνει να ξεφωνίσει αυτό που χρόνια τώρα ψιθυρίζει μουλωχτά στο ποίμνιό της: ότι δήθεν σήμερα δεν υπάρχει πουθενά σοσιαλισμός, ούτε και στην Κούβα! Ότι δήθεν στο ιμπεριαλιστικό στάδιο, ως διά μαγείας, «όλες οι χώρες γίνονται αυτομάτως ιμπεριαλιστικές» ή/και «ασκούν ιμπεριαλιστική πολιτική»! Ότι δήθεν δεν έχει νόημα η λενινιστική διάκριση των χωρών σε ιμπεριαλιστικές, εξαρτημένες κ.λπ., και μάλιστα, «όποιος θέτει αντιιμπεριαλιστικά καθήκοντα, είναι με την «θεωρία των σταδίων», είναι «οπορτουνιστής που μπαίνει κάτω απ’ την σημαία της αστικής τάξης»! (Βλ. σχετικά: Ο 10-λογος της συμφοράς που ευαγγελίζεται ο πιο επικίνδυνος οπορτουνισμός και αναθεωρητισμός. Του Δ. Πατέλη, Kλιμάκωση της οπορτουνιστικής διολίσθησης & αναθεωρήσεις της επαναστατικής θεωρίας. Του Δ. Πατέλη, και Αποστάτες σε ακυβέρνητη πλεύση: διαμέσου των Συμπληγάδων του οπορτουνισμού, μεταξύ Σκύλλας του δογματισμού και Χάρυβδης του αναθεωρητισμού… Του Δ. Πατέλη).
Ας επισημάνουμε εδώ ότι όταν κάποιος -μεσούντος του πιο ταξικού απ’ όλους Γ’ΠΠ- πετάει αντιεπιστημονικά και ανεδαφικά συνθήματα του τύπου «όλες οι χώρες είναι ιμπεριαλιστικές-ληστρικές» και σ’ αυτό το πνεύμα αναφωνεί «καταδικάζω τον ιμπεριαλισμό απ’ όπου και αν προέρχεται», απλώς ομολογεί φωναχτά την συμπόρευσή του με την πιο άθλια ηθικοπολιτική «φιλοσοφία» των αστών, με τα αγοραία ιδεολογήματα και δόγματα της αντίδρασης του αφηρημένου ανθρωπισμού της «μη βίας».
Λογικά και μεθοδολογικά, το σύνθημα αυτό είναι ισοδύναμο με την αποδεδειγμένη υποκριτική αθλιότητα του αστικού συνθήματος «καταδικάζω την βία απ’ όπου και αν προέρχεται»! Το τελευταίο, δηλώνει μονοσήμαντα ένα πράγμα: απορρίπτω κάθε εκδοχή εξέγερσης και επανάστασης των από κάτω, της εργατικής τάξης, των λαών, άρα, στην πράξη αποδέχομαι το (κατά Μαξ Βέμπερ) μονοπώλιο άσκησης βίας από το οργανωμένο σε κράτος κεφάλαιο, από την άρχουσα τάξη, τα κρατικά και διακρατικά όργανά της! Πως γίνεται αυτό; Πολύ απλά: η βία αποκόπτεται από τα αντικειμενικά ιστορικά οικονομικά και κοινωνικά αίτια που την γεννούν (ανισότητα, ικανοποίηση των αναγκών των μεν εις βάρος των δε, εκμετάλλευση, καταπίεση, ανταγωνισμός, αποξένωση κ.λπ.) και μετατρέπεται σε λογικά ασύλληπτο αφηρημένο κακό, πανταχού παρόν και παντοδύναμο!
Άρα, τι απομένει σύμφωνα με αυτή την μεταφυσική αντίληψη περί βίας; Μόνο μια «λύση»: ο εξ ίσου μεταφυσικός αφορισμός και εξορκισμός της, δηλαδή, η αφηρημένη ηθικολογία της δεοντολογικής «απόρριψης της βίας απ’ όπου και αν προέρχεται»! Τέτοια μεταφυσικά συνθήματα οδηγούν στην αποπολιτικοποίηση του λαού, με την αφηρημένη γενίκευση του τύπου «κάθε πολιτική είναι βίαιη και βρώμικη» και «κάθε επαναστατικό κίνημα είναι βίαιο και απορριπτέο»…
Πως «κατανοεί» τον ιμπεριαλισμό η εν λόγω γραφειοκρατία στο πλαίσιο του αντιλενινιστικού ανορθολογικού δόγματος περί «ιμπεριαλιστικής πυραμίδας»; Με τρόπο παρόμοιο με αυτόν του μεταφυσικού δόγματος της αφηρημένης «αντι-βίας».
Ο ιμπεριαλισμός αποκόπτεται από τα αντικειμενικά συγκεκριμένα ιστορικά οικονομικά και κοινωνικά αίτια που την γεννούν: από το πότε, που (σε ποιες χώρες), γιατί, σε ποια βαθμίδα ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, σε ποιο βαθμό ανάπτυξης των σχέσεων παραγωγής του κεφαλαίου (συγκέντρωση και συγκεντροποίηση της παραγωγής, υπαγωγή του βιομηχανικού κεφαλαίου στο τραπεζικό χρηματοπιστωτικό κ.λπ.), με ποια συσχέτιση μεταξύ εκτατικής και εντατικής ανάπτυξης του κεφαλαίου, με ποιες επιπτώσεις για την ανισομέρεια σε παγκόσμια κλίμακα, με ποιες επιβιώσεις προκεφαλαιοκρατικών δομών, με την εμφάνιση μιας χούφτας χωρών εισοδηματιών-παρασίτων (Λένιν), με εγκαθίδρυση ενός μηχανισμού άντλησης υπεραξίας σε παγκόσμια κλίμακα μέσω μονοπωλιακών υπερκερδών, με την συνακόλουθη χρήση του κόσμου ως λείας για την αποικιοκρατία και νεοαποικιοκρατία κ.ο.κ.
Μάλιστα εδώ αγνοείται η επίδραση που ασκεί στους όρους και τα όρια του καπιταλιστικού συστήματος η άνοδος και η πτώση της παγκόσμιας επαναστατικής διαδικασίας, των σοσιαλιστικών επαναστάσεων και των συνδεδεμένων με αυτές αντιιμπεριαλιστικών κινημάτων και επαναστάσεων κ.λπ.
Έτσι, ο ιμπεριαλισμός μετατρέπεται σε κενό γράμμα, σε συνώνυμο του καπιταλισμού εν γένει, σε «πανταχού παρόν και τα πάντα πληρόν» αφηρημένο «κακό»! Τόσο ανιστορικά αφηρημένο, που τελικά ταυτίζεται με τον αφηρημένο «καπιταλισμό», μιας και εσκεμμένα το μονοπώλιο ταυτίζεται με τις «μετοχικές επιχειρήσεις», με μια μορφή κεφαλαίου χαρακτηριστική π.χ. για τον πρώιμο καπιταλισμό της Βενετίας! Με αυτό τον τρόπο θεωρείται ότι «η οικονομική ουσία του μονοπωλιακού καπιταλισμού, δηλαδή του ιμπεριαλισμού, συνίσταται στη διαμόρφωση και κυριαρχία σε όλους τους βασικούς κλάδους μιας καπιταλιστικής οικονομίας των μεγάλων μετοχικών επιχειρήσεων (μονοπώλια)»! (Β. Όψιμου -μέλους του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ. “Κίνα: Καπιταλιστική ανάπτυξη και «σοσιαλισμός της αγοράς»”, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 2026.1.4). Έτσι, γίνεται λάστιχο και κενό γράμμα η έννοια του ιμπεριαλισμού. Η σύγχυση εντείνεται με την δόλια απάτη της ταύτισης των εννοιών «ιμπεριαλιστικό στάδιο» και ιμπεριαλιστικό «κράτος» (αγγλικά: “imperialist stage” & “imperialist state”)!
Άρα, τι απομένει σύμφωνα με αυτή την μεταφυσική αντιλενιστική αντίληψη περί ιμπεριαλισμού των οπορτουνιστών μας; Μόνο μια «λύση»: ο εξ ίσου μεταφυσικός αφορισμός και εξορκισμός του, δηλαδή, η αφηρημένη ηθικολογία της δεοντολογικής «απόρριψης του ιμπεριαλισμού απ’ όπου και αν προέρχεται»! Το τελευταίο, δηλώνει μονοσήμαντα ένα πράγμα σήμερα: απορρίπτει κάθε πραγματική εκδοχή αντιιμπεριαλιστικού, εθνικοαπελευθερωτικού, αντιαποικιοκρατικού κ.λπ. αγώνα, εξέγερσης και επανάστασης των από κάτω, της εργατικής τάξης, των λαών, άρα, στην πράξη αποδέχεται το μονοπώλιο άσκησης ιμπεριαλιστικού πολέμου από την οργανωμένη διακρατικά μορφώματα με αξιώσεις παγκόσμιας διακυβέρνησης χρηματιστική ολιγαρχία που εδρεύει στις ιμπεριαλιστικές χώρες, από τον επιτιθέμενο άξονα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Σιωνισμού! Την ίδια στιγμή αυτός ο οπορτουνισμός – 5η φάλαγγα του άξονα, σπιλώνει και ακυρώνει στις συνειδήσεις του κόσμου συλλήβδην τις δυνάμεις του σοσιαλισμού και του αντιιμπεριαλισμού, για να υπονομεύσει οριστικά κάθε ελπίδα και προοπτική για την ανθρωπότητα!
Αυτήν ακριβώς την αντιεπιστημονική «αντιιμπεριαλιστική» χειραγώγηση πλασάρει ασύστολα ο κάθε αποστάτης απατεώνας, όταν βαφτίζει σήμερα αυθαίρετα «ιμπεριαλιστικές» όχι μόνο τις εξαρτημένες από τον ιμπεριαλισμό χώρες με μέσο ή κατώτερο του μέσου επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, τις χώρες θύματα συστηματικής αποικιοκρατικής και νεοαποικιοκρατικής εκμετάλλευσης από το μονοπωλιακό κεφάλαιο, αλλά και εκείνες τις χώρες του πρώιμου σοσιαλισμού που συνεχίζουν με τις εθνικές και ιστορικές ιδιοτυπίες τους την σοσιαλιστική οικοδόμηση.
Κάθε αντιιμπεριαλισμός, μ’ αυτό το σύνθημα – χονδροειδή απάτη, βαφτίζεται «ιμπεριαλισμός» ή/και «ιμπεριαλιστική πολιτική» και καταδικάζεται ασκαρδαμυκτί από την μασκαρεμένη με τα άθλια ράσα της «ορθοδοξίας» γραφειοκρατία «εις το πυρ το εξώτερον»…
Βλέπουμε λοιπόν ότι αυτός ο διαστροφικός αφηρημένος «αντιιμπεριαλισμός» των «ίσων αποστάσεων», όπως και στην περίπτωση της αστικής αφηρημένης «αντιβίας» και του «αντιολοκληρωτισμού», πρακτικά σημαίνει παραδοχή και ενίσχυση του μονοπωλίου της επιθετικότητας από τις πραγματικές -και όχι τις κατά φαντασία- ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και τα διακρατικά τους όργανα. Αυτό αποκαλύπτεται ανάγλυφα σε συνθήκες κλιμάκωσης του Γ’ΠΠ. Όπως έχουμε αποδείξει, είναι ακριβώς «του ΝΑΤΟ φερετζές οι “ίσες αποστάσεις”», μιας και πρακτικά αθωώνουν, βγάζουν λάδι τον δικό τους ιμπεριαλιστικό συνασπισμό, δηλαδή αυτόν, στο ιδεολογικοπολιτικό εποικοδόμημα του οποίου εγκαταβιεί, εκτρέφεται και αναπαράγεται η εκφυλισμένη οπορτουνιστική γραφειοκρατία. (Αυτός ο αφηρημένος «αντιιμπεριαλισμός» συνδέεται και με τον αφηρημένο ανιστορικό «κομμουνισμό» τους: Γιατί ο ιμπεριαλιστικός άξονας λατρεύει τέτοιους «κομμουνιστές»; Του Δ. Πατέλη).
Αν ήταν λοιπόν συνεπής στην φαραωνική αρλούμπα της «ιμπεριαλιστικής πυραμίδας» και του «ισαποστακισμού» της, η γραφειοκρατία θα έπρεπε να καταγγείλει ανοικτά εδώ και τώρα την Κούβα, διότι «διάλεξε ληστή-ιμπεριαλιστή» στον Γ’ΠΠ! Θα έπρεπε δηλαδή να την καταγγείλει που σήμερα διάλεξε το στρατόπεδο των δυνάμεων του αντιιμπεριαλισμού και του σοσιαλισμού και πλήρωσε με φόρο αίματος αυτή τη συνειδητή διεθνιστική της επιλογή!
Αυτό όμως θα αποκάλυπτε ακόμα πιο ανάγλυφα την αποστασία, την προδοσία και την ξεφτίλα της εκ του περισσού γραφειοκρατίας, που τα τελευταία χρόνια έχει αναλάβει εργολαβικά και διεκδικεί επάξια τον ρόλο της «πρωτοπορίας» στον αποπροσανατολισμό, στην υπονόμευση, στη διάσπαση και στην διάλυση του παγκόσμιου αντιιμπεριαλιστικού και κομμουνιστικού κινήματος!
Εκφράζουν λοιπόν οι αποστάτες «θερμά συλλυπητήρια» στην Κούβα, όπως ακριβώς τα εξέφρασαν και στο Συριακό Κομμουνιστικό Κόμμα και τον Ιούλιο του 2015, όταν έθαψαν ιδεολογικοπολιτικά τον κυνηγημένο από τον ιμπεριαλισμό μεγάλο αντιιμπεριαλιστή-αντισιωνιστή μαχητή, τον Γ.Γ. του ΣΚΚ σ. Αμάρ Μπαγκντάς, αφού τον είχαν καταδικάσει κυνικά επί 8 μήνες στην μουγκαμάρα και στην αφάνεια!
Συνεπώς, τα «θερμά τους συλλυπητήρια» (κάθε άλλο παρά ειλικρινή) στην Κούβα δεν είναι παρά τα «κροκοδείλια δάκρυα», μια γραφειοκρατικά διεκπεραιωτική ψεύτικη, προσποιητή θλίψη ή ψευτοσυγκίνηση για να εξαπατήσουν και πάλι τον κόσμο, βγάζοντας την υποχρέωση των «δημοσίων σχέσεων» προς την Κούβα και προς εκείνη τη μερίδα του λαού και του ποιμνίου τους, που τιμά την κουβανέζικη επανάσταση και κάθε σοσιαλιστική επανάσταση, κάθε χώρα του πρώιμου σοσιαλισμού. Επειδή ακριβώς δεν μπορεί εδώ και τώρα να κράξει την Κούβα, συγκαλύπτει και αποσιωπά την αυταπάρνησή της στο διεθνιστικό αντιιμπεριαλιστικό καθήκον, στην περιφρούρηση του λαοπρόβλητου ηγέτη Μαδούρο.
Δεν υπάρχουν λοιπόν «ίσες αποστάσεις». Σήμερα οι «ίσες αποστάσεις» είναι ο φερετζές μιας βρωμερής εκδούλευσης στον επιτιθέμενο ιμπεριαλιστικό άξονα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Σιωνισμού. Δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για αστικές αβρότητες, «καλούς τρόπους» και «πολιτική ορθότητα» απέναντι στους κραγμένους αποστάτες, στους προδότες του κομμουνιστικού κινήματος που καμώνονται τους «μόνους ορθόδοξους και συνεπείς», στην Πέμπτη φάλαγγα του ιμπεριαλισμού στις γραμμές του κινήματος. Τον ίδιο ακριβώς ρόλο είχε διαλέξει -τηρουμένων των ιστορικών αναλογιών- ο αποστάτης Κάουτσκι και η «ορθοδοξία» της Β’ Διεθνούς στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον ίδιο ακριβώς ρόλο είχε διαλέξει και ο Στίνας με σημαντική μερίδα των τροτσκιστών-αρχειομαρξιστών στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Οι Λένιν, Στάλιν, Δημητρόφ και άλλοι λαμπροί ηγέτες του κινήματος μας δίδαξαν πως εάν δεν ξεκουκουλωθεί και δεν συντριβεί αποφασιστικά η αποστασία στις γραμμές του κινήματος σε συνθήκες πολέμου, δεν υπάρχει περίπτωση να νικήσει το επαναστατικό κίνημα!
Όσοι ενοχλούνται από τις διατυπώσεις αυτού του ξεκουκουλώματος της αποστασίας, απλώς δεν αντιλαμβάνονται την ουσία της σημερινής αναγκαίας διάσπασης και κάθαρσης στο παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα. Είναι σαν να καλούν εκ των υστέρων τον Λένιν να ξαναγράψει το έργο «Η προλεταριακή επανάσταση και ο αποστάτης Κάουτσκι» με κάποιο «πιο ήπιο» τίτλο, του τύπου: «Η προλεταριακή επανάσταση και το αγαπητό φιλαράκι μας ο Κάουτσκι»…
Τέρμα πια στις αυταπάτες και στη σύγχυση! Η διαχωριστική γραμμή είναι μονοσήμαντη και αδήριτη. Πολλοί επικαλούνται την ενότητα και την ανάγκη συναίνεσης στην αριστερά και στο κομμουνιστικό κίνημα. Ενότητα σε ποια βάση; Με το αφηρημένο «αγαπάτε αλλήλους» ή «μη προβαίνετε σε σκληρούς χαρακτηρισμούς»; Με το «να μην ονοματίζετε έτσι τους οπορτουνιστές αποστάτες» μη κακοκαρδίσουμε την γραφειοκρατία και όσους τρέφουν ακόμα αυταπάτες; Είναι άραγε σήμερα «σκληροί» οι χαρακτηρισμοί, ενώ είναι «μαλακά και χαλαρά» τα γεγονότα της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας στον Γ’ΠΠ και της εκδούλευσης στον άξονα από τους οπορτουνιστές «αριστερούς» ψάλτες του; Τελικά τι επιδιώκουν κάποιοι «συναινετικοί» και «καλότροποι» σήμερα; Την νίκη των δυνάμεων του αντιιμπεριαλισμού και του κομμουνισμού, την συντριβή του άξονα, ή μήπως να μη κακοκαρδίσουν την κατά τεκμήριο 5η φάλαγγα του εχθρού, τον πιο επικίνδυνο οπορτουνισμό στον Γ’ΠΠ (2); Πρέπει να τελειώνουμε με τις καλοπροαίρετες αυταπάτες! Οι γραφειοκράτες του «Κ»ΚΕ δεν κάνουν λάθος, δεν έχουν απλώς έλλειμα επιστημονικής επαναστατικής θεωρίας και αντίληψης. Εκτελούν κυνικά αποστολή υπονόμευσης του κινήματος στον Γ’ΠΠ που την έχουν αναλάβει εργολαβικά σε εθνική και διεθνή κλίμακα.
Στην κρίση και στον πόλεμο δεν μπορεί να υπάρξει ενότητα χωρίς να τραβηχτεί μονοσήμαντα και λενινιστικά η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις δυνάμεις της επανάστασης και της συγκεκαλυμένης αντεπανάστασης, εάν δεν διαχωρίσουμε ξεκάθαρα τις θέσεις μας επί των ζητημάτων ζωής ή θανάτου της στρατηγικής και της τακτικής. Ο Λένιν, επέμενε στην ανάγκη για αποφασιστικό διαχωρισμό των θέσεων τόσο από τους Ρώσους όσο και από τους Δυτικοευρωπαίους αναθεωρητές και οπορτουνιστές. «Προτού ενωθούμε και για να ενωθούμε -έγραφε ο Λένιν- πρέπει πρώτα να χωρίσουμε αποφασιστικά και ξεκάθαρα. Διαφορετικά, η ένωσή μας θα ήταν μόνο πλασματική, θα συγκάλυπτε τις διαφορές που υπάρχουν και θα εμπόδιζε τη ριζική τους εξάλειψη» [ Β. Ι. Λένιν: Άπαντα, 5η έκδ. τόμ. 4ος, σελ. 362-363].
Η διαχωριστική γραμμή ζωής ή θανάτου στον Γ’ΠΠ είναι προ πολλού σαφής σε όσους κατέχουν την επαναστατική θεωρία και μεθοδολογία κρίσης και δράσης. Οι δυνάμεις του οπορτουνισμού έχουν τεράστια ευθύνη για την καταστροφή της κριτικής και δημιουργικής σχέσης του ποιμνίου τους, στελεχών, μελών και οπαδών τους με την μαρξιστική-λενινιστική επιστήμη και την αντίστοιχα συνεπή επαναστατική στάση ζωής. Αυτό δυσκολεύει ακόμα την δυνατότητα πρόσληψης της έρευνας και των πορισμάτων της επιστήμης σε ευρεία κλίμακα.
Ο πόλεμος μπορεί να βγάλει από τον διανοητικό και πρακτικό λήθαργο τις μάζες της εργατικής τάξης και του λαού. Ο πόλεμος γεννά γεγονότα που αφυπνίζουν συνειδήσεις αποτελεσματικότερα και ταχύτερα από την συνηθισμένη διαφώτιση και προπαγάνδα.
Οι 32 Κουβανοί ήρωες με τη θυσία τους έσωσαν την τιμή της Κούβας και του πρώιμου σοσιαλισμού, της Λατινικής Αμερικής και όλων των λαών του κόσμου. Ανέδειξαν ξεκάθαρα και πρακτικά την επιστημονικά τεκμηριωμένη διαχωριστική γραμμή σε συνθήκες κλιμάκωσης του Γ’ΠΠ: ή με τον επιτιθέμενο ιμπεριαλιστικό άξονα, ή με το παγκόσμιο Αντιιμπεριαλιστικό Κομμουνιστικό Μέτωπο!
Αυτή είναι η συνεπής επαναστατική και διεθνιστική στάση που προάγει σήμερα η Παγκόσμια Αντιιμπεριαλιστική Πλατφόρμα.
– – – – – –
Παραπομπές
(1) Εν τω μεταξύ, τα τρολ σε διατεταγμένη υπηρεσία έχουν βαλθεί να διακινούν με παρρησία ότι δήθεν «ο Πατέλης έστησε αυτή την ανυπόστατη κατηγορία», λες και δεν έχουν αποτυπωθεί σε χιλιάδες υπολογιστές και τηλέφωνα τα σχετικά στιγμιότυπα οθόνης…
(2) Οι οπορτουνιστές του «Κ»ΚΕ δεν αρκούνται πλέον στη δολοφονία της διαλεκτικής, αλλά δολοφονούν ασυστόλως και την κοινή-τυπική λογική! Τον Ιούλιο κατήγγειλα τον ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ χειρισμό των γραφειοκρατών, που μετέτρεψαν την 8-μηνη προσφυγιά του Γ.Γ. του Συριακού Κ.Κ. μέχρι τον θάνατό του σε καταδίκη: σε σιωπή/πολιτική ομηρία. Η απαράδεκτα αντισυντροφική συμπεριφορά τους, συνδέεται με την σπουδή τους να φιμώσουν κάθε συνεπή μαχητική αντιιμπεριαλιστική και αντισιωνιστική στάση, καταγγέλοντάς την ως «οπορτουνιστική»! Σπουδή, που το καλοκαίρι οδήγησε την εκ του περισσού γραφειοκρατία σε καταγγελίες εναντίον του κινήματος διαμαρτυρίας για την προσέγγιση κρουαζιερόπλοιων με ναζί-σιωνιστές δολοφόνους για αναψυχή, ως δήθεν «ρατσιστικού»! Η εικόνα έδεσε με την πληροφορία για χοντρές μπίζνες της γραφειοκρατίας με πώληση ακινήτων-φιλέτων σε σιωνιστικά κεφάλαια. Οι γραφειοκράτες έσπευσαν τότε να συκοφαντήσουν τον «γνωστό προβοκάτορα Πατέλη σε διατεταγμένη υπηρεσία» (Ριζοσπάστης 16/7/25 Αθλιότητες με αφορμή τον θάνατο του σ. Μπαγκντάς), πετώντας την μπάλα στην εξέδρα: κατά παράβαση κάθε λογικής και πραγματολογικής έννοιας, παρουσίασαν την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ στην ομηρία του Μπαγκντάς ως δήθεν «κατηγορία για φυσική δολοφονία-εξόντωση από το ΚΚΕ»! Βλέπεις, τους τσούζει η ανάπτυξη του έργου της Παγκόσμιας Αντιιμπεριαλιστικής Πλατφόρμας (ΠΑΠ) και το ξεμπρόστιασμα του υπονομευτικού ρόλου της αρλούμπας της “ιμπεριαλιστικής πυραμίδας”. Ανίκανοι να αντιπαρατεθούν σε ένα τίμιο δημόσιο διάλογο, θεώρησαν την συγκυρία ως ιδανική για να μας χτυπήσουν ύπουλα με όρους βαθέως κράτους/διακρατικού παρακράτους!
Όταν επεσήμανα την πολιτική σημασία του «περίεργου» θανάτου του Θ. Παπαρήγα, οι κατ’ επάγγελμα απατεώνες έδειξαν πως κατασκευάζουν κατηγορίες. Αφού με κατηγορούσαν ότι δήθεν μέμφομαι την εκ του περισσού ηγεσία για ΦΥΣΙΚΗ ΕΝΟΝΤΩΣΗ του Μπαγκντάς, τώρα βάλθηκαν να στρέψουν εναντίον μου (και μέσω εμού εναντίον της Παγκόσμιας Αντιιμπεριαλιστικής Πλατφόρμας) το …νοήμον κοινό τους με την ίδια συνταγή: «ο Δημήτρης Πατέλης δεν διστάζει μπροστά στο αχαλίνωτο αντι-ΚΚΕ μένος του να κατηγορήσει ανοικτά την ηγεσία του ΚΚΕ, ότι δολοφόνησε τον Θανάση Παπαρήγα. Σε εισαγωγικά το «τροχαίο δυστύχημα», αφήνει σαφή υπονοούμενα για αυτό. Μια «δολοφονία», που κατά τον άθλιο προβοκάτορα έγινε προς «συμμόρφωση των υπολοίπων» μελών και στελεχών του κόμματος»! Προφανώς, δεν θεωρούν μόνο το κοινό τους χαϊβάνια ανίκανα για στοιχειώδη ανάγνωση, αλλά πασχίζουν να αναπαράγουν καμένους εγκεφάλους συντονισμένους σε στερεοτυπικά εξαρτημένα αντανακλαστικά μίσους προς τον εκάστοτε στοχοποιούμενο & κατασκευασμένο «εχθρό»! Άξιος ο μισθός τους! Ας τους καμαρώνουν όσοι/-ες ακόμα τους παίρνουν στα σοβαρά!
Το χειρότερο είναι ότι βρέθηκαν πολιτικά ξεφτέρια στην ευρύτερη «αριστερά», που δεν αρκέστηκαν να καταπιούν αμάσητη αυτή την άθλια προβοκάτσια των γραφειοκρατών, αλλά στοχοποίησαν εμένα (και μέσω εμού την ΠΑΠ) με περισσή αήθεια, απαιτώντας να ανακαλέσω την καταγγελία μου δημόσια, «λόγω απουσίας αστυνομικών αποδείξεων για την δολοφονία» ή/και για λόγους «καλής διαγωγής»!!! Μέχρι τώρα οι ίδιοι …ψυχαναλυτές της συμφοράς «εξηγούν» ασυστόλως τριγύρω την άρνησή μου να υπακούσω σε αυτές τις παρακρατικές αθλιότητες ως εκδήλωση του «ναρκισσισμού του Πατέλη»! Ακόμα χειρότερο είναι ότι σύντροφοι που με ξέρουν επί δεκαετίες, αποδέχονται αυτές τις αήθεις «εξηγήσεις» σιωπηρά, εμπεδώνοντας και αναπαράγοντας την άθλια κατασυκοφάντηση, χωρίς καν να απευθύνονται σε εμένα για να διευκρινίσουν τι πράγματι συνέβη… Θλίψη για την κατάντια μας…
